استان زنجاناقتصادیزنجانسیاسیفرهنگی و اجتماعیگزارشویژهویژه های استان زنجان

محور دلجویی ، زینبیه غربی و پل سیدالشهدا زنجان همچنان بی سر و سامان!

محور دلجویی! همچنان بی سرو سامان

بازگشایی محور دلجویی و عملیات احداث این خیابان بعد از یک وقفه ۵۰ ساله، در تاریخ ۲۶ خرداد سال ۸۹ در حالی آغاز شد که همه مردم و به‌خصوص ساکنان این منطقه فرسوده شهری امیدوار بودند که این پروژه با سرمایه‌گذاری بخش خصوصی منجر به آن شود که محور دلجویی به یک محور تجاری و مدرن مبدل شده و به زودی دارای مراکز تفریحی و بازرگانی، اداری، خدماتی و پارکینگ شود، اما تا کنون که بیش از ۶ سال از آغاز این طرح می‌گذرد هنوز شاهد اتفاق عمرانی ویژه‌ای در منطقه قدیمی و مسکونی نبوده‌ایم.
محور داوود قلی- دلجویی پس از گذشت چندین سال همچنان بلاتکلیف است و منظره نازیبایی را در مرکز شهر که محل تردد مکرر مردم است پدید آورده که این مسئله بسیاری از شهروندان را از حضور در مرکز شهر منصرف کرده و آن‌ها را دلزده و دل آزرده می‌سازد. شهروندان زنجانی و به‌خصوص ساکنان این محله بعد از گذشت سالیان متمادی از اجرای طرح، همچنان در انتظار اقدامی موثر در این‌باره بوده و از عدم ساماندهی این محور شکوه می‌کنند. ضمن اینکه طبق اظهارات ساکنان این منطقه در مسیر صدور پروانه در این محور به متقاضیان و همچنین ساخت‌وساز در این منطقه و اصلاح و نوسازی و… نیز موانع و مشکلات متعددی وجود دارد. حال بسیاری از ساکنان منطقه در گفت‌وگو با مردم‌نو از نامه‌نگاری‌ها و پیگیری‌های بی‌ثمری سخن می‌گویند که در باب رفع این مشکلات صورت گرفته است. چنانچه یکی از مالکان اظهار می‌کند: از سال ۸۹ برای ساخت‌وساز در این منطقه اقدام کرده‌ام و علی‌رغم داشتن سند مالکیت هنوز جواب درستی برای صدور مجوز نگرفته‌ام. بارها به شهرداری مراجعه کرده و تنها پاسخی که دریافت کرده‌ام این است که صدور مجوز به بعد از اجرای طرح جامع یا طرح تفصیلی موکول خواهد شد. یکی دیگر از مالکان نیز در گفت‌وگو با مردم‌نو عنوان می‌دارد که زمینی که خریداری کرده دارای سه سند بوده که دو سند انتقال داده شده، اما سند سوم مدت‌هاست که بلاتکلیف مانده است.
همچنین یکی از ساکنان قدیمی محور دلجویی نیز در پاسخ به این سوال که بلاتکلیفی این منطقه از شهر چه معضلات و مشکلاتی را درپی داشته است و ساکنان منطقه از چه زمانی درگیر این مشکلات هستند، می‌گوید: در زمان رضاخان طرح بازگشایی محور دلجویی برای اولین‌بار مطرح شد، اما به‌دلیل به وقوع پیوستن وقایع تاریخی متعدد در آن زمان این طرح تا سال‌ها به‌صورت مسکوت باقی ماند. نسل‌ها آمدند و رفتند تا اینکه بار دیگر حاصل تصمیم‌گیری‌ها در باب این منطقه از شهر زنجان بر این امر قرار گرفت که زینبیه شرقی بازگشایی و افتتاح شود. و تازه آن‌وقت بود که مشکلات جدی ساکنان و مالکان منطقه و حتی تمامی شهروندان این شهر آغاز شد. نظریان- مدرس دانشگاه- در ادامه اظهار می‌دارد: طراحی این خیابان به نوعی بود که در حق بسیاری از ساکنان محل اجحاف شد. به‌طوری که در این مدت تنها دو مجوز برای ساخت به اهالی داده شد. در حال‌حاضر نیز برای هیچ یک از ساکنان و مالکان پروانه صادر نمی‌شود به این دلیل که گفته می‌شود ساکنان موظف هستند در هنگام ساخت‌وساز، دو متر عقب‌نشینی داشته باشند. این در حالی است که عقب‌نشینی‌های لازم پیش از اجرای طرح تعریض و در زمان خود صورت گرفته است، اما اکنون علاوه‌بر عقب‌نشینی‌های انجام شده، بار دیگر شهرداری خواستار دو متر عقب‌نشینی مجدد است که این موضوع با هیچ‌یک از معیارهای شهرسازی کشور و دنیا همخوانی ندارد. این شهروند زنجانی در ادامه اعلام می‌کند که مکاتبات زیادی با فرماندار و استاندار زنجان انجام داده است و حتی به ملاقات‌های حضوری در این‌باره نیز اقدام کرده است. وی در ادامه می‌گوید: محور دلجویی مرکز شهر است، اما به‌جای آنکه مرکز رونق و توجه شهروندان و چشم و چراغ شهر باشد تبدیل به ویرانه‌ای شده که در حال‌حاضر تنها محل جولان ارازل و اوباش است، نه چیز دیگر!


نظریان در ادامه با تاکید بر اینکه هم اکنون به دلیل پیگیری‌ها و ممارست‌هایی که در برای رفع مشکلات ساکنان انجام داده است، به زبان گویای اهالی مبدل شده از قول ساکنان منطقه، می‌گوید: «اهالی یک‌بار از قانون تمکین کرده و به عقب‌نشینی مبادرت ورزیده و سپس برای تملکات خود سند گرفته‌اند؛ بنابراین اکنون با داشتن سند نمی‌توان آن‌ها را بار دیگر مجبور به پس روی کرد. این شهروند با اشاره به اینکه نصب یا احداث رواق در محور دلجویی دلیل بر اتخاذ این تصمیم عنوان شده است، اظهار کرد: بی‌تردید رواق زدن در منطقه سرد سیری مانند زنجان با وجود برف و بوران شدید در این شهر میسر نبوده و احتمالا این اقدام نیز مشکلات متعدد دیگری را برای اهالی و شهروندان درپی خواهد داشت.»
از آنجایی که نگارنده موفق به برقراری ارتباط با مسئولان ذی‌ربط نشد، این رسانه آماده است که نظر مسئولان را نیز در این‌باره منعکس کند. در خاتمه باید توجه داشت که محور داوود قلی- دلجویی در بافت فرسوده شهر زنجان واقع شده و قرار گرفتن برخی از بناهای تاریخی در این منطقه، بر لزوم حساسیت بر تصمیم‌گیری‌ها در این باره را می‌افزاید.


محور زینبیه غربی! پروژه لاک پشتی

آن سال هایی را که خیابان زینبیه بازگشایی شد، نمی شد حدس زد که سرنوشت این خیابان در قسمت غربی اش امروز چنان شود که می‌بینیم.
معمول است پروژه هایی از این دست که ارتباط مستقیمی با روند آسایش و راحتی مردم دارد با سرعت و در کمترین محدوده زمانی تکمیل و به بهره برداری برسد. اما آنچه در پروژه توسعه ی خیابان زینبیه در فاز غربی اش مشاهده شد، از تملک خانه های مسیر تا تکمیل آن، در حال تبدیل شدن به استخوانی درشت و خار دار در گلوی زخمی شهروندان زنجانی و به خصوص ساکنان آن منطقه است!


اما این پروژه تفاوت معنادار و زجرآوری با دیگر پروژه های زمین مانده یا تکمیل نشده و نیمه کاره رها شده استان و زنجان دارد. پیگیری های مردمی و رسانه ای در هر ۲ دوره شورای شهر چهارم و پنجم و بی اعتنایی کامل و عریان به این پیگیری ها تفاوت دردناک این پروژه می تواند باشد. تفاوتی که در دل خود پیامی روشن برای ریختن آب پاک بر دستان منتقدان و دلسوزانی دارد که شاید امیدوار به آینده، ناظر عملکرد تیم جدید شورا و شهرداری هستند.
در هفته های گذشته همه پیگیری های به عمل آمده از سوی ساکنان خیابان و شهروندان و رسانه ها، نتیجه اش تنها انداختن توپ به زمین چند اداره دیگر بود. اداره هایی که هرگز پاسخی از سوی آن ها به این مطالبه بر حق دیده نشد. حتی اگر بنا را بر همین بگذاریم که کار در دست اندازه های این اداره ها دچار وقفه و کندی شده، نمی تواند توجیه درستی برای کنارگذاشته شدن آن توسط شهرداری باشد.
مگر نه این است که تنها مسئول اصلی اتمام پروژه شهرداری ست؟! پس مسئولیت پیگیری و گذراندن آن از پیچ های بروکراسی وحشتناک موجود در پروسه تکمیل پروژه نیز خود شهرداری ست و این بهانه منطقی برای وقفه در روند تکمیل نمی تواند باشد.
خیابان زینبیه با همین فرمان و راننده در حال تبدیل شدن به معضلی دیگر در شهر و مرکز استان است. قصد مقایسه ندارم. اما چرا روند تکمیل خیابان و بلوار ضلع غربی شهرک کارمندان با سرعتی نه زیاد اما معقول به پایان می رسد اما این خیابان _ با علم به همه ی مشکلات پیش رو _ دچار چنین سرنوشتی می شود؟!
سال هاست مدام از لزوم توجه جدی به آغاز و پایان همه ی پروژه های توسعه محور در استان سخن گفته می شود و همه بدون استثنا، از مدیر ارشد استانی تا خبرنگار معمولی یک رسانه، از این موضوع سخن گفته و خبر و یادداشت منتشر کرده اند. اما نتیجه و خروجی این همه سخن و توجه بدتر شدن اوضاع بوده است. شهرداری یا هر ارگان و نهاد دیگر، اگر در خود توان و قدرت اتمام هر برنامه و پروژه ای را نمی بینند و منابع مالی و اجرایی مناسب را در اختیار ندارند، چرا درگیرش می شوند؟! مگر نه این است که برای آغاز هر برنامه ای در اشل توسعه، باید ابتدا تمام جنبه های اجرایی آن بررسی و درباره ی تک تک آن ها تصمیم گیری و برنامه ریزی شود؟! اگر چنین است پس چرا نتیجه آن ها به شکل مدام به سرنوشت هابی مشابه ختم می شوند؟! مگر آن که بپذیریم نیت و اراده چنین حرکت هایی نه از سر عمل به وظایف که بیشتر از روی بازی در صحنه های اجرایی و برجسته کردن جایگاه فردی و شخصی بوده و هیچ توجهی به شاخص های بسیار پر اهمیتی چون میزان توانایی های لازم برای تکمیل آن ها نشده است! این تحلیل وحشتناک اگر واقعیت داشته باشد باید فکری اساسی برای آن شود. هزینه ابتدایی و سنگین چنین عملکردی، درجنبه سیاسی اش می تواند در انتخابات و صندوق های رای دیده شود و در جنبه اجتماعی، بی اعتماد کردن شهروندان برای حضور و مشارکت در پروژه های عمومی.
تبدیل شدن سرنوشت یک خیابان معمولی به سرنوشت پل روگذر امام حسین (ع) در دسترس است. پروژه هایی که در این شهر آغاز می شود و قرارشان تکمیل در بازه زمانی مشخص و معقول است اما به آثاری عبرت آموز تبدیل می شوند و در این میان آنچه می سوزد و بی بازگشت، عمر و زمان مردمی ست که نجیب بودنشان در حال تبدیل شدن به یک عیب اساسی ست.
این نجابت اگر به بی تفاوتی برسد که شاید هم رسیده و حتی از آن نیز گذشته، باید منتظر تبعات نگران کننده اش نیز بود. زخم ها و دمل هایی که به احتمال از جاهایی دیگر ی بیرون خواهند زد. معتقدم همین امروز هم دیر شده اما آن گاه که خیلی دیر شود دیگر راه بازگشتی نخواهد ماند! تلخ تر از این نمی شد که نوشت!


پل سیدالشهدا زنجان! پل ناتمامی که دو شورا و پنج شهردار دیده است

اجرای پل سید الشهدا از سال ۸۹ در سه فاز اجرایی شده است که آخرین فاز این پل که شامل بخش روگذر است، قرار بود تا آذر ماه به پایان رسیده و شهروندان شاهد بهره برداری از این پل باشند.

افتتاح پل سید الشهدا زنجان شاید فردایی دیگر/ چند وعده افتتاح برای یک پل که هرگز عملی نشد

این روزها با اجرای بیش از  ۹۲ درصدی پل سید الشهدا شاهد نفس‎های به شمارش افتاده برای اتمام پروژه هفت ساله در زنجان هستیم که بنابه گفته حبیب الله یگانه شهردار زنجان تاکنون ۳۰میلیارد و ۴۰۰ میلیون تومان برای ساخت آن پروژه صرف شده است.

که این مبلغ به جز هزینه‌کرد در تملکات بوده است واز محل اعتبارات استانی ۶ میلیارد و ۹۰۰ میلیون تومان و اداره‌کل راه و شهرسازی شش میلیارد و ۳۰۰ میلیون تومان به عنوان شرکای کار، پرداخت کرده‌اند.

افتتاح این پل علاوه بر اینکه برای مردم اهمیت بالایی دارد و مردم چشم انتظار افتتاح این پل هستند، برای مسئولان شهرداری و شورای شهر نیز اهمیت بالایی دارد و تاکنون چند بار وعده افتتاح این پل از سوی مسئولان داده شده است.

فخرالدین رستمی عضو شورای شهر زنجان در تاریخ ۶ آبان ۱۳۹۴ از افتتاح این پل در سال ۹۴ خبر داده و گفت: در صورت مساعد بودن وضعیت آب و هوا برای ساخت و ساز پل سیدالشهداء تا پایان سالجاری به بهره برداری می رسد.

 بعد از این نیز در تاریخ ۲۶ دی ماه رئیس شورای اسلامی شهر زنجان در گفت و گو با خبرنگار مهرزنجان، با بیان اینکه پل سیدالشهداء تا ۱۰ ماه دیگر تکمیل می شود، گفت: طولانی شدن پروژه پل سیدالشهداء مورد پذیرش نیست.

 شهردار زنجان نیز در تاریخ ۲۱ شهرویر ۱۳۹۴ به خبرنگار مهرزنجان، گفت: مدت زمان اجرای پروژه برای عملیات تکمیلی پروژه پل سیدالشهداء و نواقصلات آن هشت ماه از زمان ابلاغ قرار داد پیش بینی شدهکه در صورت تاخیر روزانه به مبلغ ۲ ونیم میلیون تومان دیر کرد اخذ خواهد شد.
شهردار زنجان در مصاحبه ای دیگر از افتتاح پل سید الشهداء زنجان طی مهرماه سال جاری خبر داده بود.

عباس راشاد در گفت‌وگو تسنیم، با اشاره به افتتاح پل سید الشهدای زنجان اظهار داشت: این پل قرار بود در اواخر اردیبهشت امسال افتتاح شود ولی عدم مدیریت برخی از مسئولان سبب شد افتتاح این پل شهریور امسال باشد.

وی با اشاره به اینکه تکمیل پل سید‌الشهدا تا پایان سال ۹۵ نیز از وعده‌های محقق نشده است، افزود: علت‌های فراوانی در کندی کار این پروژه دخیل بود که همه عوامل دست به دست هم داد تا این پروژه با تاخیرهای فراوان افتتاح شود.

عضو شورای شهر زنجان تصریح کرد: بودجه سال ۹۵ برای این پل ۴ میلیارد تومان بود و نیز شهردار زنجان در جلسه مشترکی که سال گذشته برگزار شد از ما درخواست کرد ۴ میلیارد دیگر برای این پروژه در نظر بگیرید.

وی با بیان اینکه ۸میلیارد برای باقی‌مانده پل سید شهدا هزینه شد، گفت: این مجوز را برای شهردار دادیم تا برای این مبالغ را برای تکمیل این پل هزینه کند.

راشاد با اشاره به اهمیت افتتاح پل برای برطرف شدن مشکلات ترافیکی خاطرنشان کرد: در جلسه چند روز قبل با پیمانکار این پروژه پل مطرح شد که باید این پل در اواخر اردیبهشت تحویل داده می‌شد.

وی با اشاره به نتیجه جلسه اخیر گفت: در جلسه اخیر مقرر شد شهردار ۲ میلیارد دیگر برای اتمام این پروژه اختصاص دهد تا این پروژه در شهریور افتتاح شود.

عضو شورای شهر زنجان با بیان اینکه تحریمات هم در روند کندی این پروژه بی‌تاثیر نبوده است، گفت: کابل‌های مورد استفاده در پل قرار بود از اسپانیا برای ما ارسال شود که به دلیل تحریم‌ها با تاخیر فراوان به ایران ارسال شد.

وی تاکید کرد: من از نفراتی بودم که با این تصمیمات مخالف بودم و باید این پروژه در اواخر اردیبهشت افتتاح می‌شد و هیچ دلیلی برای من قانع کننده نیست.

راشاد گفت: پروژه‌ای که بر اساس فهرست بها باشد به تاخیر افتادن افتتاح آن یک امر بدیهی است و دیدیم که پروژه پل سید الشهدا هم بر اساس فهرست بها بود و با تاخیر مواجه شد و مشکلاتی برایش پیش آمد و اگر پروژه عظیم سبزه میدان هم بر اساس فهرست بها می‌شد سال‌ها برای افتتاح آن طول می‌کشید و خوشبختانه آن پروژه عظیم این‌گونه نشد.

افتتاح پل سید الشهدا زنجان شاید فردایی دیگر/ چند وعده افتتاح برای یک پل که هرگز عملی نشد
 وعده و وعیدهای افتتاح این پل هنوز نتوانسته خود را به واقعیت برساند و مردم برای افتتاح این پل هنوز هم چشم انتظار هستند.
افتتاح پل سید الشهدا زنجان شاید فردایی دیگر/ چند وعده افتتاح برای یک پل که هرگز عملی نشد
و این هم تصویری از پل سیدالشهداء زنجان که در صورت نهایی شدن، این پروژه به شکل بالا در خواهد آمد.
امید است با تلاش و همکاری مسئولان، این پل در آینده ای نه چندان دور افتتاح و علاوه بر اینکه بر پیکره شهر زیبایی خاصی می دهد، ترافیک خیام را کمی روان تر کرده و از همه مهم تر لقب طولانی ترین پروژه جهان را به خود نگیرد!.
بر چسب ها

مطالب مرتبط

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


همچنین مشاهده کنید

Close
Close