پرستاری که مخترع شد/ دنیایی «پر از ایده‌» اما «بی‌حامی»

 خبرگزاری فارس ـ همدان؛ کم نیستند پرستارانی که در رشته‌های علمی و غیرعلمی موفق به کسب درجات عالی می‌شوند و نام کشور را در جهان پرآوازه می‌کنند، در این میان (مهدی خزایی) دانشجوی رشته پرستاری دانشگاه علوم پزشکی ابن سینا که ابتدای راه را می‌پیماید و ذهنش پر از ایده‌هاست از اختراعاتی برایمان می‌گوید که معتقد است می‌تواند راهگشای حل مشکلات بسیاری از پرستاران و کادر درمانی باشد البته اگر مورد حمایت‌ قرار گیرد.

سالروز میلاد باسعادت حضرت زینب(س) و روز پرستار بهانه‌ای شد که به سراغ این مخترع و پژوهشگر برویم و گپ و گفتی با او داشته باشیم.

فارس: از خودتان برایمان بگویید

اهل شهر فیروزان نهاوند هستم، الان ترم چهارم رشته پرستاری در دانشگاه علوم پزشکی را می‌گذرانم و ۲۱ سال دارم.

فارس: چطور وارد رشته پرستاری شدید؟

سال ۹۶ که کنکور دادم چهار رشته پزشکی مد نظرم بود که در سه مورد اول نتواستم قبول شوم، این شد که پرستاری را انتخاب کردم که اتفاقا علاقمند به این رشته هستم و سعی می‌کنم تجربیاتی در آن به دست بیاورم.

فارس : چه چیزی باعث شد به اختراع و تحقیق بپردازید؟

از ترم دوم دانشگاه وارد کار تحقیقاتی، ایده‌پردازی و ثبت اختراع شدم و تا امروز نیز خوشبختانه ۱۱ اختراع داشته‌ام که هشت مورد ثبت شده و سه مورد در دست ثبت است.

فارس: از اختراعات برایمان بگویید.

هشت اختراع ثبت شده و سه اختراع در حال ثبت دارم که شاخص‌ترین آنها ساخت ترالی احیا و لوله آزمایشگاه آبشاری همراه با درپوش دوکاره بوده و البته آنژیوکت، سیفتی باکس چرخان و… را نیز ساخته‌ام.

دارویی برای درمان قند خون ساخته‌ایم؛ در حال حاضر هم روی یک داروی خاص کار می‌کنیم.

در حوزه دارویی؛ دارویی برای درمان قند خون با کمک اساتیدی همچون دکتر خزایی؛ متخصص نرولوژی، سلمان خزایی؛ اپیدمیولوژیست، خانم براتی؛ داروساز و خانم محمدی دکتری تخصصی پرستاری در شاخه کودکان ساخته‌ایم. در حال حاضر هم روی یک داروی خاص کار می‌کنیم.

فارس:گویا مقالاتی هم داشته‌اید؟

بله؛ هشت کار تحقیقاتی انجام داده و چندین مقاله را سابمیت کرده‌ام( ارسال برای چاپ) و چند مقاله در سایت‌هایی مانند« ISI » و «گوگل اسکولار» و «اسکوپوس» نمایه شده‌اند.

اکثر تحقیقاتی که برداشته‌ایم در حوزه سکته مغزی است که استاد راهنمایم هم دکتر خزایی بوده، البته سه کتاب هم نوشته‌ام.

فارس: می‌فرمایید کتاب‌هایتان در چه زمینه‌ای است؟

کتاب طرح تفسیری نوار قلب یا همان ECG، کتاب زبان تخصصی دوره پرستاری و کتابی در زمینه سکته مغزی با دکتر خزایی کار کرده‌ام.

در حوزه پرستاری با اساتید راهنما چندین کار انجام داده‌ام و در واقع طرح تحقیقاتی با اساتید پرستاری و اپیدمیولوژی برداشته‌ام که برخی به اتمام رسیده و در حال حاضر آنها را برای چاپ ارسال کرده‌ام؛ تعدادی پذیرفته شده‌اند و برخی هم در حال پذیرش هستند. تقریبا هشت مقاله ارسال شده که سه مورد پذیرفته شده است.

فارس: در انجمن‌هایی دانشگاه علوم پزشکی همدان  هم فعالیت دارید؟

در حال حاضر عضو شورای مرکزی تحقیقات دانشجویی و دبیر فناوری کمیته تحقیقات دانشگاه علوم پزشکی همدان هستم و دبیر انجمن علمی دانشکده پرستاری بودم که کم‌لطفی‌هایی شد که البته مهم نیست. با افتخار هم می‌گویم که نائب دبیر کانون عترت و قرآن دانشگاه هم بوده‌ام.

فارس: تمایل دارید در مورد این کم‌لطفی‌ها بگویید؟

راستش، نه، بهتر است بگذریم

فارس: هر طور شما مایلید، بفرمایید چه زمانی وارد کار تحقیق و اختراع شدید؟

ایده‌ام را از ترم اول گرفتم و از ترم دوم کارم را با اختراع «آنژیوکت» و «چسب نگهدارنده» آغاز کردم.

فارس: از کاربرد اختراعاتی که داشته‌اید را برایمان بگویید

 شاخص‌ترین مزیت اختراعاتم صرفه‌جویی در هزینه‌ها، تسهیل‌کننده کار کادر درمان و عدم آلودگی محیط بوده است.

کار «آنژیوکت» و «چسب نگهدارنده» و «اسکالپ وین» در یک مجموعه قرار می‌گیرند که کار درمان را تسهیل و در هزینه‌ها صرفه‌جویی می‌کنند؛ می‌توان گفت شاخص‌ترین مزیت اختراعاتم صرفه‌جویی در هزینه‌ها، تسهیل‌کننده کار کادر درمان و عدم آلودگی محیط بوده است.

فارس: از کجا این ایده‌ها به ذهن شما خطور کرد؟

مشکلات زیادی را احساس می‌کردم که به فکر افتادم آنها را برطرف کنم که خوشبختانه موفق هم شدم، مشکلاتی که در حوزه کار در بیمارستان می‌دیدم.

فارس: به نظر شما چه ویژگی‌هایی باعث شد که هشت ایده  از شما ثبت شود؟

هر اختراعی از سه جنبه تازگی، نوآوری، گام ابتکاری بررسی می‌شود، از لحاظ تازگی اختراعات در سطح جهان مقایسه می‌شوند،  نوآوری یعنی تبدیل اختراع به محصول یا فرآیند بازارپسند و گام ابتکاری و قابلیت صنعتی‌سازی نیز حائز اهمیت است که خوشبختانه اختراعات من در هر سه حوزه قابل تایید بود. در حال حاضر هم گواهینامه تدریس از سازمان اختراع را دارم.

فارس: این اختراعات به مرحله تولید هم رسیده است؟

متاسفانه خیر، چون گویا دست‌اندرکاران و مسوولان به اختراع اهمیتی نمی‌دهند.

فارس : به مراکزی مانند پارک علم و فناوری مراجعه کرده‌اید تا طرح‌های خود را معرفی کنید؟

بله آنجا مراجعه کرده‌ام اما درسرهای زیادی دارد؛ من دانشجو هستم و نمی‌توانم هم دنبال درس باشم و هم دنبال کار ایده‌هایم چراکه بسیاری از دوستانم نیز در این راه بوده‌اند و با شکست مواجه شده‌اند بنابراین فعلا وارد این حوزه نمی‌شوم.

فارس: اختراعات شما نمونه خارجی هم دارد؟

خیر اصلا نمونه خارجی ندارد و می‌توان گفت طرح‌های بکری هستند.

فارس: در مورد چسب نگهدارنده صحبت کردید فایده آن چیست و چه فرقی با نمونه‌های قبلی دارد؟

با استفاده از این چسب کار کادر درمان آسان می‌شود و کمتر شاهد آلودگی محیط درمانی خواهیم بود، در نمونه‌ قبلی پرستار و کادر درمان آنژیوکت را باید آماده کند و چسب را از قبل بِبرد و برای بیمار استفاده کند که احتمال دارد در حین استفاده بیمار با حرکاتی آن را از دست پزشک یا پرستار درآورد یا اینکه فرد درمان‌کننده فراموش کند چسب را از روی آستیشن بردارد و اگر برود و برگردد، احتمال انتقال عفونت هم وجود دارد و مواردی از این قبیل اما این چسب جدید انگار همواره با فرد است و با یک دور به راحتی روی زخم می‌چسبد و استرس فراموش شدن چسب برای فرد درمان‌گر نیز وجود نخواهد داشت.

فارس: در مورد لوله آزمایش هم برایمان بگویید

در نمونه قبلی باید درِ لوله آزمایشگاهی را باز می‌کردی که در یک دست سرنگ بود و دست دیگر نمونه و امکان نداشت با این شرایط لوله آزمایش هم باز شود و دردسرهایی وجود داشت مثلا احتمال آلودگی محیط و پاشیدن خون؛ اما اختراعم تمام این مشکلات را حذف می‌کند طوری که سرنگ در داخل لوله آزمایش قرار گرفته و خون تخلیه می‌شود.

فارس: می‌توان گفت که با این اختراع شما پرستاران و پزشکان به نوعی در مقابل بیماری‌هایی مانند ایدز و هپاتیت ایمن می‌شوید؟

دقیقا همینطور است، لوله آزمایشگاهی جدید خود با سرعت کم، خون را تخلیه می‌کند و دیگر پرستار استرسی ندارد که چقدر آهسته کار را انجام دهد تا احتمال لیز شدن نباشد و جلوی خطرات را بگیرد.

لوله آزمایشگاهی جدید خود با سرعت کم، خون را تخلیه می‌کند و دیگر پرستار استرسی ندارد که چقدر آهسته کار را انجام دهد تا احتمال لیز شدن نباشد و جلوی خطرات را بگیرد.

فارس: سیفتی باکس چرخان چه کارکردی دارد؟

دستگاهی است که دیگر نیاز نیست پرستار مانند نمونه‌های قبلی با یک دست سفتی باکس را بدهد و با یک دست بکشد چون خود دستگیره‌ای دارد که جای قرارگیری دست و جدا شدن لیدل از سرنگ را دارد، پرستار خیلی راحت با یک تکان کوتاه سرنگ را از لیدل جدا می‌کند و احتمال برگشت لیدل هم به صورت و نیز احتمال ابتلا به بیماری‌هایی مانند «HIV» و هپاتیت نیست.

این طرح باعث ایمن‌سازی پرستار و راحتی کار او می‌شود و صرفه‌جویی در هزینه‌ها را هم دارد، در طرح‌های قبلی تمام سفتی باکس دور ریخته می‌شد و قابل استفاده نبود اما در طرح جدید نیازی به دور ریختن تمام سفتی باکس نیست و تنها باکس زیرین غیرقابل استفاده است.

فارس: چه کسانی از طرح شما حمایت کرده‌اند؟

بزرگترین حمایت‌کننده آقای خزایی؛ متخصص نرولوژیست است که همین جا از ایشان قدردانی می‌کنم در ابتدای ترم دومم هم جز ایشان افراد دیگری حمایت کردند که می‌توان به آقای مولوی؛ معاون دانشکده پرستاری و آقای عشوندی و خانم معصومی اشاره کرد اما در مجموع کم‌لطفی‌هایی به قشر پرستار و دانشکده پرستاری می‌شود.

نمی‌توانم به رئیس و معاون دانشکده خرده بگیرم، واقعا کم‌لطفی‌ها دست آنها نیست اما می‌‌گویم که کوچکترین تقدیری از فردی که هشت اختراع داشته است نشده و تنها در حد بیلبورد باقی مانده است ؟ آیا با این کار چیزی عایدم می‌شود؟!

فارس: چه تلاشی برای معرفی کار خود داشته‌اید؟

موضوع عدم اطلاع‌رسانی است؛ فردی که در دانشگاه همدان تحصیل می‌کند کجا باید مراجعه کند و در کشور به چه ارگان‌هایی باید دسترسی داشته باشد که برای ایده‌هایش ارزش قائل شوند؟

فارس: گویا سازمان بسیج علمی ـ پژوهشی از این ایده‌ها حمایت می‌کند مراجعه‌ای به آنجا داشته‌اید؟

خیر، اگر اینطور باشد حتما به سراغشان می‌روم.

فارس: نیازمند اعتبار هستید یا باید مراحلی را بگذرانید تا طرح شما به نتیجه برسد؟

اگر مسوولان روند اخذ تسهیلات و… را تسهیل کنند کار بهتر پیش می‌رود.

واقعا نمی‌توانم تامین اعتبار کنم؛ از طرفی چون روند کار طولانی است می‌خواهم فعلا درس بخوانم و وقتی فارغ‌التحصیل شدم دنبال کارهایم باشم. اگر مسوولان روند اخذ تسهیلات و… را تسهیل کنند کار بهتر پیش می‌رود.

در این خصوص با شرکتی صحبت می‌کردم، می‌گفتند از طرق آشنا تمام کارهای آنها به سرانجام رسیده است؛ سوال من اینجاست که فردی که آشنا ندارم باید چه کار کند؟! حداقل دانشگاه خود اقدام کند و طرحم را بردارد و سودی به من بدهد و بعد کار را خود پیش ببرد. به دست‌اندرکاران دانشگاه می‌گویم طرح را می‌دهم که داوری کنند اما می‌گویند خود باید دنبال کارهایت باشی؛ حرف من این است که وقتی دانشجو هستم چطور می‌توانم دنبال آنها بروم و هم درس بخوانم؟

فارس: فکر می‌کنید دنبال ایده رفتن درس خواندن را تحت تاثیر قرار می‌دهد؟

شاید باور نکنید قبل از اینکه اختراعی داشته باشم معدلم زیر «الف» بود اما با این ایده‌پردازی و اختراعات معدلم بالا رفته و حتی به درس خواندن هم ترغیب شده‌ام.

چون مشغله زیادی دارم و همزمان روی چند مقاله و کار تحقیقاتی کار انجام می دهم، وقت برای دیگر کارها ندارم.

فارس: انجام چند کار به طور همزمان شما را خسته نمی‌کند؟

معتقدم ذهنم را باید مشغول کارهایی کنم تا نسبت به مسائلی فکر نکنم که یک طور فرار ذهنی است؛ البته باید بگویم فرار ذهنی در مورد اتفاقات شغلی.

در حوزه پرستاری ناملایمتی‌هایی را می‌بینم که نمی توانم به همین سادگی آنها را نادیده بگیرم پس ذهنم را با مسائلی درگیر می‌کنم که به آنها فکر نکنم.

قانون تعرفه‌گذاری ۱۴ سال پیش تصویب شده اما متاسفانه اجرایی نمی‌شود در صورتی که بیشتر به نفع مردم است تا پرستاران.

قانون تعرفه‌گذاری ۱۴ سال پیش تصویب شده اما متاسفانه اجرایی نمی‌شود در صورتی که بیشتر به نفع مردم است تا پرستاران. فکر می‌کنم بزرگترین دغدغه تمام پرستاران این باشد و امیدواریم مسوولان کاری انجام دهند. البته خودم را بیشتر فرد دانشگاهی می‌دانم تا پرستار؛ در آینده هم سعی خواهم کرد در فضای دانشگاه بمانم و کارشناسی ارشدم را در رشته علوم پایه ادامه دهم چون معتقدم به این شغل ظلم می‌شود. مشکلات پرستاری زیادی است و نمونه دیگر شیفت‌های سنگینی که برایمان می‌گذارند.

فارس: در طول روز چه قدر درگیر درس و اختراع و نوشتن کتاب هستید؟

تقریباً تمام روز را درگیرم، در محیط کار و بیمارستان وقتی از رسیدگی به بیماران فارغ می‌شوم گوشه‌ای می‌نشینم تا در وقت اضافی به ایده‌هایم فکر کنم و کارهایم را انجام دهم.

وقتی کارآموزی نداشته باشم معمولا از هشت صبح بیدار می‌شوم و تا ساعت دو بعد از ظهر پیگیر کارهایم هستم؛ از این ساعت تا ساعت ۶ دانشگاه می‌روم و از آن ساعت هم به بعد تا ۱۲ شب باز هم مشغول هستم.

در مجموع پیگیرم، طوری که اگر بخواهم در طول یک هفته می‌توانم کتاب بنویسم که شاید باورتان نشود در مدت سه روز یک کتاب صدصفحه‌ای نوشتم. کتاب ترجمه‌ای بود که با کمک دوستم امیرحسین غلامی هم‌رشته‌ایم انجام شد، او دوست و مشوق اصلی‌ام است و ارادت خاصی به او دارم، معتقدم او مایه افتخار دانشکده پرستاری همدان است.

فارس: چه شد تصمیم گرفتید کتاب بنویسید؟

دلیل اصلی نوشتن این کتاب‌ها این بود که رغبتی در بچه‌های پرستاری ایجاد شود تا بتوانند درس بخوانند چون این گروه به آینده خود امیدی ندارند و اختلاف طبقاتی در رشته‌های پزشکی باعث شده انگیزه‌ای برای انجام کار نباشد، به همین‌ها فکر کردم و به زبان ساده‌تر مسائل را برای آنها بیان کردم.

فارس: چه ایده جالبی، خب اگر صحبتی با مردم و مسوولان دارید بفرمایید.

امیدوارم مردم جایگاه پرستاران را بهتر بشناسند و مسوولان هم فکری به حال دانشجویان کنند؛ در کشورهای اروپایی وقتی دانشجویی ایده می‌دهد آن را به تولید انبوه می‌رسانند اما در کشور هیچ کاری در حقت نمی‌شود و می‌گویند همه کار را خود باید جلو ببری.

فارس: به دنبال این بودید که طرح هایتان را به کشورهای دیگر معرفی کنید ؟

خیر؛ فعلا اطلاع‌رسانی نکرده‌ام و شاید هیچ وقت هم این کار را انجام ندهم.

فارس: بعد از این درد دل شما برایمان بگویید که چه ضعف هایی در حوزه حمایت از مخترعان وجود دارد؟

کسانی که در حوزه اختراع در دانشگاه علوم پزشکی همدان کار می‌کنند دستشان بسته است و می‌گویند نمی‌توانیم کاری برای شما انجام دهیم، ما را به مرکز رشد ارجاع می‌دهند که آنجا هم می‌گویند پروپوزالت را بگذار تا آن را بررسی کنیم و آخر هم نتیجه‌ای ندارد، فکر می‌کنم برای حل مشکل یک هیات علمی کارآمد باید همراه ما باشد.

کسانی که در حوزه اختراع در دانشگاه علوم پزشکی همدان کار می‌کنند دستشان بسته است و می‌گویند نمی‌توانیم کاری برای شما انجام دهیم،

فارس: ارتباط اختراع و پرستاری چیست؟

وقتی مشکلی را می‌بینی دوست داری به آن فکر کنی و هرچه سریع‌تر راه حلی داشته باشی، در واقع وقتی مشکلات را در بیمارستان دیدم سعی کردم کاری انجام دهم تا حداقل قشری بخش از کارها را به راحتی انجام دهند و کمتر استرس داشته باشند؛ متاسفانه کار پرستاری پر از استرس است و هرچقدر برای کاهش آن تلاش کنیم کار ارزشمندی خواهد بود.

فارس: از وقتی که در اختیار گذاشتید سپاسگزارم، در حسن ختام این گفت‌وگو اگر مطلبی دارید بفرمایید.

من هم ضمن تشکر از شما فرصت را غنیمت می‌شمرم و از دست اندرکاران دانشکده پرستاری آقای خزایی، عشوندی و مولوی و خانم معصومی که زحمات زیادی داشته‌اند قدردانی می‌کنم، از تلاش و پیگیری‌های خستگی‌ناپذیر آقای زرینی؛ رئیس نظام پرستاری هم که افتخار جامعه پرستاری است هم نباید غافل شد.

انتهای پیام/۸۹۰۲۶/

برچسب ها
مشاهده بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

لطفا سوال مقابل را پاسخ دهید ؟ *

دکمه بازگشت به بالا
بستن