اصلاح طلبان بدنبال ایجاد فتنه جدید در آستانه انتخابات ۹۸

لینک کوتاه مطلب : http://zanjansahar.ir/?p=8911

اسفند داغ؛ برای فشار خیابانی به انتخابات ۹۸

علیرضا علوی‌تبار، فعال چپ و تئوریسینی که طی ماه‌های اخیر درباره اغتشاش میلیونی و اشغال مراکز حساس نظام در روزهای اغتشاش سخن گفته است[۵] به تازگی طی یادداشتی در یک وبگاه اصلاح‌طلب که با عنوان “انتخابات و راهبرد سیاسی” منتشر شد، در اشاره به موسم انتخابات پیش رو نوشته است:

«می‌توان راهبردهای گذار به مردم‌سالاری را با دو معیار «منشاء و نیروی محرکه» و «روش و شیوه» دسته‌بندی کرد. آنگاه اگر آگاهانه راهبردهای متکی بر خشونت و متکی بر نیروی محرکه خارجی را حذف کنیم، تنها دو راهبرد کلی برای گذار مسالمت‌آمیز و متکی بر شهروندان به سوی مردم‌سالاری باقی می‌ماندبهبودخواهی حکومتی و جنبش اجتماعی. تاکتیک اصلی راهبرد بهبودخواهی حکومتی، انتخابات و تاکتیک اصلی جنبش اجتماعی، اعتراض است

او در ادامه می‌افزاید: به دلیل وجود صافی‌های مختلف بر سر راه شرکت در رقابت انتخاباتی و به دلیل محاصره‌شدن نهادهای انتخابی یا مجموعه‌ای از نهادهای انتصابی، تقویت بهبودخواهان درون حکومت از طریق صندوق رأی دشوار است، اما تجربه نشان می‌دهد که ممکن است. آن‌چه که زمینه را برای ورود بهبودخواهان به درون حکومت می‌گشاید و به آن‌ها امکان اقدام اصلاحی داده و از فلج‌شدن آن‌ها جلوگیری می‌کند، وجود یک جنبش قدرتمند اجتماعی در بیرون از حکومت است. جنبش اجتماعی مستقل از حکومت است، اما لزوماً مخالف و دشمن آن نیست. تاکتیک اصلی جنبش‌های اجتماعی، اعتراض است و تنها خط قرمز آن‌ها از نظر روش، خشونت (آسیب‌زدن به افراد و اموال) است. جمع‌بندی تجربه مجموعه تلاش‌های جمعی در ایران بعد از جنگ، نشان می‌دهد که تقویت سازوکارهای مردم‌سالارانه تنها از طریق حضور یک جنبش اجتماعی قدرتمند در کنار بهبودخواهی حکومتی میسر شده است. هر گاه این‌دو از یکدیگر جدا شده‌اند و تنها یکی از آن‌ها در صحنه سیاسی حضور داشته است فرجام کار استمرار و حتی تقویت سازوکارهای اندک‌سالارانه و آمرانه بوده است.

علوی‌تبار همچنین در بخش پایانی یادداشت خود تصریح می‌کند:

«وقتی از انتخابات به عنوان تاکتیک بهبودخواهی حکومت سخن می‌گوییم، منظور مرحله «انداختن رأی به صندوق» و «نتایج» آن است. والا بهره‌گیری از فرصت انتخابی می‌تواند در خدمت «جنبش اجتماعی» هم باشد. استفاده از فرصت انتخابات برای گفت‌وگو با مردم، سازماندهی نیروها و خود را در معرض نقد و ارزیابی مردم قرار دادن بسیار کارآمد است. از فرآیند انتخابات به عنوان راهی برای اصلاحات مردم‌سالارانه می‌توان استفاده کرد. اما مراحل مختلف این فرآیند هرکدام سنخیت بیشتری با یکی از راهبردهای اصلاح‌طلبانه دارند. در هر یک از راهبردهای اصلاح (بهبودخواهی حکومتی و جنبش اجتماعی) معیار ارزیابی اثربخشی انتخابات به عنوان یک روش متفاوت است. برای بهبودخواهان حکومتی ترکیب نهادهای انتخابی و توان آن‌ها برای ایجاد دگرگونی‌های ضروری برای گذار به مردم‌سالاری معیار ارزشیابی است. اما برای جنبش اجتماعی فرصتی که در جریان انتخابات پدید می‌آید و امکان استفاده از این فرصت، معیار ارزشیابی است+

*اعضای هسته سخت اصلاحات این روزها به شدت به دنبال هیستریک سازی فضای انتخابات مجلس یازدهم در اسفندماه ۹۸ هستند و از تحریم خاموش انتخابات گرفته تا به خیابان کشاندن مردم را صراحتا در دستور کار دارند.

همانطور که اشاره شد، علوی‌تبار پیش از این نیز اشاره کرده بود که منظور از جنبش همان جمعیت خیابانی است و این جمعیت خیابانی باید در هنگام حضور در خیابان بلافاصله مراکز حساس نظام را بصورت مسالمت‌آمیز! اشغال کند و اصلاح‌طلبان نیز مسئولیت برخورد امنیتی در قبال این قضیه را بپذیرند.

قبل از علوی‌تبار، سعید حجاریان نیز وعده رویارویی جنبش اجتماعی اصلاح‌طلبان با نیروهای نظامی کشور در قبل از انتخابات اسفند ۹۸ را داده بود اما متأسفانه این مسئله آنطور که باید و شاید مورد اقتراح خواص قرار نگرفت.

حجاریان بعنوان سردمدار تئوری مشارکت مشروط در انتخابات یا همان «تحریم خاموش» همچنین در چند مقطع دیگر نیز اظهاراتی پیرامون عام‌البلوی بودن و عام‌البلوی شدن جامعه در اسفند ۹۸ بر زبان رانده است.

غیر از این توضیح آشکار کالک عملیاتی در رسانه‌های کشور و در ذهن جامعه؛ اعضای دیگر اردوگاه چپ نیز آتش تهیه و پشتیبانی این قضایا را بر عهده گرفته‌اند.

از لیدر اصلاح‌طلبان که صراحتا فرمان تحریم خاموش انتخابات را امضا کرد تا دیگران آنها که از کشتی تایتانیک بودن ایران، بحران مشروعیت نظام، نبود عقل در ساختار تصمیم‌گیری کشور، این‌همانی بین پهلوی و نظام اسلامی و ناامیدی مردم صحبت می‌کنند.

این تجربه نیز لازم به یادآوری است که نظیر چنین فضایی در سال ۸۷ و قبل از آغاز فتنه بزرگ ۸۸ نیز رؤیت شد و روزی نبود که چپ‌ها در رسانه‌های خود از غیر قابل اعتماد بودن حکومت و احتمال خدشه در آرای ملت سخن نگویند.

برخی محافل تحلیلی معتقدند اعضای هسته سخت جریان چپ به منظور پیگیری پروژه «فتنه اقتصادی» است که از تمام این مسیرها عبور می‌کنند و انتخابات مجلس یازدهم (یا هر رخداد دیگری که بتواند نقش آتش‌زنه و سمبل بوعزیزی را داشته باشد) برای آنها محل امیدواری برای شعله‌ور سازی فتنه اقتصادی است.

«فتنه اقتصادی» با این مسمی که دستاوردهای کشور در عرصه‌های مختلف انکار و اینگونه به افکار عمومی القا شود که اگر اوضاع اقتصادی دچار گرانی و سختی است؛‌ این مسئله تقصیر اصلاح‌طلبان و دولت اصلاح‌طلبان نیست بلکه تقصیر ۴۰ سال حاکمیت اسلام در ایران است و یگانه راه حل وضع موجود هم نه انتخابات که حضور خیابانی و درگیری با نظام اسلامی است!

گفتنیست، اعضای ستاد جریان سیاسی خاص در طول ۱۰ سال گذشته، گام‌های مهمی را در راستای تخریب ذهنی مردم و سیاه‌نمایی برداشته‌اند و البته کسی جز مقام معظم رهبری حاضر به بیان مثبتات اقتصادی و مقابله با سیاه‌نمایی‌ها نشده است.

منصه‌ای که جای خالی خواص و رسانه‌ها به شدت در آن احساس می‌شود…

برچسب ها
مشاهده بیشتر

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

لطفا سوال مقابل را پاسخ دهید ؟ *

Close