«پشیمانیم»؛ حرف پرتَکرار هواداران روحانی / توّابین رأی به روحانی چه کنند؟!

لینک کوتاه مطلب : http://zanjansahar.ir/?p=11025

بی تدبیری دولت این بار به ایستگاه «بنزین» رسید؛ ایستگاهی که بیش از همه بی تدبیری‌های دیگر دولت در طول ۶ سال گذشته صدای اعتراض مردم را بلند کرد تا جایی که حامیان حسن روحانی در دو انتخابات گذشته هم قلم هایشان را علیه دولت تند و تیزتر کردند و از انتخاب خود ابراز پشیمانی و شرمساری می کنند و تلاش دارند با معذرت خواهی از مردم باز هم بتوانند در کنار پایگاه اجتماعی رأی خود قرار بگیرند. بر همین اساس در روزهای گذشته شاهد اعتراف به اشتباه و پشیمانی هواداران و حامیان حسن روحانی هستیم.

شرمندگی و خجالت حامیان روحانی

در این گذرگاه می توان مروری به موضع گیری دو نماینده حاشیه ساز پارلمان در قبال دولت داشت. پروانه سلحشوری نماینده مردم تهران و عضو فراکسیون امید در گفتگو با روزنامه اصلاح طلب آرمان ملی (رسانه نزدیک به خانواده هاشمی رفسنجانی) لب به انتقاد از رئیس جمهور گشود و گفته حامیان روحانی از مردم خجالت می کشند. سلحشوری می گوید: رئیس‌جمهور شرایط را به‌گونه‌ای رقم زد که حامیانشان در حاشیه قرار گرفتند و از مردم خجالت می‌کشند.

غلامرضا حیدری نماینده مجلس و عضو دیگر فراکسیون امید که نطق های جنجالی او در هرم سبز بهارستان حاشیه های زیادی را به همراه داشته است مواضع همفکر خود (سلحشوری) را تکمیل می کند و می گوید: طبق اعلام رسمی مقامات در روی آنتن، نزدیک به هفتاد و پنج درصد این مردم نیاز به کمک دارند؟ آخر چگونه است؟ واقعا آدم احساس شرم می‌کند.

حامیان حسن روحانی
حامیان حسن روحانی

همچنین پیش از این، مصطفی کواکبیان نماینده مردم تهران و دبیرکل حزب اصلاح طلب مردم سالاری در نطق خود در مجلس گفته بود: اوضاع به گونه ای وخیم شده است که بنده به عنوان نماینده مردم خجالت می کشم از اینکه بگویم از این دولت حمایت کرده ام.

علاوه بر این فقط کافی است، جستجوی کوتاه در اینترنت کرد تا موضع گیری های «صادق زیباکلام» در انتخابات ۹۶ و حمایت او از روحانی توسط موتور جستجو گر یافت شود؛ او اردیبهشت ۹۸ در گفتگو با روزنامه اصلاح طلب آفتاب یزد به دفاع از رئیس قوه مجریه پرداخت و گفت:  «اگر باز هم زمان به عقب یعنی به همان انتخابات اردیبهشت ۹۶ بازگردد از حسن روحانی حمایت می‌کنم.»

پس از گذشت ۸ ماه، حامی دیروز رئیس جمهور ۳۶۰ درجه تغییر موضع داد و ضمن انتقاد صریح از سکاندار دولتِ اعتدال گفت که، در این روزها اگر کسی از سیاره‌ دیگری می‌آمد و می‌پرسید که حسن روحانی در کشورتان چه مسئولیتی دارد، همه می‌گفتند هیچ مسئولیتی ندارد. باور کنید که رویم نمی‌شود در چشم کسانی که با تشویق من به روحانی رأی دادند، نگاه کنم؛ شرمنده آنهایم.

عرق شرم احزاب اصلاح طلب

نمی توان و نباید به سادگی از حمایت های فعالان سیاسی و احزاب اصلاح طلب در دو انتخابات ۹۲ و ۹۶ از شیخ دیپلمات عبور کرد، بازیگران و حتی کارگردان این جریان سیاسی با تمام قوا در انتخابات ریاست جمهوری از کاندیداتوری حسن روحانی حمایت کردند اما امروز اپوزیسیون داخلی دولت محسوب می شوند و هیچ واهمه ای از بیان آن ندارند بنابراین بدون لکنت زبان نقدهای تند خود را نثار پاستور نشینان می کنند.

غلامحسین کرباسچی دبیرکل حزب اصلاح طلب کارگزاران سازندگی پس از موضع گیری حسن روحانی درقبال بی اطلاعی از زمان اجرایی شدن طرح افزایش بنزین در صفحه شخصی خود نوشت: « به عنوان یکی از حامیان این دولت غرق در عرق شرم از مصاحبه وزیر کشور بودم که سخنان همراه با قهقهه جناب رئیس جمهور پاک ناامیدمان کرد. دریغ از کمی انصاف و احساس و تدبیر.»

از سوی دیگر حسین مرعشی سخنگوی کارگزاران نیز در گفتگو با روزنامه اصلاح طلب شرق گفت: «همه در حزب کارگزاران از موضع نسنجیده آقای روحانی متأسف هستند. درست نیست که شخص رئیس‌جمهوری در میدان حاضر نباشد و از سوی دیگر چنین اتفاقی افتخارآمیز هم نبود که با آن لحن تعریف شود. چنین موضعی قطعا عذر بدتر از گناه بود».

یک دیگران از چهره های حزبی اصلاح طلب که حزب او در حمایت از روحانی در دو انتخابات ۹۲ و ۹۶ سینه چاک در میدان بود با انتشار یک فایل تصویری در فضای مجازی از مردم به خاطر حمایت او از روحانی در انتخابات ریاست جمهوری عذرخواهی کرد. محمد صادق جوادی حصار عضو شورای مرکزی حزب اعتماد ملی در این پیام می گوید: اجازه می خواهم از ملت شریف، عزیز و بزرگوار ایران به سهم خود همان قدر که تلاش کردم آقای روحانی رئیس جمهور شود عذرخواهی کنم و از خود شرمنده هستم که برای شما (روحانی) زحمت کشیدم تا در انتخابات پیروز شوید.»

ایستگاه بعدی عذرخواهی و شرمساری احزاب اصلاح طلب به مجمع روحانیون مبارز می رسد. حزبی که ریاست آن را محمد خاتمی معروف به «شیخ تَکرار» بر عهده دارد. «شیخ تَکرار» که برای انتخابات ریاست جمهوری حمایت از حسن روحانی را بارها تَکرار کرد ولی این روزها محمد علی ابطحی عضو شورای مرکزی روحانیون و از نزدیکان اصلی محمد خاتمی پس از موضع گیری رئیس جمهور در فضای مجازی دست به قلم شد و نوشت: رئیس جمهوری که با پشتوانه اصلاحات آمده، به شدت غیر قابل دفاع شده است و اصلا ربطی به آن روحانی ایام انتخابات ندارد.

عضو مجمع روحانیون مبارز معتقد است که غرور و «بی توجهی به مردم» در روحانی نهادینه شده است و می گوید: اگر واقعا رئیس جمهور صبح جمعه خبر گران شدن بنزین را شنیده باشد، نشانه نهادینه شدن غرور و بی توجهی به مردم است.

موارد ذکر شده نشان می دهد، حامیان حسن روحانی و دولتِ اعتدال به صورت سریالی به انتخاب «اشتباه» خود اعتراف می کنند و با فریاد «پشیمان هستیم» سعی می کنند از مردمی که به تبع آنها به روحانی رای دادند معذرت خواهی کنند. این اظهارات چهره های شاخص سیاسی و نمایندگان مجلس فقط در همین لایه باقی نمانده و امروز در سطح جامعه و حتی شبکه های اجتماعی بارها و بارها می توان پیام هایی را دید که از بابت رای به روحانی پشیمان هستند.

حتی در اجتماع بزرگ مردمی در میدان انقلاب تهران نیز پوسترهای متعددی در دست مردم مشاهده می شد که نوشته بودند بار دیگر در انتخاب خود بیشتر دقت خواهیم کرد؛ پس به وضوح می توان دریافت فریاد «اشتباه کردیم» این روزها از اردوگاه حامیان روحانی بلند شده است؛ اما اینجا هم باز حساب اشتباه مردمی که به رای دادند از حساب اصلاح طلبانی که از روحانی حمایت کردند جداست؛ در واقع اصلاح طلبان پس از رویگردانی مردم از تبلیغات آنها به دنبال راه چاره ای هستند تا وانمود کنند همراه مردم هستند و از این رهگذر پایگاه اجتماعی خود را برای انتخابات پیش رو بازسازی کنند.

توّابین رأی به روحانی چه کنند؟!/ “عذرخواهی ناقص” مراجع اجتماعی و سلبریتی‌ها کافی نیست

کلید روحانی

بارزترین وجهی که در سؤال “توّابین سیاسی چه کنند؟!” بایستی به چشم بیاید؛ انتفاع این “چه باید کردن و چه باید بودن” برای مردم است.

در روزهای اخیر و با آشکار شدن ضعف‌ها و ناکارآمدی‌های دولت اعتدال؛ اندک اندک از جانب کسانی از “مراجع اجتماعی” و مشوّقان مردم در انتخابات‌های ۹۲ و ۹۶ برای رأی دادن به رئیس‌جمهور روحانی، صدای “عذرخواهی” به‌گوش می‌رسد.

آنها در تریبون‌هایی که دارند از مردم به‌خاطر معرفی رئیس‌جمهور روحانی و بروز گرانی‌ها در کشور عذرخواهی می‌کنند.

صادق زیباکلام از چهره‌های اصلاح‌طلب که چندی قبل گفته بود مردم می‌خواهند به خاطر رأی به روحانی او را سنگباران کنند؛ به تازگی در یک مصاحبه اظهار کرده است: باور کنید که رویم نمی‌شود در چشم کسانی که با تشویق من به روحانی رأی دادند، نگاه کنم؛ شرمنده آنهایم.[۱]

اشکان خطیبی از بازیگران سینما و تئاتر کشورمان نیز در یک پست اینستاگرامی با تأکید بر اینکه سلبریتی نیست! به خاطر تشویق مردم به رأی به رئیس‌جمهور روحانی ابراز معذرت کرده است.

بماند که در این میان یکی از سلبریتی‌های حامی آقای روحانی نیز با ژست “ناامیدی”! و به جای عذرخواهی از این گفته است که قصد کوچ دارد…

اگرچه شاید کسانی از این افراد بگویند که روحانی تغییر کرده و انتخاب روز اول ما درست بود اما حتی در این حالت نیز مسئولیتی از این افراد سلب نمی‌شود.

ضمن اینکه به نظر می‌رسد به این تعداد از افراد و مراجع اجتماعی عذرخواه از رأی به روحانی افزوده شود.

اکنون سؤال اینجاست که این عذرخواهی چه چیزی را قرار است حل کند و اگر یک مرجع اجتماعی که در علم جامعه‌شناسی به مثابه رجال سیاسی، استادان دانشگاه، هنرمندان، ورزشکاران حرفه‌ای، خیرین،‌ روزنامه‌نگاران و… تعریف میشود؛ روزی در انتخاب سیاسی خود اشتباه کرد؛ چه باید بکند؟!

*توبه، اصلاح و تبیین/ جبران اشتباه با هدف منتفع‌ساختن مردم/ نظر قرآن کریم درباره اشتباهات سیاسی و استدلالی

برای پاسخ به این پرسش، پاسخ‌های سهل و ممتنع فراوانی وجود دارد.

اما بارزترین وجهی که در پاسخ‌های موجود بایستی به چشم بیاید؛ انتفاع این “چه باید کردن و چه باید بودن” برای مردم است.

یعنی یک مرجع اجتماعی پس از آنکه در انتخاب خود اشتباه کرد و جمع زیادی از مردم را نیز به اشتباه کشاند؛ چه رفتاری را باید از خود بروز دهد که بیشترین انتفاع را به حال مردم و حاکمیت کلان کشور برساند؟

بدیهیست که عذرخواهی و توبه رسمی، ابتدایی‌ترین کار در این زمینه است و انتفاع آن هم تا حد زیادی به خود آن مرجع اجتماعی مربوط است نه به مردم!

در قرآن کریم و در آیه ۱۶۰ سوره بقره؛ محتوای بسیار مهم و قابل تأملی در این زمینه وجود دارد…

خداوند متعال در اشاره به کسانی که آیات الهی را در مقابل مردم انکار می‌کنند و موجب اشتباه عمومی می‌شوند، وعده عذاب می‌دهد اما در اشاره به راه توبه برای این افراد می‌فرماید:

“مگر کسانی که توبه کردند و به اصلاح -تباهکاری های خود- پرداختند و -آنچه را کتمان کرده بودند- بیان نمودند، پس توبه آنها را می‌پذیرم و البته منم که بسیار عطوف و توبه پذیر و مهربانم.” (ترجمه آیت‌الله مشکینی)

قرآن کریم در اشاره به چیستی عمل این افراد عذرخواه از عبارت “تابوا و اَصلحوا و بیّنوا” استفاده می‌کند و سه ضرورت توبه، اصلاح و تبیین را مطرح می‌سازد.

اگرچه بایستی در این زمینه نظر مفسّرین برجسته قرآن را شنید و در مفاهیم توبه و اصلاح و تبیین، غور کرد اما من حیث‌المجموع روشن است که صاحبان اشتباه صرفا مأمور به عذرخواهی و توبه نیستند و اقدامات دیگری مثل اصلاح و تبیین نیز هم بر آنها مترتّب است.

آنچه ما در یک نگاه ژورنالیستی و سیاسی از این ۳ دستور مهم می‌فهمیم (و صدالبته در صورت بروز اشتباه کلان سیاسی بر ما هم واجب است که از همین مسیر طی طریق کنیم) این است که برای جبران، باید در جهت اصلاح اشتباه گذشته و تبیین واقعیت صحنه برای بستن راه اشتباه نیز برآمد.

اما در یک اشتباه سیاسی و با نگاهی که اشاره کردیم؛ اصلاح و تبیین پس از عذرخواهی چگونه ممکن است؟!

* کاری که سران فتنه حاضر به انجامش نشدند/ چرا جبران اشتباه بدون “اصلاح و تبیین” ممکن نیست؟

یک توّاب سیاسی باید در کنار توبه، برای جامعه مخاطبان خود بیان کند که چرا مرتکب اشتباه شد؟! این می‌تواند نخستین گام برای تبیین اشاره باشد.

در واقع او، همانند یک مدیر خسارت دیده از یک تصمیم؛ حالا در مابه‌اِزای خسارتی که وارد آورده ارزش دارد و می‌تواند با بیان دقیق دلایل اشتباه خود؛‌ راه آن خسارت را برای همیشه ببندد.

محبث تبیین اما با مقوله “اصلاح” نیز متداخل است.

یعنی همانطور که اشاره شد؛ آن مدیر خسارت دیده اکنون راه را از چاه بهتر بازمی‌شناسد و مکلّف است که برای انتخاب راه درست به سازمانش، کارمندانش و به مردم گِرا بدهد.

و از اینجاست که گام اصلاح نیز آغاز می‌شود.

یعنی تنها با همین متد سه‌گانه است که می‌توان به ترمیم یک اشتباه اندیشید و ضمن اینکه نگذاشت یک انسان و یک ملّت مرتکب خطای دوباره شود؛ راه جبران اشتباهات گذشته را نیز هموار کرد.

بدیهیست که اصلاح مورد اشاره ما در امر سیاست و هنگامی که تمام صدر تا ذیل انتخاب‌های یک جناح توسط مردم آزموده شده است؛ ممکن و میسور نخواهد بود جز با اشاره به “مثبتات رقیب”!

یعنی اگر فردی بعنوان یک مرجع اجتماعی؛ بر اساس علایق جناحی خود مردم را به یک رأی بد تشویق کرده و هم‌اکنون با ناکارآمدی دولتش مواجه شده؛ اکنون راهی ندارد جز اینکه در فرایند توبه و تبیین و اصلاح؛ به گزینه‌های کارآمد ولو در اردوگاه رقیب اشاره کند.

زیرا در غیر اینصورت مقوله تبیین و اصلاح وقوع نخواهند یافت.

جالب است که بر اساس روایت‌هایی که از دموکراسی‌های جهان می‌دانیم؛ در برخی از این نظامات؛ رفتار “اشاره به مثبتات رقیب” در میان کسانی از رجال این کشورها وجود دارد و این افراد اگر در مقابل ضعف عمده خود، قوّت عمده‌ای را در یک حزب رقیب ببینند؛ در پیشگاه مردم به آن اشاره می‌کنند.

البته روشن است که انتظار “توبه و اصلاح و تبیین” به لحاظ رضایت نفسانی، یکی از سخت‌ترین مقولات است اما خواست اجرای آن عقلانیست.

در خاتمه لازم به اشاره است که رجالی مثل سران فتنه با اینکه هم‌اکنون ۱۰ سال از فتنه سال ۸۸ گذشته است اما همچنان حاضر به برداشتن هیچیک از سه گام قرآنی مذکور نیستند و با اینکه پرده‌های زیادی از حقیقت برای مردم کنار رفت و حتی رجال اصلاحات نیز تأکید کردند که در سال ۸۸ تقلّبی در کار نبوده است[۲] اما آن ۳ نفر هنوز حاضر به “توبه و اصلاح و تبیین” نیستند…

باشد که این راه طی شده و این توضیح مهم قرآنی که می‌تواند به یک سرفصل مهم برای پیشرفت و سعادت مردم در هر نظام سیاسی منجر شود؛ به مثابه یک چراغ راه در پیشگاه نام‌آوران سیاسی و مراجع اجتماعی جامعه ایران باشد.

***

۱_http://www.jahannews.com/news/709534

۲_https://tn.ai/114430

برچسب ها
مشاهده بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

لطفا سوال مقابل را پاسخ دهید ؟ *

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن