اقتصادیایرانسیاسیصفحه اصلیفرهنگی و اجتماعیگزارشورزشیویژه

چه مافیایی پشت سر عادل فردوسی پور قرار دارد؟ + عکس و فیلم

عادل پسر زرنگی است !

عادل در فوتبال پسر زرنگی است!
کسی که ۱۷ سال آنتن_زنده تلویزیون را در اختیار داشت و آخر رو نکرد که قرمز است یا آبی ،قطعا زرنگ است،
اما در سیاست نه!
اگر بگوییم سیاست در تلقی غیر توحیدی یعنی فن رسیدن به قدرت به هر قیمت و ماندن در قدرت به هر قیمت!
و اگر در این فرمول،اکثریت عمر نظام،یعنی ۳۲ سال از ۴۰ سال را که در اختیار لیبرال ها بوده قرار دهیم خواهیم فهمید، علم تسخیر قدرت و ماندن در قدرت فقط در شب انتخابات و اگر آنها بیایند در پیاده رو ها خیابان می کشند نیست.
و آنها از مسیر های میانبر دیگری هم وارد میشوند!
لیبرال ها برای ماندن در قدرت و برای به خط کردن مردم در هنگامه های سیاسی یا انتخاباتی از روش های ترکیبی هیبریدی جالبی استفاده میکنند!
برای تاثیر گذاری روی توده ها، چه روشی بهتر از ایجاد رسانه های زرد،رسانه هایی در ظاهر بی طرف و بی موضع که در فوتبال در سرگرمی در آشپزی در مدیا و…. کاملا تخصصی وارد میشوند،
اما در بزنگاه ها یک شبه و یک طرفه ،کاملا سیاسی شده ،ذهن مخاطب را اسیر میکنند،زهر خود را میریزند و از فردا دوباره روند قبلی خود را پیگیری میکنند!
کانال های بیشمار تلگرامی از قبیل گیلین گیلین و گیزمیز و…..
و البته سرآمد همه آنها نود!
که مردم برای فرار از سیاست و سیاست زدگی زیباکلامی به فوتبال و نود پناه بیاورند و در کمال ساده انگاری خیال کنند اینجا از این حرف ها خبری نیست و فقط قرار است حقانیت صحنه پنالتی تیم محبوب خودشان را ثابت کند!
آخر معلوم شود که او که لباسش را کشید داخل محوطه بود یا خارج.
در صورتی که نود و عادلش در آن بزنگاهی که باید، قالیباف را به استععا دعوت میکنند و برای موفقیت حسن خمینی دست به کار میشوند و به ظریف شکست خورده برجام مرده محبوبیت تزریق میکنند،و در آخر عادل که هنوز معلوم نیست قرمز است یا آبی، از رنگ حزب سیاسی خود رونمایی کرده و ثابت میکند انقدر دولتی و وصل به جریان قدرت بوده که مسئول جنگ روانی روحانی برایش توییت بزند!
مجری ورزشی را چه به مصاحبه با وزیر امور خارجه!
آن هم وزیری که در موضوع تخصصی خود حاضر به پاسخگویی به متخصصین منتقد نبود!
با طایفه کوران طرف نیستید که از بودجه و امکانات مملکت و کشور بخورید و لگد به آن بزنید.
نه ریاست جمهوری و نه آنتن زنده، هیچکدام ارث پدری تان نیست که که برای اولی در ۸۸ اردوکشی خیابانی کنید و برای دومی اردوکشی مجازی!

برای این ۱۷ سال آنتن زنده بدهکار نباشید،طلبکار نیستید!

پایان ۲۰ سال جنجال‌سازی در آغاز “عصر جدید” برنامه ۹۰ / سقوط شبکه فردوسی‌پور!

پس از اهدای جایزه بهترین برنامه تلویزیون به عادل فردوسی‌پور، سلسله خبرهایی منتشر شد که از تغییر عادل فردوسی‌پور و جانشین محمدحسین میثاقی به جای فردوسی‌پور سخن به میان آمد. حواشی که چند ماهی است که خیلی جدی تر او و برنامه اش را به خود مشغول کرده است.

کارنامه بیست ساله ۹۰ پر از حاشیه‌ها و دوقطبی سازی های است که بیشتر از اینکه به درد فوتبال کشور بخورد، تلاشش دیده شدن، برندسازی و باندبازی بوده است.

پدیده‌ای که همانند آفت بازیکن‌سالاری در فوتبال، در صداوسیما هم به معضل «مجری‌سالاری» تبدیل شده است که برخی از مجریان خود را فراتر از جایگاهشان می‌دانند و تصور می‌کنند که شبکه‌ای که در آن کار می‌کنند باید تابع آنها باشد.

استودیوی تار عنکبوتی نود

آنچه عملکرد برنامه نود و فردوسی پور نشان می‌دهد، واضح است که برای اهداف آن فرقی نمی‌کند پرسپولیس در آستانه دیدار نیمه نهایی آسیا وارد حاشیه شود، کورسوی امیدش برای بخشش در پرونده شکایت ریزه اسپور از میان برود، جپاروف در برهه‌ای که بیشترین تأثیرگذاری را دارد به حاشیه برود و سید حسین حسینی، یکی از آماده‌ترین دروازه بانان ایران نیمکت نشین شود. صندلی ۹۰ برای تداوم درآمدهای سرشار از تبلیغات در تلویزیون، سایت، کانال و سایر درگاه‌های درآمدزا باید همیشه داغ باشد و به پای این داغ بودن باید عده‌ای بسوزند.

در واقع، ماهیت این برنامه و این وقایع را نباید به پای حمایت ۹۰ از تیمی خاص گذاشت بلکه باید گفت این برنامه به نوعی سادیسم ورزشی مبتلا است. سادیسمی که هر از چندگاه دامن یکی از تیم‌ها را آن هم در مقاطعی حساس می‌گیرد. این قضیه حتی مختص دو تیم مشهور پایتخت نیست و اشخاصی مانند محرم نویدکیا نیز قربانی این جذابیت کذایی شده اند.

استودیوی نود دقیقاً مانند یک تار عنکبوت شده و این تار عنکبوت همچنان قربانیان را می بلعد و به جایش حاشیه بیرون می‌دهد.

غلبه غیرورزشی حاشیه بر متن

یک کلیپ در برنامه ۹۰ پخش شد که به بازی‌های تیم ملی در جام ملت‌ها اشاره داشت. در این کلیپ که با یک موسیقی حماسی همراه بود، گل‌های بازیکنان تیم ملی مقابل تیم‌های نه چندان مطرح آسیا همچون یمن، ویتنام، عمان و …که توأم با پخش تصاویر یوزپلنگ، عقاب، بتمن، صحنه‌های جنگ و کوه دماوند و…بود پخش شد اما در زمان به تصویر کشیدن شکست ۳-۰ تیم ملی فوتبال از ژاپن، این تصاویر با شکست حمید سوریان دارنده ۷ طلای جهان و المپیک مقابل کشتی‌گیر ژاپنی در المپیک ریو میکس شده بود.

نحوه ساخت این کلیپ به گونه‌ای بود که اگر بیننده‌ای بدون اطلاع از نتایج تیم ملی در جام ملت‌های آسیا نظاره‌گر آن بود به این باور می‌رسید که قطعاً تیم ملی با اقتدار موفق به کسب عنوان در جام ملت‌های آسیا شده است. همین اتفاق موجی از اعتراضات در میان اهالی کشتی علیه برنامه نود و فردوسی پور به راه افتاد. هرچند فردوسی پور مجبور به عذرخواهی و دلجویی از حمید سوریان شد.

هرچند حوادثی مانند پلاسکو و سانچی تلخ و ناگوار است اما پرداختن به آن در برنامه نود آن هم به شکل غیرحرفه ای همراه با اعراق و سیاه نمایی حاشیه ساز شد.

فردوسی پور با توجه به اظهاراتش در برنامه نود در خصوص اتفاقات ساختمان پلاسکو که تذکر دریافت کرد، گفته بود: «اگر حادثه پلاسکو در هر کشور دیگری اتفاق میفتاد، قطعاً چندتا از مسئولین و مدیرانشون یا اخراج می‌شدن یا استعفا می‌دادن»

پس از این اتفاقات و در حالی که حتی احتمال ممنوع شدن پخش برنامه «۹۰» دور از ذهن نبود مرتضی میرباقری معاونت سیما در اسفند ۹۵ با بیان اینکه برنامه‌سازان و هنرمندان باید حرمت آنتن را بدانند و هر احساسی را بروز ندهند گفت: «درباره برنامه ۹۰ به نظرم دوستانی که سلبریتی می‌شوند احساس می‌کنند در هر زمینه دستی دارند. برنامه‌های تخصصی هم تجربه و هم شناسنامه لازم دارد اما گاهی دوستان تابع احساسات می‌شوند.»

شاید اگر آن ایام نزدیک به انتخابات ریاست جمهوری نبود و یا شهردار تهران یکی از کاندیداهای دوره گذشته این انتخابات نمی‌شد، فردوسی پور بخش بزرگی از برنامه‌اش را به حادثه پلاسکو اختصاص نمی‌داد و یا اگر هم می‌داد اینچنین حاشیه‌ای برایش ایجاد نمی‌شد.

این حاشیه‌ها آنقدر زیاد شد تا دیگر نود در میان اهالی فوتبال محبوب نباشد. از شعار تماشاگران هوادار دوتیم استقلال و پرسپولیس در ورزشگاه‌ها، شکایت سرپرست تیم صبای قم به دلیل ایراد اتهامات بی اساس این برنامه، تا پرتاب لوگوی برنامه نود در نشست خبری نساجی توسط کریمی و مقاومت برخی بازیکنان و مربیان برای حضور در نود!

عادل کی روشی پور!

مجری نود بیش از حد و به شکلی غیرقابل قبول خودش را وقف کارلوس کی‌روش کرده بود. طوری که بعد از هفت سال کار مربی پرتغالی در ایران، حتی هفت جمله هم انتقاد فنی و غیرفنی از فردوسی‌پور در مورد عملکرد او نمی‌توان پیدا کرد.

عادل که یک روز به طعنه «کی‌روشی‌پور» خوانده شد، خودش را مکلف کرده دستاوردهای کارلوس را بیش از آنچه هست بزرگنمایی کند. فردوسی‌پور در جنگی بی‌وقفه با منتقدانش از تمام ظرفیت رسانه‌ای‌اش استفاده کرد تا نشان بدهد مربی پرتغالی بهترین عملکرد ممکن را در ایران داشت و مطلقاً هیچ نقصی در کار او نیست.

عادل ۱۰ سال پیش استناد امیر قلعه‌نویی به دوندگی بالای بازیکنانش در جام ملت‌های آسیا را به سخره می‌گرفت، اما آمار دوندگی شاگردان کی‌روش را یک امتیاز بزرگ به شمار آورد. البته که کی‌روش و قلعه‌نویی از نظر جایگاه فنی قابل مقایسه نیستند، اما نمی‌شود که دویدن بازیکنان برای یک مربی خوب باشد و برای دیگری نه! عادل در ویژه‌برنامه «بیست‌هجده» هم با تمام وجودش برای کی‌روش جنگید و با کلمه به کلمه حرف‌هایش احساس رضایتمندی جامعه از نتایج و نمایش‌های تیم ملی را تقویت کرد.

اساساً زیاده‌روی او در همین رابطه بود که نطفه جنگ جدید بین موافقان و مخالفان تیم ملی را بست؛ جایی که فردوسی‌پور پس از بازی ایران و پرتغال گفت: «من اگر جای منتقدان تیم ملی بودم خجالت می‌کشیدم و احساس عذاب وجدان می‌کردم.»

وقتی رویکرد مهم‌ترین مجری رسانه انحصاری تلویزیون اینقدر یکطرفه است، چرا نباید انتظار داشته باشیم توده مردم که بعضاً شاید به هیچ رسانه دیگری دسترسی یا اقبال ندارند، عملکرد تیم ملی را بی‌عیب بدانند؟ در یکی از برنامه‌های بیست‌هجده، مجید حسینی گفت: «در بازی با مراکش قرار بود پژمان منتظری به جای امید ابراهیمی به میدان برود، اما او یک لحظه نیاز به دستشویی پیدا کرد و کی‌روش هم مرا به زمین فرستاد. پس از آن من در دو بازی بعدی هم فیکس شدم.» اگر این اتفاق برای یک مربی ایرانی رخ می‌داد و عامل بسیار تاکتیکی و فنی «قضای حاجت» ترکیب تیم او را در جام‌جهانی عوض می‌کرد، فردوسی‌پور چه بلایی بر سر او می‌آورد؟ عادل اما جمعه‌شب با مجید حسینی گفت و خندید و از حکمت و قسمت حرف زد!

دوقطبی‌های آزاردهنده

عادل فردوسی‌پور چقدر بر طبل اختلافات و دوقطبی شدن کوبیده است؟ مجری برنامه نود تا چه‌اندازه به ایجاد همدلی کمک کرده است؟ چقدر در ایجاد دوقطبی و به وجود آمدن اختلاف میان افراد مختلف سهم داشته است؟ برنامه نود بیشتر به‌دنبال همدلی بین اهالی فوتبال بوده یا اختلاف‌افکنی؟ بهتر نیست مجری برنامه نود حداقل در خلوت خودش فکر کند که برای ایجاد همدلی در فوتبال چه‌کار تأثیرگذاری کرده و البته دوگانگی‌ها و اختلاف‌هایی را هم که ایجاد کرده فهرست کند؟

وی باید در دو دهه فعالیت رسانه‌ای خود تجدید نظر جدی در قالب و شکل برنامه به نفع فرهنگ تماشاگران ایجاد نماید. هر چند ضعف این برنامه در فرهنگ‌سازی فقط به تماشاگران فوتبال خلاصه نمی‌شود و در زمینه فرهنگ حاکم بر فضای فوتبال نیز نمی‌توان کارنامه موفقی مشاهده کرد. زمان آن فرارسیده تا کارشناسان رسانه درباره یکی از پرمخاطب‌ترین برنامه‌های رسانه ملی و نقش فرهنگی آن جرئت به خرج داده و زمینه ارتقای کیفی آن را رقم بزنند.

تصمیم دقیقه ۹۰ عادل!

در بسیاری از شبکه‌های خصوصی و مخصوصاً دولتی دنیا پروتکل‌های مهم رسانه‌ای توسعه مدار اصرار دارد یک برنامه ترکیبی مثل نود عمری طولانی داشته باشد اما مدت زمان همکاری مجریان از ۵ سال تجاوز نکند.

برنامه «نود» بیست سال است که با یک مجری خاص اداره می‌شود و از منظر کارشناسی توسعه‌مدار این روند آفتی برای مدیران سیما، فردوسی‌پور و حتی مخاطبان برنامه نود است. حتی در شبکه‌های دولتی انگلیس، برند و عنوان برنامه طرفدار دارد و مجریان آن به صورت متوالی تغییر می‌کنند.

«برنامه نود» هیچ تغییر روشی در سبک و اجرا نمی‌دهد و به دلیل هیجانی بودن این رشته ورزشی و هواداران فراوان فوتبال، سال‌های متمادی این برنامه خاص، به یک روش فرمولیزه شده- کلیشه‌ای اجرا می‌شود و فرامتن فوتبال و دخالت در مدیریت ورزشی، جنبه با اهمیت‌تری در برنامه نود پیدا می‌کند، در نتیجه عادل فردوسی‌پور با اتکا به حواشی تبدیل به یک برند فوتبالی شده است.

محمد دادکان، رئیس پیشین فدراسیون فوتبال در مورد کیفیت برنامه نود گفت: برنامه نود امروز خیلی ضعیف شده است. این برنامه قبلاً تا ۴ میلیون تومان بیننده داشت که این تعداد به کمتر از دو میلیون نفر کاهش یافته است. این نشان می‌دهد برنامه نود در حال ضعیف شدن است، چون مجریان برنامه «در اختیار» هستند و هر چه بخواهند می‌گویند. یک بار سال ۸۸ مرا دعوت کردند، اما الان هر کسی که از آنجا عبور می‌کند، دستش را می‌گیرند و می‌گویند بیا حرف بزن. دیگر فرد تأثیرگذاری به برنامه دعوت نمی‌شود. به او (عادل فردوسی‌پور) یاد می‌دهند و می‌گویند این هفته این موضوع را بگو و همه را به جان هم بینداز.

حواشی تغییر عادل فردوسی‌پور به عنوان مجری برنامه ۹۰ موضوعی است که از دوران مدیریت پورمحمدی ریشه گرفته است اما با تغییر مدیریت شبکه و حضور «علی فروغی» متاسفانه برخی رسانه‌ها، در اشکالی بدوی، انگشت اتهام را به سوی مدیریت فعلی شبکه گرفته‌اند.

اگر حواشی مربوط به ویژه برنامه جام جهانی ۲۰۱۸ را مرور کنیم، در پایان این مجموعه برنامه، نامه خداحافظی جعلی منتسب به عادل فردوسی‌پور منتشر شد که مدیریت وقت شبکه سوم سیما صراحتاً از عادل فردوسی‌پور حمایت کرد.

همه این نشانه‌ها در دورانی که مدیران بالادستی‌تر رسانه ملی شفاف نیستند، نشان می‌دهد که تغییر احتمالی عادل فردوسی‌پور از برنامه ۹۰ هیچ ارتباطی به «علی فروغی» ندارد، اما طرفداران رسانه‌ای عادل، فرصت مغتنمی پیدا کرده‌اند با سیبل کردن فروغی، مسئله رفتن عادل را به او نسبت دهند.

در این مقطع فردوسی‌پور باید این فضا را مدیریت کند تا رسانه‌ها در مقابل صدا و سیما قرار نگیرند، اگر این اتفاق بیفتد احتمالاً به حذف کلی او از جریان رسانه منجر خواهد شد. فردوسی‌پور باید همان کاری را انجام دهد که فریدون جیرانی پس از حذف از برنامه «هفت» در ۲۳ اردیبهشت ۹۱ انجام داد. آخرین «هفت» جیرانی پرشورتر برگزار شد، او با همه بینندگانش خداحافظی و رفت برای اصلی‌ترین شبکه سیما، شبکه یک، یک سریال الف ویژه ساخت.

برنامه غیر سیاسی که سیاست زده شد/ وقتی فردوسی پور بازیچه دست جناح های سیاسی می شود

برنامه فوتبالی ۹۰،در بلند ترین شب سال با حاشیه جالبی همراه بود. درحالی که پیش از آغاز، سایت نود خبر از مصاحبه عادل فردوسی پور با محمد جواد ظریف ویز امور خارجه داده بود، اما با آغاز برنامه مجری برنامه نود عنوان کرد که مسوولان صداوسیما صلاح ندیدند مصاحبه ورزشی ما با وزیر خارجه پخش شود.انشالله بزودی این مصاحبه پخش می شود و من برای اینکه امشب مصاحبه روی آنتن نرفت از ایشان عذرخواهی می کنم.

این در شرایطی است که عادل فردوسی پور به عنوان تهیه کننده و مدیر برنامه فوتبالی ۹۰بارها گفته بود که از فضای سیاسی به دور است و این برنامه را هم از فضای سیاسی دور نگه داشته اشت اما این بار شاهد مصاحبه با سیاسی ترین شخص کشور در برنامه ۹۰ بودیم. حال سوال اینجاست چه شده که عادل فردوسی پور به سمت سیاست رفته است؟ این در شرایطی است که سیاست زدگی نود برخلاف گفته،اهداف و آرمان های این برنامه است.

حال پخش نشدن مصاحبه عادل با ظریف دست آویز رسانه های اصلاح طلب شده است که هرکدام برداشت های منفعت طلبانه خود را از این قضیه دارند و از طرفی رسانه های زنجیره ای اصلاح طلب بهانه ای برای تاخت و تاز برعلیه صداو سیما به دست آورده اند. در ادامه تعدای از نوشته های این روزنامه ها آورده شده است:

 روزنامه شرق نوشت: کارت قرمز دلواپسان به عادل و ظریف

روزنامه شرق در گزارش با عنوان” کارت قرمز دلواپسان به عادل و ظریف» می نویسداواخر هفته گذشته بود که چند سایت خبری از مصاحبه عادل فردوسی‌پور با محمدجواد ظریف خبر دادند. مصاحبه‌ای با حال‌وهوای فوتبالی که در ساختمان وزارت خارجه ضبط و مقرر شد در شب یلدا (دوشنبه ٣٠ آذر) از برنامه نود پخش شود. پس از درز خبر مصاحبه فردوسی‌پور با ظریف به بیرون، سایت رسمی برنامه نود هم با انتشار چند عکس درباره این مصاحبه اطلاع‌رسانی کرد و رسما اعلام شد دوشنبه این مصاحبه جذاب پخش خواهد شد.

در شرایطی که نظرات مردم در سایت‌های خبری و خبرگزاری‌ها نشان می‌داد عموم مردم منتظر پخش این مصاحبه‌اند اما دوشنبه‌شب در همان شروع برنامه، فردوسی‌پور با لحنی مغموم، آب پاکی را روی دست مخاطبان ریخت و اعلام کرد این مصاحبه پخش نمی‌شود. «امشب قرار بود مصاحبه ما با محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه، پخش شود که مسئولان سازمان صلاح ندیدند امشب این مصاحبه پخش شود و یک عذرخواهی به شما بدهکاریم. از آقای ظریف تشکر و همچنین عذرخواهی می‌کنیم و ان‌شاءالله در اولین فرصت، بستری فراهم شود تا این گفت‌وگو پخش شود. مسئولان شبکه صلاح ندیدند مصاحبه ورزشی ما با وزیر خارجه پخش شود». مجری و تهیه‌کننده نود که در گذشته هم ثابت کرده اهل ملاحظه‌کاری و تن‌دادن به مصلحت‌اندیشی سیاسی نیست، با گفتن این جملات به‌صراحت اعلام کرد مدیران ارشد صداوسیما جلوی پخش این مصاحبه را گرفتند

روزنامه آرمان نوشت: آجیل یلدای جام جم تلخ بود 

آرمان نیز نوشت: «شب یلدایی متفاوت داشته باشید.» این وعده‌ای بود که روزها قبل از رسیدن شب یلدا از سوی عادل فردوسی‌پور و دیگران به مخاطبان برنامه ۹۰ داده می‌شد. سورپرایز یلدایی این بود که محمد جواد ظریف وزیر امور خارجه مقابل عادل فردوسی‌پور بنشیند و به سوالات پاسخ دهد! بسیاری از خانواده‌ها در این شب منتظر پخش این برنامه متفاوت بودند اما ناگاه خبر لغو آن منتشر شد و همه نگاه‌ها ابتدا به سمت عادل فردوسی‌پور برگشت چون او پیش‌تر وعده پخش این مصاحبه را داده و شور و شوق نسبت به آن ایجاد کرده بود اما هنگام پخش برنامه۹۰ تنها به ذکر این نکته اکتفا کرد که «این مصاحبه به تشخیص مدیران صداوسیما پخش نمی‌شود» و بلافاصله برای این اتفاق از ظریف و مردم عذر خواست. تعدادی از خبرگزاری‌ها و سایت‌های منتقد دولت در گفت‌وگو با منابع آگاهی که اسمشان محفوظ بود، درباره دلایلی گفتند که مدیران ارشد تلویزیون را بر آن داشت تا نگذارند مصاحبه فردوسی‌پور و ظریف روی آنتن ۹۰ برود. ابتدا یک منبع آگاه در شبکه۳ و مصاحبه‌ای که در کانال‌های تلگرامی می‌چرخید؛ بهانه‌اش این بود که چون فردوسی‌پور قبل از تایید مصاحبه‌اش از سوی ناظران پخش، تصویر انجام گفت‌وگو را رسانه‌ای کرده، مدیران سیما برای ایجاد نظم سازمانی مانع از پخش مصاحبه آقای وزیر شده‌اند؛ یعنی برای تنبیه تهیه‌کننده ۹۰ حاضر شدند این فشار به سیما وارد شود که رسما منتقدان مشی مدیران سیما با استدلال و مستند آنها را به اقدام علیه دولت و ممنوع‌التصویری یک وزیر متهم کنند.

روزنامه اعتماد نوشت: “ظریف ممنوع” در شب یلدا

شب یلدای ایرانی‌ها قرار بود با ویژه‌برنامه نود، پرمخاطب‌ترین برنامه صداوسیما همراه باشد. جایی که عادل فردوسی‌پور، محبوب‌ترین چهره تلویزیونی ایران مقابل محمدجواد ظریف، محبوب‌ترین چهره دولت نشست و قرار شد از «دیپلماسی ورزش» بگویند. آیتمی ٣٠دقیقه‌ای که همه بحث‌هایش به ورزش و فوتبال می‌رسید. فردوسی‌پور برای ضبط این آیتم حتی عکاس برنامه نود را هم با خود نبرد. او می‌خواست بینندگان برنامه‌اش را سورپرایز کند. یکی از کارمندان وزارت امورخارجه می‌گوید: «تقریبا از بعد از توافق هسته‌ای، عادل فردوسی‌پور و رامبد جوان پیگیر مصاحبه با آقای ظریف بودند و ایشان نیز همواره، از این دو مجری تلویزیون تشکر کرده و از حضور در برنامه‌های «خندوانه» و «نود» عذرخواهی می‌کرد. اما عادل فردوسی‌پور با سماجتِ رسانه‌ای خود، هفته‌ای چند بار به صورت هفتگی از دفتر وزیر خارجه و شخص ظریف، پیگیر مصاحبه بود. پس از عمل جراحی لثه ظریف، نهایتا هفته گذشته فرصت کوتاهی به دلیل تعویق سفر وزیر خارجه به نیویورک پیدا شد که ظریف در پاسخ به درخواست مجدد فردوسی پور، با مصاحبه موافقت کرد.» اما انتشار عکس دونفره فردوسی‌پور و ظریف، مسیر ماجرا را تغییر داد. انتشار این عکس، حتی مجری برنامه نود را هم ناراحت کرد.

روزنامه آفتاب نوشت: ظریف از ۹۰ حذف شد

در این باره به نظر می رسد روزنامه ها و رسانه های اصلاح طلب در حال سوء استفاده از برنامه ۹۰ و بهره برداری خود از این اتفاق هستند؛ فردوسی پور نیز خواسته یا ناخواسته بازیگردان این بازی  شده است.

«برنده‌باشِ» گلزار «نودِ» عادل را گرفت/ چرا اصلاح‌طلبان بر دو قطبی فردوسی‌پور – فروغی اصرار دارند؟

روز گذشته (۳۰ دی ماه) روزنامه آرمان امروز، در صفحه نخست خود تیتر عجیبی را منتشر کرده است که از چند جهت قابل تأمل و بررسی است. در روتیتر، تیتر اصلی آرمان امروز آمده است: ” حذف نامرئی نخبگان در ورزش بعد از سیاست”. این روزنامه تیتر اصلی خود را به این عنوان اختصاص داده است”شبکه سه عادل باشد” و در زیر تیترش آورده است” فروغی، بابت محدودیت عادل فردوسی پور و ریز مخاطبان، حاضر به پاسخگویی هست؟

از زمانی که علی فروغی مدیریت شبکه سوم را بر عهده گرفت، برخی رسانه‌ها با گرایش‌های متکثرانه، برای هجمه علیه مدیریت جدید، از همان الگوی قدیمی استفاده کردند که در حوزه سیاست، امتحان پس داده بود؛ بازی دو قطبی سازی. این الگو در نقد رسانه ملی از سوی برخی رسانه‌ها بسیار کاربرد و کارکرد دارد. آمدن چهره‌ای نظیر فروغی به شبکه سوم سیما و تولید سری اول «مستند خارج از دید» که در گزارش آرمان بدان اشاره شده خوشایند، اصلاح‌طلبان نبود. به همین راه‌اندازی پروژه دوقطبی سازی، برای تخریب جایگاه رسانه‌ای مدیر جدید، حداقل کارکرد ویتریتی داشت.

عادل فردوسی‌پور مجری محبوب برنامه نود، نخستین مهره‌ای بود که برای پروژه دو قطبی‌سازی، در مقابل مدیر جدید مورد استفاده قرار گرفت. ۲۳ مهر شبکه سوم سیما اقدام به پخش لیگ اروپا انگلیس – اسپانیا کرد و برنامه نود روی آنتن نرفت و عدم پخش این برنامه زمینه دو قطبی‌سازی را فراهم آورد. فردوسی‌پور هم تصور کرده بود با آمدن مدیر جدید، اختیارات گذشته را در برنامه سازی شبکه سوم سیما از دست خواهد داد از فرصت پیش‌آمده حداکثر استفاده کرد.

سمپات‌های رسانه‌ای فردوسی پور در خبرگزاری خاصی که دبیر ورزشی‌اش در تیم ملی سمت رسمی داشت، فرمان آتش صادر کردند و هجمه وسیعی علیه شبکه سوم شکل گرفت. هر چند مدیر این شبکه با توجه به اظهارنظرهایی که قبل و پس از این اتفاق، از او منتشر شده بود، نشان داده بود که تمایلی به حذف فردوسی‌پور ندارد.

شبکه سوم سیما یک هفته طوفانی را پشت سر گذاشت. هجمه‌ها چنان بالاگرفت که فروغی برای پاسخگویی در برنامه حالا خورشید حاضر شد و با اعلام پخش دوباره نود، به جنجال‌ها پایان داد، اما اصل ماجرا این بود که فردوسی‌پور با وساطتت علی‌اصغر پور محمدی و میرباقری (معاون سیما) به شبکه سوم سیما بازگشت.

مبنای گزارش روز گذشته روزنامه آرمان که در شیوه و منطق نگارش آن گل و درشت برجسته به نظر می‌رسد، انتساب علی فروغی به یک جریان سیاسی است. علی فروغی هم مثل سایر مدیران سیما از فیلتر صلاحیت‌هایی معمول و مرسومی عبور کرده و این فیلترها شامل حال همه مدیران سیما می‌شود. پس چرا سایر مدیران سیما در تیررس رسانه‌های اصلاح طلب نیستند؟ مدیران سایر شبکه‌هایی که لزومی به درج نامشان نیست.

چرا در فرآیند دوقطبی سازی مشی سیاسی فروغی برجسته می‌شود؟ در واقع این نکته را باید درنظر بگیریم که علی فروغی با هر نقدی که به او وارد است، تفاوتی با محمد احسانی و مجید زین‌العابدین ندارد.

در رزومه کاری فروغی مستندی ثبت شده که اصلاح‌طلبان سعی می‌کنند او را به همان خاطر هدف قرار بدهند. مستند «خارج از دید» مخالفان سیاسی بیرون و درون سازمانی فراوانی دارد و حواشی موضوع فردوسی‌پور در همان هفته پایانی مهر و ابتدای آبان ۹۷، صرفاً بحث داغی بود.برجسته کردن این موضوع آیا دلیلی صرفاً فوتبالی دارد یا ریشه در پخش فصل دوم مستند «خارج از دید» دارد؟ طبیعی است که نقد مستقیم شبکه سوم به خاطر «مستند خارج از دید» و افشای برخی ابعاد شبکه نفوذ برای رسانه‌های این جریان پرهزینه باشد، در نتیجه به همان فرمول دوقطبی سازی دست می‌زنند و به سوژه نه چندان قابل اعتنای دو قطبی فردوسی‌پور – فروغی به بهانه جام ملت‌های آسیا می‌پردازند.

ساختار این دو قطبی دچار اشکالات فراوانی است

دو قطبی سازی فردوسی پور – فروغی بر اساس منطق ساختاری صدا و سیما از اساس اشتباه است. فیش حقوقی عادل فردوسی‌پور و علی فروغی را یک نهاد صاد می‌کند. پس نظریه‌پردازی این روزنامه که در دو قطبی اخراجی‌ها (ده نمکی) و جدایی نادر از سیمین (فرهادی)، چون فردوسی‌پور از فیلم فرهادی حمایت کرده، او منتسب به جناح دیگری است و فروغی منتسب به جناح دیگر، کاملاً ساختگی است. کافیست حجم انتقاداتی که در رسانه‌های ظاهراً نزدیک به فروغی منتشر شده را تحریریه روزنامه آرمان دوباره ارزیابی و بررسی کند تا دریابند که انتقاد به مدیرشبکه سه فقط خاص رسانه‌های اصلاح طلب نیست.

البته کارشناسی و غیر کارشناسی بودن مجموعه نقدهای منتشر هدف اصلی این گزارش نیست. فروغی روی کرسی شبکه سوم سیما باشد یا زین‌العابدین یا هر چهره دیگر مورد علاقه اصلاح طلبان، تفاوت چندانی ندارد. مسئله تغییر ساختار تلویزیون است. وقتی در پربیننده‌ترین شبکه سیما، همه مسیرها به ورزش علی الخصوص فوتبال خلاصه شود، این روش، مترادفی جز مخاطب‌زدایی خواهد نداشت، چرا در دو قطبی‌سازی فروغی- فردوسی‌پور، کلیت برنامه‌های شبکه سوم سیما درنظر گرفته نمی‌شود؟

آمدن فروغی و سیاست‌های او شاید از جنبه‌های متعددی قابل نقد باشد، اما عادل فردوسی‌پور در یک شرایط غیررقابتی در حوزه برنامه‌سازی به برند نخست این شبکه تبدیل شد. از قضا روزنامه آرمان به یک مسئله قابل تأمل در این گزارش اشاره می‌کند که از جنبه‌های مختلفی قابل بررسی است. در این گزارش به نظرسنجی سازمان صدا و سیما اشاره می‌شود. در آخرین نظرسنجی مرکز تحقیقات رسانه ملی در دی ۱۳۹۷، برنامه‌های «خندوانه»، «برنده باش»، «حالا خورشید»، «نود» و «به خانه برمی‌گردیم» بالاترین آمار جلب رضایت مخاطبان را به خود اختصاص دادند. برنامه نود که همواره در صدر نظر سنجی‌ها قرار داشت به رتبه چهارم سقوط می‌کند.

در شبکه سوم سیما، همه چیز تحت سیطره فوتبال قرار داشت و این رویه غلط به ریزش مخاطبانش منجر خواهد شد. آیا در ساختار مخاطب شناسی این شبکه، بانوان خانه‌دار جایی داشتند؟ شبکه سوم سیما همچنان روی مدار فوتبال و نمایش فوتبال حرکت می‌کرد تا اینکه به تدریج پخش بسیاری از مسابقات به شبکه ورزش منتقل شد به عبارت دیگر پخش مسابقات فوتبال و برنامه‌های تخصصی – تحلیلی به شبکه تخصصی‌اش یعنی شبکه ورزش منتقل شد.

نظر سنجی منتشره صدا و سیما نشان می‌دهد که رویکرد ستاره‌محوری فروغی باعث کمرنگ شدن جایگاه عادل فردوسی‌پور در این شبکه شده است، فردوسی‌پور در دوره‌ای به ستاره تلویزیون بدل شد که سایر برنامه‌سازان و کسانی که فرصت ستاره شدن را داشتند، به دلیل سیاست‌های نامشخص مدیران، جایگاه با ثباتی نداشتند. حالا طرفداران نظریه دو قطبی سازی در رسانه‌های اصلاح‌طلب با مدیری مواجه شده‌اند که چهره‌های مشهور سینما و تلویزیون را به این شبکه می‌آورد اما مشی تأسیس برنامه‌های پرمخاطب و هجوم ستاره‌ها به این شبکه، برخلاف نسبت‌های سیاسی که روزنامه آرمان و امثالهم به مدیر این شبکه می‌دهند.

جوان‌گیرایی یا جوان‌گرایی؟

برنامه آسیا ۲۰۱۹ را محمدحسین میثاقی با کیفیت بالایی اجرا می‌کند و حضور پرنگ این مجری جوان و با کیفیت، دستمایه هجمه دوقطبی سازان قرار می‌گیرد. در پاسخ به روتیتر شیطنت آمیز روزنامه آرمان باید نوشت: مبنای کشور جوان باید حضور جوانان در عرصه سیاست و فرهنگ باشد. باید به نخبه‌گان سیاسی با هر گرایشی احترام گذاشت، باید از تجربه برنامه سازان محترمی مثل عادل فردوسی‌پور بهره‌برداری کرد، اما باید جوانان به این عرصه ورود کنند، تا تغییر بزرگی حاصل شود.

روزنامه آرمان و کلیه رسانه‌های اصلاح طلب پس از سال ۸۸ روی کلید واژه ریزش مخاطبان رسانه ملی تاکید فراوانی دارند. به قول چنین رسانه‌هایی مخاطبان تلویزیون در حال ریزش هستند، تا کلیشه‌ها و روش‌های کلیشه‌ای در برنامه سازی در صدا و سیما حاکم باشد تا کلید واژه ریزش مخاطبان در چنین گزارش‌هایی کارآمد و معنادار باشد.

سند نقض مصادیق مطرح شده، اینستاگرام حسام منظور است. اگر رسانه‌های اصلاح‌طلب تلویزیون را تماشا نمی‌کنند و تماشا نکردن آنرا توصیه می‌کنند، کافیست سریال بسیار موفق بانوی عمارت را می‌دیدند یا حداقل صفحه اینستاگرام بازیگر این سریال حسام منظور و کامنت‌های مردمی او را یکبار ارزیابی می‌کردند. اغلب کامنت‌ها، درخواست‌های بیشمار مردمی برای ساخت سری دوم و سوم این سریال است. نویسنده گزارش روزنامه آرمان می‌تواند به صفحه سایر بازیگران این مجموعه و درصد رضایت بالای مردم را از طریق صفحات مجازی بازیگرانش رصد کند. اینستاگرام بازیگران نه چندان ناشناخته سریال بانوی عمارت اثبات کرد، مردم بیش از اخبار و تماشای مسابقات فوتبال، طرفدار سریال‌های خوب هستند.

در واقع فرمول نمایش یک سریال محبوب نشان می‌دهد که شبکه حرفه‌ای و مردمی نباید تنها برند پر مخاطبش برنامه فوتبالی باشد. اما اشتباه بزرگ‌تر این است حجم وسیعی از مسابقات استعدادیابی و تاک‌شوءهای تلویزیونی، عمده برنامه‌های تلویزیونی را تشکیل می‌دهند، در صورتیکه اقبال بانوی عمارت که به روایتی حتی از سریال پایتخت موفق‌تر بوده، اهمیت تولیدات نمایشی را هویدا می‌کند.

نظرسنجی‌ها و اقبال افکارعمومی حالا این واقعیت را – دستکم برای اهل رسانه- آشکار ساخته است که رسانه ملی برای جذب مخاطب و رقابت با صدها شبکه فارسی‌زبان بیگانه، باید مهمترین برندهای مردمی‌اش، تولیدات نمایشی باشد. حرکت و تمرکز تولید در رسانه ملی بر برنامه‌های گفت‌وگو محور و استعدادیابی نقطه ریزش مخاطب برای این رسانه خواهد بود. مهمترین برند شبکه‌های مهم تلویزیونی در دنیا سریال و برنامه‌های نمایشی است و به همین دلیل HBO مهمترین شبکه تلویزیونی دنیاست. حتی باکس نمایش شبکه پرمخاطبی مثل HBO تمام وقت به تولیداتش اختصاصی‌اش وابستگی ندارد و سریال بادیگارد BBC را پخش می‌کند.

پخش سریال پر بیینده فرار از زندان و خانه پوشالی از شبکه نمایش، موید این رویداد بسیار مهم است، پخش سریال خارجی می‌تواند دامنه مخاطبان شبکه سوم سیما را افزایش دهد و پخش سریال افسانه اوک نیو با نام اصلی گل‌های زندان ( Flowers of the Prison) نشان داد، سریال خارجی در کنار سریال ایرانی، از مخاطب بسیار خوبی برخوردار خواهد بود.

چرا حواس «عادل» جمع نیست؟

حمایت عجیب برخی سلبریتی‌های پرحاشیه و حتی ضدانقلاب خارج نشین که همگی یک مرتبه بیننده ۹۰ و طرفدار فردوسی پور و به طریق اولی دلسوز رسانه ملی می شوند، به سود آینده کاری این مجری توانمند نخواهد بود.

به گزارش مشرق، صبح دوشنبه بود که خبری از سوی مدیر گروه ورزش شبکه سه منتشر شد که برنامه ۹۰ از سال بعد با رویکرد جدیدی به سیما خواهد آمد و قرار است از توان فردوسی پور برای تمام رشته های ورزشی استفاده شود و احتمالاً او به عنوان قائم مقام شبکه ورزش منصوب شود. شامگاه دوشنبه شب هم عادل فردوسی پور در گفتگو با ایرنا خبر از عدم پخش ۹۰ داد و گفت: «به دستور مدیر شبکه سه برنامه ۹۰ از جدول پخش برنامه های شبکه خارج شد» و در بخشی دیگر گفته بود: «برنامه ۹۰ فرزند من است و حاصل زحمات طاقت فرسا و شبانه روزی صدها نفر که خالصانه برای رسیدنش به جایگاه امروز تلاش کرده اند. ممکن نیست آدم فرزندش را با پست و مقام معاوضه کند».

این بهانه و همچنین چالشی که بین فردوسی پور و فروغی، مدیر جدید شبکه ۳ در برخی افکار عمومی ایجاد شده و آخرین مورد آن هم در جشنواره جام جم بود که عادل بعد از دریافت جوایز بدون نام بردن از فروغی او را به رگبار طعنه بست، باعث شد که از شب گذشته این حواشی چالش گونه بار دیگر برجسته شود.

در این باره چند نکته بخوانید:

۱. هر رسانه ای و به طریق اولی صدا وسیما که به عنوان یک رسانه فراگیر و البته ملی که در حال فعالیت است مسئولانی دارد که سیاست هایی را دنبال می کنند. شاید این بدیهی ترین اصل در مدیریت یک رسانه باشد که ساعات پخش برنامه را تغییر بدهند، در جزئیات آن مواردی را طلب کنند و اصلاً بخواهند بعد از حدود ۱۹ سال در اجرای یک برنامه خواهان اعمال تغییراتی باشند.

۲. قرار دادن آنتن زنده رسانه عمومی در اختیار یک برنامه ورزشی که روز به روز در اثر زحمات عوامل آن، علاقمندی مردم و البته همراهی ویژه مسئولان تا حد قابل توجهی رشد داشته نباید حس طلبکاری و مدعی بودن را در عوامل سازنده ۹۰ ایجاد کند و بر این امر خود را محق بدانند که تا هر وقت اراده کنند باید کارشان را ادامه دهند و آنتن هم در اختیارشان قرار بگیرد.

۳. نباید شهرت فردوسی پور که از رهگذر برنامه ۹۰ و آنتن رسانه ملی به دست آمده او را به جایی منحرف کند که در مقاطعی برای تقابل ۹۰ یا خود عادل با سایر افراد و برنامه های سیما به طور جدی تلاش شود. قطعاً حمایت عجیب برخی سلبریتی‌های پرحاشیه و حتی ضدانقلاب خارج نشین که همگی یک مرتبه بیننده ۹۰ و طرفدار فردوسی پور و به طریق اولی دلسوز رسانه ملی می شوند، به سود آینده کاری این مجری توانمند نخواهد بود.

۴. در کارنامه فردوسی پور در طول چندین سال اجرا مواردی مشاهده می شود که با امانت داری از آنتن رسانه ملی همخوانی ندارد. از گریزهای سیاسی نامربوط تا حمایت از فیلم های پرحاشیه داخلی و یا عدم رعایت برخی شئونات مانند پوشیدن پیراهن مشکی در شب ولادت یکی از معصومین به بهانه درگذشت یکی از پیشکسوتان و یا اوقات تلخی همزمان با خوشی مردم از نتیجه تیم ملی در جام جهانی به دلیل ممانعت از عدم حضور کارلوس پویول، از جمله این موارد است.

۵. فردوسی پور در جشنواره جام جم که در روز های اخیر برگزار شد خودش را به درستی فرزند رسانه ملی دانست و جوایزی هم دریافت کرد. مسئولان رسانه ملی هم بارها از عادل به عنوان یکی از مجریان توانمند صداوسیما تقدیر کردند و به کرات هم در طول این سال ها از او به صورت ویژه حمایت کردند. هرچند شاید بتوان این اقدام مسئولان رسانه ملی را بعد از جوایز جشنواره جام جم و صحبت های عادل یک کج سلیقگی تعبیر کرد اما این موضوع نباید این تصور را برای فردوسی پور ایجاد کند که قرار است تنها این رابطه خوب در چارچوب اجرای ۹۰ صورت بگیرد و اگر این امر محقق نشد پس پایان این رابطه نزدیک است. این گذاره ناخواسته تداعی گر این موضوع است که شاید در پس تهیه و اجرای ۹۰ منافعی پنهان است که حتی پیشنهاد قائم مقامی شبکه ورزش هم جای آن پر نمی کند. پیشنهادی که اگر مجری موفق برنامه ۹۰ دغدغه رشد همه رشته های ورزشی و کمک به حل مشکلات آنها را هم داشته باشد قطعاً آن را خواهد پذیرفت تا با میزان انرژی که برای فوتبال به میان آورد به دغدغه سایر رشته ها هم بپردازد و همچون فوتبال از کار ورزشکاران سایر رشته ها و دوستداران آنها هم گره گشایی کند. با این تفاوت که فوتبال را حواشی آن برجسته کرده و علی رغم هزینه های نجومی، آن چنان ثمربخش نبوده در حالی که سایر رشته های ورزشی به افتخارآفرینی با کمترین هزینه ها می بالند.

پایان مجری‌سالاری

 اجازه بدهید فارغ از احساسات و عواطف حرف بزنیم و آنچه را وجود داشته واقع‌بینانه ببینیم و نقد کنیم. برنامه نود و عادل فردوسی‌پور پس از حدود ۲۰ سال به پایان خط رسیدند، اتفاقی که با توجه به روندی که مجری این برنامه در پیش گرفته بود، دور از ذهن نبود، در واقع دیر و زود داشت، اما سوخت و سوز نداشت.

فردوسی‌پور اگرچه خودش را فرزند رسانه ملی می‌داند اما در رسانه ملی علیه رسانه ملی موضع‌گیری کرده است. اسیر احساسات نشویم و این موضوع را به حساب دموکراسی و آزادی بیان نگذاریم. این را در نظر بگیرید که در اداره‌ای فعالیت می‌کنید و با مدیر آن اداره هم زاویه دارید. اگر هر چند وقت یک‌بار علیه مدیرتان در همان اداره موضع‌گیری کنید انتظار چه برخوردی را دارید؟ خوب یا بد، برای هر اداره یا نهادی چارچوبی در نظر گرفته شده که همه باید آن را رعایت کنند. اگر کارمندی هم ناراضی است قطعاً او باید آنجا را ترک کند نه مدیربالادستی. فردوسی‌پور مصداق همین موضوع است. او کارمند صداوسیما نبود اما می‌خواست ژست منتقد را هم به خود بگیرد، در واقع در چهارچوبی که برایش تعیین شده بود حرکت نمی‌کرد و حرف مدیران بالادستی‌اش را هم نمی‌پذیرفت.

مجری برنامه نود در گذشته نیز بارها خلاف جهت آب حرکت کرده بود، از گفتن ماجرای «پارازیت داشتن ماهواره» در یکی از برنامه‌ها تا گفتن این جمله «که اگر صندلی حق و حقیقت باشد، ما هم هفته بعد خواهیم بود» (نقل به مضمون) و… نشان می‌دهد که او علاقه زیادی داشت حرف‌هایی را به‌زبان بیاورد که دیگران اجازه ندارند بگویند. او آن زمان تحت حمایت مدیران وقت شبکه سه قرار داشت و در واقع از مصونیت خاصی هم برخوردار بود.

فردوسی‌پور البته سیاست را هم در کارش به‌وضوح دخالت می‌داد، این را از مصاحبه او با چهره‌های سیاسی در برنامه نود به‌راحتی می‌شد متوجه شد و البته اینکه هیچ‌گاه با رسایی که از سوی مجلس شورای اسلامی مسئول رسیدگی به فساد در فوتبال بود، حتی ارتباط تلفنی برقرار نکرد چرا که خط فکر سیاسی‌اش با او تفاوت داشت. آنچه در اینجا مهم است شخصیت حقوقی افراد است نه طیف سیاسی آنها اما عادل در این مورد همچون بسیاری از موارد دیگر «عادل» نبود و سیاسی‌بازی را چاشنی کار ورزشی‌اش کرده بود.

فردوسی‌پور می‌گوید برنامه نود فرزندش است، با این شرایط مدیر یک شبکه حکم پدر را دارد اما فردوسی‌پور هیچ‌گاه در چهارچوب تعیین‌شده‌اش حرکت نکرد و تصور می‌کرد می‌تواند به‌واسطه محبوبیتی که دارد فراتر از حیطه اختیاراتش کار کند. او همواره به مواردی مانند بازیکن‌سالاری اشاره و اعتراض می‌کرد اما خودش مشابه همین کار را در سطحی دیگر و به‌نوعی دیگر انجام می‌داد و هرآنچه را می‌خواست، می‌گفت و می‌خواست «مجری‌سالاری» را ادامه دهد. فردوسی‌پور خوب حرف می‌زد اما به‌هنگام عمل خودش به چیزی که می‌گفت پایبند نبود.

تأثیرات مخرب برنامه نود به سیاست هم کشیده شد

، امیررضا واعظ آشتیانی درباره تغییر و تحولات محتوایی برنامه نود که چند روزی است مطرح شده، گفت: می‌خواهم به این موضوع هم از لحاظ فرهنگی و هم از لحاظ ورزشی بپردازم. باید این موضوع را قبول داشته باشیم که مدتی است برنامه نود چیزی برای گفتن و موضوع جدیدی ندارد. این نکته بسیار حائز اهمیتی است که برنامه نود در سال‌های گذشته با بی‌محتوا بودن مواجه بوده است.

وی عنوان کرد: طبق فرمایشات امام خمینی (ره) صداوسیما باید دانشگاه باشد. بنابراین از دانشگاه انتظار زیادی می‌رود. برای اینکه ما از دانشگاه استفاده خوبی داشته باشیم باید محاسبه خوبی در موضوعاتش انجام دهیم تا این دانشگاه محلی برای آموزش شود و مردم احساس کنند که از صداوسیما می‌توانند به اندوخته‌شان اضافه کنند نه اینکه مردم برداشت‌ها و رفتارهایی را از لحاظ فرهنگی در صداوسیما بیاموزند که برای جامعه مفید نباشد.

مدیرعامل سابق باشگاه استقلال با بیان اینکه «در برنامه نود رویه‌ای برای تحقیر کردن افراد وجود داشته است»، تصریح کرد: هرچند مدتی است این اتفاق در برنامه نود کمتر رخ می‌دهد، اما در گذشته بارها دیده شد که با افراد برخورد و رفتارهای بدی می‌شد, آنهم در سیمای جمهوری اسلامی ایران که اصلاً دلیلی ندارد در آن چنین اتفاقاتی رقم بخورد.

واعظ آشتیانی خاطرنشان کرد: در بیانات و فرمایشات بزرگان دین و همچنین در کتاب قرآن سفارش شده که کسی حق ندارد آبروی مؤمنی را ببرد. اصلاً کسی حق ندارد آبروی غیرمسلمانان را هم ببرد، اما در برنامه نود این رفتار‌ها بارها دیده شده است و در آن به دنبال بی‌آبرو کردن و تحقیر برخی افراد بودند. در گذشته شاهد این بودیم که عده زیادی به دنبال شکایت کردن از این برنامه بودند، اما گاهاً این شکایات با وساطت‌هایی بی‌نتیجه مانده بود.

قائم مقام پیشین سازمان تربیت بدنی تصریح کرد: زمانی که بیننده تلویزیونی منتظر این است که در برنامه‌ای فردی, فرد دیگری را تحقیر کند, این دیگر دانشگاه نمی‌شود. اینکه یک برنامه تأثیرات مخرب فرهنگی به جا بگذارد که این تأثیرات به حوزه سیاست هم کشیده شود, این دیگر درست نیست. همان‌طور که ما در مناظره‌های انتخاباتی می‌دیدیم که اتفاقاتی مشابه اتفاقات برنامه نود در آن رخ می‌داد و این نشان می‌دهد, این رویه به اشتباه در جامعه نهادینه شده است. ما در این مدت در صداوسیما بینندگانی را تربیت کرده‌ایم که جلوی تلویزیون به دنبال این باشند که چه کسی، دیگری را تحقیر یا چه کسی دیگری را شکست می‌دهد. متأسفانه این اتفاقات رخ داده است و الان نیز وجود دارد.

وی مطرح کرد: زمانی که دو میلیون مخاطب در نظرسنجی‌های این برنامه شرکت می‌کنند این یعنی نقطه انحلال یا تحقیر فکری جامعه رخ داده است. در گذشته هشدار‌هایی در این رابطه داده شده بود، اما متأسفانه متولیان وقت صداوسیما توجهی به این مسائل نداشتند و فقط به دنبال جذب مخاطب بودند. به چه قیمتی باید مخاطب جذب شود؟! ما در گذشته روش‌های خوبی برای جذب مخاطب داشتیم که الان فراموش شده‌اند و الان فقط متوسل شده‌ایم به رفتارهای پوپولیستی که تأثیرات منفی را در بر دارد.

آشتیانی با اشاره به اینکه برنامه نود از رسالت خود خارج شده است, در ادامه گفت: فرقی نمی‌کند که دولت آقای احمدی‌نژاد باشد یا آقای روحانی، اما دلیلی ندارد که یک برنامه ورزشی با وزیر امور خارجه گفت‌و‌گو و مصاحبه کند؟! زمانی که این اتفاقات رخ می‌دهد و بعد وقتی که بحث قطع این برنامه و تغییر و تحولاتش پیش می‌آید, صداوسیما باید هزینه بپردازد. اگر اعتقاد به جایگاه تخصص‌ها دارید همه تخصص‌ها باید در امور خودشان کار کند.

مدیرعامل سابق باشگاه استقلال افزود: از صداوسیما خواهش می‌کنم حضور افراد را بی‌جهت استمرار ندهد که بعدها برای کنار گذاشتن‌شان مجبور شود، هزینه بپردازد. در هیچ جای دنیا این اتفاقات رخ نمی‌دهد که یک برنامه‌ای با این قدمت و با یک چارچوب روی آنتن برود. می‌آیید افرادی را با هزینه بیت‌المال به شهرت می‌رسانید و بعد همین افراد بلای جان‌تان می‌شوند. شما در نیروی انتظامی, بانک‌ها و سایر نهاد‌ها دقت کنید؛ همیشه نیروها جابه‌جا می‌شوند. این فلسفه و حکمت دارد, اما ما به دنبال افراط یا تفریط هستیم. یا مرتب افراد را تغییر می‌دهیم و یا اینکه اجازه می‌دهیم یک نفر ۲۰ سال در یک جایگاه بماند و بعد که می‌خواهیم تغییراتی بدهیم,سلبریتی‌ها وارد می‌شوند و اعتراض می‌کنند, آن هم در حالی که اصلاً در حوزه تخصص‌شان نیست.

وی یادآور شد: اگر صداوسیما بخواهد طبق سیاست‌هایش اقداماتی انجام بدهد, بعد از آن با موضع‌گیری‌های عجیب و غریبی شاهد می‌شود. چرا این اتفاقات رخ می‌دهد؟ تصمیم صداوسیما برای اعمال تغییرات در برنامه نود, شجاعانه و منطقی است و باید خیلی زودتر انجام می‌شد. نمی‌گویم نود نکات مثبت و اثربخشی در این سال‌ها نداشته است, اما این برنامه آرام آرام درمسیری‌هایی ورود کرد که درست نبود. این اعتقاد را دارم که صداوسیما در این تصمیم و در این مقطع شجاعانه برخورد کرده است. باید فضاها را به نیرو, فکر و ایده‌های جدید داده شود.

قائم مقام پیشین سازمان تربیت بدنی, در پایان اشاره کرد: ریاست جمهوری با این بزرگی هر چهار سال یک بار عوض می‌شود, مگر اینکه فردی مجدداً انتخاب شود، اما چطور ما تریبون مهمی را ۲۰ سال در اختیار یک فرد می‌گذاریم؟ این خیلی عجیب است و جای تأسف دارد. این نشان می‌دهد که در گذشته هیچ اراده‌ای برای مقابله با این موضوع وجود نداشته است.

وقتی فردوسی پور هویتی خارج از سیما ندارد / سلبریتی فراموش کار

شاید از اتفاقات جالب در عصری که به عصر ماهواره‌ها معروف شده، این “ژست” تازه به دوران رسیده‌ها باشد که “ما تلویزیون ایران را نگاه نمی‌کنیم” و در این بین “برنامه نود” به نمادی برای مخالفت با نظام جمهوری اسلامی ایران تبدیل شده است!
برنامه‌ای که گروه مثلاً “روشنفکر” اجتماع، در وصف اهمیت دادن به برنامه‌های تلویزیون ملی کشورشان تنها با اشاره به نام “عادل فردوسی پور”، این شوی ورزشی تلویزیونی را در حدی می‌دانند که ارزش نگاه کردن دارد!

حال اینکه لابلای صحبت‌های همین افراد می‌توان دریافت چنان تسلطی به ساختار برنامه‌های سیمای جمهوری اسلامی ایران دارند که شاید خود مدیران شبکه‌ها اینچنین نظارتی بر کارهای ارائه شده ندارند. انتشار ریزترین اتفاقات با جزئیات، در شبکه‌هایی که به عنوان کم یا بی مخاطبترین شبکه‌های سیما شهره هستند نشان دهنده همین توجه به تلویزیون ایران است.

آنهایی که از یکی دو روز گذشته پیرامون انتشار خبر تعطیلی برنامه نود، داعیه ریزش مخاطب سیما را سرداده اند همان‌هایی هستند که معتقدند “کسی تلویزیون ایران را نمی بیند”!! حال اینکه همین یک نمونه مشخص می‌کند خیل عظیمی از مردم، هر شب و روز پای برنامه‌های تلویزیون ایران نشسته و یا ایستاده در مغازه و مکان‌های عمومی به تماشای برنامه‌های ساخته شده دستاندرکاران سیما مشغولند!

وقتی تکه کلام‌های مجریان برنامه خندوانه، دورهمی، ماه عسل، برنده باش، کودک شو و… در جامعه دهان به دهان می‌چرخند و یا انتشار بخش‌های مهم برنامه‌های سیاسی و اجتماعی مانند “حالا خورشید، در کانال‌های مجازی دست به دست می‌شوند، خود گواه پرمخاطب بودن رسانه ملی است.

قطعاً اگر برنامه عادل فردوسی پور هم مخاطب داشته به پشتوانه همین فضا بوده وگرنه امروز نهسلبریتی بود نه برندی که برای امضای کتابش صف ببندند!

عادل نمی‌تواند مانع از ظهور نخبگان شود

«امیر رضا محمودی» در یادداشتی نوشت:

از جمله اتفاقات مثبت در رسانه ملی ظهور چهره های جدید ورزشی و غیرورزشی بین مجریان تلویزیونی طی دو دهه اخیر است. یکی از همین نفرات عادل فردوسی پور بود که در سال ۱۳۷۸ با ورود به سازمان صدا و سیما و طرح ساخت برنامه نود توانست اتفاقات تازه ای را در این حیطه رقم بزند.

آنهایی که امروزه نگران خشکیدن این چشمه جوشان هستند کافیست به آرشیو برنامه خندوانه طی همین دو، سه سال اخیر سری بزنند و متوجه شوند با راه اندازه بخشی به نام “خنداننده شو” چه تعداد جوان با استعداد ظهور کرده و مردم را پای تلویزیون، از خنده روده بر کردند! اتفاقی که شاید برای خود رامبد جوان هم در نهایت به زنگ خطری تبدیل شد تا حساب کار دستش بیاید و امثال مهران غفوریان ها و بیژن بنفشه خواه ها را تحت الشعاع قرار داد.

مشابه همین اتفاق در دوران راه اندازی شبکه ورزش رخ داده است. در همین مدت شاهد هستیم گروهی از جوانان با استعداد با طرح و برنامه هایشان، چطور بین مخاطبان تلویزیونی جا باز کرده و توانسته اند به برندی برای برنامه های شبهای فوتبالی یا امثال آن تبدیل شوند. شهاب قاسمی و “عبداله روا” نمونه هایی از این دست مجریانی هستند که طی همین سالها جایگاهی خوب نزد نوجوانان و علاقمندان به فوتبال برای خود باز کرده و مخاطبان خاص خوشان را داشته باشند.

سئوال روز این است؛ گردش نخبگان ایرادی دارد که گروه “مخالفان همیشگی سیما” بلافاصله با فکر تغییر در ساختار برنامه نود، عَلَم مخالفت شان را به هوا بلند کرده اند؟ ۱۹ سال و نیم برای یک برنامه تلویزیونی فرصت کمی نیست که رسانه ملی آن را در اختیار عادل و نود قرار داد در حالی که روند حرکتی این برنامه در سراشیبی سقوط، کاملا واضح است.

برچسب ها
مشاهده بیشتر

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

لطفا سوال مقابل را پاسخ دهید ؟ *

Close