آخرین اخباراقتصادیجهانسیاسی

حقایق و دستاوردهای هوگو چاوز و انقلاب بولیواری

این مقاله که اولین بار در تاریخ ۱۱ مارس سال ۲۰۱۳ پس از مرگ هوگو چاوز منتشر شد، تجزیه و تحلیلی مهمی است که درکی از تهدیدهای بی رحمانه هدایت شده ی واشنگتن علیه ونزوئلا را فراهم می آورد، که globalresearch دوباره آن را منتشر کرد. در این مقاله آمده است:

هوگو چاوز که در تاریخ ۵ مارس سال ۲۰۱۳ در سن ۵۸ سالگی به علت سرطان جان باخت، برای همیشه تاریخ ونزوئلا و آمریکای لاتین را مورد توجه قرار داد.
۱٫ هرگز تاریخ آمریکای لاتین، چنین رهبر سیاسی دموکراتیک بی چون و چرای مشروعی به خود ندیده است. از زمان به قدرت رسیدن این کشور در سال ۱۹۹۹، ۱۶ انتخابات در ونزوئلا برگزار شد. هوگو چاوز در ۱۵ امین انتخابات به تاریخ ۷ اکتبر سال ۲۰۱۲ برنده شد. وی رقبای خود را با تفاوت ۱۰ تا ۲۰ درصدی شکست داد.
۲٫ تمام سازمان های بین المللی از اتحادیه اروپا و سازمان کشورهای آمریکایی تا اتحادیه کشورهای آمریکای جنوبی و بنیاد مرکز کارتر به صورت متفق القول شفافیت شمارش آرا را تأیید کردند.
۳٫ جیمز کارتر، رئیس جمهور سابق آمریکا، اعلام کرد که سیستم انتخاباتی ونزوئلا در جهان بهترین بود.
۴٫ دسترسی جهانی به آموزش و پرورش که در سال ۱۹۹۸ معرفی شد، نتایج استثنایی داشت. حدود ۱٫۵ میلیون ونزوئلایی به لطف سوادآموزی موسوم به “مأموریت رابینسون ۱″، خواندن و نوشتن را آموختند.
۵٫ در دسامبر سال ۲۰۰۵، یونسکو گفت که ونزوئلا بی سوادی را ریشه کن کرده است.
۶٫ شمار دانش آموزان دوره دبستان از ۶ میلیون در سال ۱۹۹۸ به ۱۳ میلیون در سال ۲۰۱۱ رسید و در حال حاضر نرخ ثبت نام ۹۳٫۲ درصد است.
۷٫ “مأموریت رابینسون ۲” به منظور آوردن مردم به سطح ثانوی راه اندازی شد. بنابراین میزان نام نویسی در دبیرستان از ۵۳٫۶ درصد در سال ۲۰۰۰ به ۷۳٫۳ درصد در سال ۲۰۱۱ افزایش یافت.
۸٫ “مأموریت های ریباس و سوکر” به ده ها هزار جوان اجازه تحصیلات دانشگاهی داد. بنابراین تعداد دانشجویان دوره سوم به کمک ایجاد دانشگاه های جدید از ۸۹۵۰۰۰ نفر در سال ۲۰۰۰ به ۲٫۳ میلیون نفر در سال ۲۰۱۱ افزایش یافت.
۹٫ با توجه به سلامت، آنها به منظور اطمینان از دسترسی مردم ونزوئلا به مراقبت های بهداشتی رایگان، سیستم عمومی ملی را ایجاد کردند. بین سال های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲، تعداد ۷۸۷۳ مرکز بهداشتی جدید در ونزوئلا تأسیس شد.
۱۰٫ تعداد پزشکان از ۲۰ نفر در ۱۰۰۰۰۰ نفر در سال ۱۹۹۹ با افزایش ۴۰۰ درصدی به ۸۰ نفر در ۱۰۰۰۰۰ نفر در سال ۲۰۱۰ رسید.
۱۱٫ “مأموریت باریو آدِنترو ۱” (طرح بزرگ بهداشتی ونزوئلا) ۵۳۴ میلیون مشاور پزشکی فراهم آورد. در سال ۱۹۹۸ که کمتر از ۳ میلیون نفر دسترسی منظم به بهداشت داشتند، ۱۷ میلیون نفر به این طرح پیوستند. بین سال های ۲۰۰۳ تا ۲۰۱۱ زندگی ۱٫۷ میلیون نفر نجات یافت.
۱۲٫ میزان مرگ و میر نوزادان از ۱۹٫۱ در هزار در سال ۱۹۹۹ با کاهش ۴۹ درصدی به ۱۰ در هزار در سال ۲۰۱۲ رسید.
۱۳٫ متوسط امید به زندگی از ۷۲٫۲ سال در سال ۱۹۹۹ به ۷۴٫۳ سال در سال ۲۰۱۱ افزایش یافت.
۱۴٫ به لطف “عملیات Miracle” که در سال ۲۰۰۴ راه اندازی شد، ۱٫۵ میلیون ونزوئلایی که دچار آب مروارید یا دیگر بیماری های چشمی بودند، دوباره بینایی خود را به دست آوردند.
۱۵٫ طی سال های ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۱، نرخ فقر از ۴۲٫۸ درصد به ۲۶٫۵ درصد و شاخص شدت فقر از ۱۶٫۶ درصد در سال ۱۹۹۹ به ۷ درصد در سال ۲۰۱۱ کاهش یافت.
۱۶٫ در رده بندی شاخص توسعه ی انسانیِ برنامه توسعه ی سازمان ملل متحد، ونزوئلا از ۸۳ در سال ۲۰۰۰ (۰٫۶۵۶) به جایگاه ۷۳ در سال ۲۰۰۱ (۰٫۷۳۵) جهش یافت و وارد گروه کشورهای با شاخص توسعه ی انسانی بالا شد.
۱۷٫ ضریب جینی که اجازه محاسبه نابرابری درآمدی در یک کشور را می دهد، از ۰٫۴۶ در سال ۱۹۹۹ به ۰٫۳۹ در سال ۲۰۱۱ کاهش یافت.
۱۸٫ طبق برنامه توسعه سازمان ملل متحد، ونزوئلا کمترین ضریب جینی در آمریکای لاتین را دارد و این یعنی ونزوئلا حداقل نابرابری درآمدی را داراست.
۱۹٫ از سال ۱۹۹۹، سوء تغذیه کودکان ۴۰ درصد کاهش یافت.
۲۰٫ در سال ۱۹۹۹، ۸۲ درصد مردم به آب آشامیدنی سالم دسترسی داشتند، اما در حال حاضر این میزان ۹۵ درصد است.
۲۱٫ در زمان ریاست جمهوری چاوز، هزینه های اجتماعی ۶۰٫۶ درصد افزایش یافت.
۲۲٫ پیش از سال ۱۹۹۹، تنها ۳۸۷۰۰۰ سالمند حقوق بازنشستگی دریافت می کردند. اکنون این آمار ۲٫۱ میلیون نفر است.
۲۳٫ از سال ۱۹۹۹ تاکنون، ۷۰۰۰۰۰ خانه در ونزوئلا ساخته شده است.
۲۴٫ از سال ۱۹۹۹ تاکنون، دولت بیش از یک میلیون هکتار زمین را برای بومیان تدارک دیده یا بازگردانده است.
۲۵٫ اصلاحات ارضی ده ها هزار کشاورز را صاحب زمین کرد. در مجموع، ونزوئلا بیش از ۳ میلیون هکتار زمین را توزیع کرد.
۲۶٫ در سال ۱۹۹۹، ونزوئلا ۵۱ درصد از غذای مصرفی را تولید می کرد، اما در سال ۲۰۱۲ با افزایش ۸۱ درصدی مصرف غذا نسبت به سال ۱۹۹۹ میزان این تولید به ۷۱ درصد رسید. اگر مصرف سال ۲۰۱۲ مشابه سال ۱۹۹۹ بود، تولید غذای ونزوئلا ۱۴۰ درصد افزایش می یافت.
۲۷٫ از سال ۱۹۹۹ تاکنون، متوسط کالری مصرفی توسط مردم ونزوئلا به لطف “مأموریت غذا” که ۲۲۰۰۰ فروشگاه زنجیره ای را ایجاد کرده و محصولات آنها بالای ۳۰ درصد یارانه دارند، ۵۰ درصد افزایش یافته است. از سال ۱۹۹۹ تاکنون، مصرف گوشت ۷۵ درصد بیشتر شده است.
۲۸٫ در حال حاضر، بواسطه “برنامه تغذیه مدرسه” ۵ میلیون کودک غذای رایگان دریافت می کنند. این رقم در سال ۱۹۹۹، ۲۵۰۰۰۰ نفر بوده است.
۲۹٫ نرخ سوء تغذیه از ۲۱ درصد در سال ۱۹۹۸ به کمتر از ۳ درصد در سال ۲۰۱۲ کاهش یافت.
۳۰٫ طبق گزارش سازمان خواربار و کشاورزی (فائو)، ونزوئلا به دلیل ریشه کن کردن گرسنگی پیشرفته ترین کشور در آمریکای لاتین و منطقه کارائیب است.
۳۱٫ ملی شدن شرکت نفت ونزوئلا موسوم به PDVSA در سال ۲۰۰۳ به این کشور اجازه داد تا دوباره سلطه انرژی خود را به دست آورد.
۳۲٫ ملی شدن بخش های الکتریکی و ارتباطات مخابراتی به امتیازات انحصاری خصوصی خاتمه داد و دسترسی همگانی به این خدمات را تضمین کرد.
۳۳٫ از سال ۱۹۹۹ تاکنون، بیش از ۵۰۰۰۰ شرکت تعاونی در تمام بخش های اقتصادی ایجاد شده است.
۳۴٫ با ایجاد بیش از ۴ میلیون شغل، نرخ بیکاری از ۱۵٫۲ درصد در سال ۱۹۹۸ به ۶٫۴ درصد در سال ۲۰۱۲ کاهش یافت.
۳۵٫ حداقل دستمزد از ۱۰۰ بولیوار (۱۶ دلار) در سال ۱۹۹۸ با افزایش بیش از ۲۰۰۰ درصد به ۲۴۷٫۵۲ بولیوار (۳۳۰ دلار) در سال ۲۰۱۲ رسید. این رقم، بالاترین حداقل دستمزد در آمریکای لاتین است.
۳۶٫ در سال ۱۹۹۹، ۶۵ درصد از نیروی کار حداقل دستمزد را دریافت می کردند. در سال ۲۰۱۲ تنها ۲۱٫۱ درصد از کارگران این میزان حقوق را دارند.
۳۷٫ بزرگسالانی که هرگز کار نکرده اند در سن معینی درآمدی معادل ۶۰ از حداقل دستمزد را دریافت می کنند.
۳۸٫ زنان بدون درآمد و افراد معلول، مستمری معادل ۸۰ درصد از حداقل دستمزد را دریافت می کنند.
۳۹٫ ساعات کاری بدون کسر از حقوق به ۶ ساعت در روز و ۳۶ ساعت در هفته کاهش یافت.
۴۰٫ بدهی عمومی از ۴۵ درصد تولید ناخالص داخلی در سال ۱۹۹۸ به ۲ درصد در سال ۲۰۱۱ کاهش یافت. ونزوئلا پس از بازپرداخت پیش از موعد تمام بدهی های خود از صندوق بین المللی پول و بانک جهانی کنار کشید.
۴۱٫ در سال ۲۰۱۲، نرخ رشد در ونزوئلا ۵٫۵ درصد بود که یکی از بالاترین ها در جهان است.
۴۲٫ سرانه تولید ناخالص داخلی از ۴۱۰۰ دلار در سال ۱۹۹۹ به ۱۰۸۱۰ دلار در سال ۲۰۱۱ افزایش یافت.
۴۳٫ بر اساس گزارش سالانه احساس خوشبختی ۲۰۱۲، ونزوئلا پس از کاستاریکا دومین کشور خوشبخت در آمریکای لاتین و پیش از آلمان و اسپانیا نوزدهمین کشور خوشبخت در سراسر جهان است.
۴۴٫ ونزوئلا نسبت به آمریکا حمایت مستقیم بیشتری را به قاره آمریکا ارائه می دهد. در سال ۲۰۰۷، چاوز در مقایسه با کمک ۳۰۰۰ میلیون دلاری دولت بوش، بیش از ۸۸۰۰ میلیون دلار را صرف کمک های مالی، انرژی و اعطای وام کرد.
۴۵٫ ونزوئلا برای اولین بار در تاریخ، ماهواره های خود (بولیوار و میراندا) را داشته و اکنون در زمینه فناوری فضایی سلطه دارد. تمام کشور پوشش اینترنت و ارتباطات مخابراتی دارد.
۴۶٫ ​​ایجاد اتحاد نفتی پتروکاریب در سال ۲۰۰۵، اجازه تأمین انرژی مطمئن بواسطه سوبسیدهای نفتی ۴۰ تا ۶۰ درصد را به ۱۸ کشور در آمریکای لاتین و کارائیب یا ۹۰ میلیون نفر می دهد.
۴۷٫ ونزوئلا همچنین با فراهم آوردن سوخت در نرخ های یارانه ای به جوامع توسعه نیافته ی آمریکا کمک می کند.
۴۸٫ ایجاد اتحاد بولیواری برای مردم آمریکا (ALBA) در سال ۲۰۰۴ بین کوبا و ونزوئلا پایه های یک اتحاد بر مبنای همکاری و همبستگی را بنا نهاد. این اتحاد اکنون با هدف مقابله با محرومیت اجتماعی و فقر ۹ کشور حوزه آمریکای لاتین و کارائیب را در برمی گیرد.
۴۹٫ هوگو چاوز در مرکز ایجاد جامعه کشورهای آمریکای لاتین و کارائیب (CELAC) در سال ۲۰۱۱ بود که برای اولین بار ۳۳ کشور منطقه که از زیر سلطه آمریکا و کانادا خارج شده بودند را گرد هم آورد.
۵۰٫ هوگو چاوز نقش کلیدی در روند صلح در کلمبیا ایفا کرد. خوان مانوئل سانتوس، ۳۲ امین رئیس جمهور کلمبیا، در این باره گفت: “اگر ما با پیشرفتی واضح و مشخص به یک پروژه صلح پایدار دست یافتیم، به خاطر فداکاری و تعهد چاوز و دولت ونزوئلا است.”
برچسب ها
مشاهده بیشتر

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

لطفا سوال مقابل را پاسخ دهید ؟ *

Close