دروغ بزرگ اصلاح طلبان از رد صلاحیت گسترده تا لیست های دوم و سوم / ائتلاف بزرگ سرپوشی بر اختلافات و بحران عملکرد + عکس

اصلاح طلبان کاندیدا ندارند اما چند لیست می‌دهند/ روزنامه‌های اصلاح طلب هم لیست دادند

اصلاح طلبان با حمله به شورای نگهبان بیان می کردند که کاندیدای انتخاباتی دیگر برای آنان در تهران نمانده که لیست بندی و آنرا به مردم معرفی کنند. آنها حتی از زبان «محمدرضا عارف» رئیس شورای سیاستگذاری اصلاحات و رئیس فراکسیون امید به حالت قهرگونه ای مطرح کردند، اصلاحات در تهران دیگر لیست نمی دهد.

اما به یکباره شاهد ارائه لیست های مختلف اصلاح طلب از سوی این جریان سیاسی هستیم. احزاب مختلف از جمله «کارگزاران سازندگی»، «خانه کارگر» و  … لیست داده اند.
اصلاح طلبان دروغ بزرگ خود را حالا فراموش کرده اند و لیست های خود را در صفحه اول روزنامه های شان منتشر می کنند.
دو روزنامه اصلاح طلب «مردمسالاری» و «ابتکار» لیست شورای هماهنگی اصلاحات با نام «ائتلاف بزرگ اصلاحات» را در صفحه اول خود منتشر کرده است.
«عبدالرضا رحمانی فضلی» وزیر کشور در همین رابطه با کنایه به دروغ های اصلاح طلبان مطرح می کند: « کسانی که می‌گفتند افراد کمی از جناحشان تایید شد چند لیست داده‌اند.»

رد صلاحیت‌ها بهانه‌ای برای سرپوش گذاردن بر اختلافات اصلاحات

اصلاح‌طلبان از انتخابات ریاست جمهوری ۹۶ بر اختلافات خود اذعان کرده‌اند و اکنون که در آستانه انتخابات مجلس شورای اسلامی قرار داریم با بهانه قرار دادن رد صلاحیت‌ها قصد دارند بر اختلافات خود سر پوش بگذارند. اگر ادعای آنان در مورد نداشتن تعداد کاندیدای مناسب درست است چرا رئیس شورای عالی سیاست گذاری اصلاح طلبان و سرلیست انتخابات گذشته یعنی محمد رضا عارف برای این دوره ثبت نام نکرده است؟

اختلاف اصلاح طلبان که پدیده دور از ذهنی نیست این بار شکل جدیدی به خود گرفته است. در انتخابات گذشته نیز معمولاً به اجماع رسیدن اصلاح طلبان به سختی شکل می‌گرفت اما در انتخابات مجلس پیش رو به نظر این مسئله شکل حادتری به خود گرفته است.

از تابستان امسال انتقادات به شورای عالی سیاست گذاری اصلاح طلبان شدت یافته است. اما با نزدیک شدن به انتخابات این انقادات شکل جدیدی به خود گرفته است. در جلساتی که قرار بود منتهی به ارائه لیست انتخاباتی شود ابتدار در چندین جلسه به نتیجه‌ای منجر نشد و جلسات به دلیل آن چیزی که حالت پدر سالاری شورای عالی می‌نامند بی نتیجه ماند.

در جلسه ۱۵ بهمن ماه که ظاهراً با اصرار حزب اتحاد ملت و احزاب اقماری آن تشکیل شد سرانجام نتوانستند به نتیجه‌ای برسند و راضی به ارائه لیستهای متعدد در حوزه انتخابیه تهران شده‌اند.

در بیانیه آمده است که ” در حوزه انتخابیه تهران، ری، اسلام شهر، شمیرانات و پردیس، عمدهٔ ظرفیت و فرصت حضور احزاب و شخصیت‌های نام آشنا از این جبهه گرفته شده است. با این شرایط هرگونه تصمیم احزاب عضو که امکان رقابت حداقلی در این حوزه برای آنان باقیمانده است مورد احترام بوده و حق قانونی آنهاست تا با نام و عنوان خود از کاندیدای مورد نظر خود حمایت نمایند.”

نکته‌ای که بسیار عجیب به نظر می‌رسد این است که اصلاح طلبان رد صلاحیت‌ها را به عنوان سرپوشی برای اختلافات خود قرار داده‌اند. آنان با بهانه قرارد دادن رد صلاحیت کاندیداهای مهم خود، تصمیم به ارائه لیستهای متعدد نموده‌اند. حال آنکه اختلافات آنان از پیش آشکار بود و خود نیز به اینکه ممکن است به لیست واحدی نرسد اذعان داشتند.

شورای عالی سیاست گذاری اصلاح طلبان سیبل انتقادات

کرباسچی قبلاً گفته بود: «واگذاری تهیه لیست انتخاباتی اصلاح‌طلبان به بدنه اجتماعی: آنچه انتخابات را معنادار می‌کند و به مردم رغبت رأی دادن می‌بخشد، نتیجه رأی دادن است و نه مناسک آن. شکل‌گرایی و مناسک‌گرایی سیاسی چه برای حکومت چه برای اصلاحات بیراهه است. به فکر کارآمدی اصلاحات باشیم». «بدنه اجتماعی اصلاحات از پایین به بالا شکل می‌گیرد، نه از بالا به پایین! چه کسی حق دارد بدنه اجتماعی اصلاحات را انتخاب کند؟ آنان باید ما را انتخاب کنند یا ما آنان را؟! بگویید در مجلس یازدهم چه می‌کنید تا مردم دربارهٔ رأی دادن و ندادن به شما تصمیم بگیرند. برای مردم اهمیتی ندارد که چگونه نامزد شده‌اید، مهم این است که چه می‌کنید». [۱] پیش از آن نیز در مورد عارف گفته بود: محمد رضا عارف در شورای عالی اصلاح طلبان و مجلس در این مدت چه کار کرده است؟ همه اعتراض‌های اصلاح‌طلبان به دلیل عملکرد اوست. وی عملکردی ندارد که کسی بخواهد از او انتقاد کند. [۲]

«علی شکوری راد» دبیرکل حزب «اتحاد ملت»، عارف رئیس شورای عالی سیاست گذاری اصلاح طلبان را فردی دانشگاهی و غیرسیاسی خواند. [۳]

«اسماعیل دوستی» فعال سیاسی اصلاح‌طلب نیز از مدت‌ها قبل در مورد منتجب نیا گفته بود: «نه تنها منتجب نیا بلکه بسیاری از اصلاح طلبان دیگر به شورای عالی نقد دارند و احتمالاً به صورت ائتلاف با شورای عالی وارد انتخابات نمی‌شوند. منتجب نیا و برخی دیگر از اصلاح طلبان انتقادات تندی به شورای عالی دارند، معتقدم شورای عالی باید نظر این افراد را بپذیرد و در جهت انسجام گام بردارد، نه در جهت افتراق.»[۴]

احمد حکیمی پور دبیرکل حزب اراده ملت نیز در سال ۹۶ گفته است: ««به نظر من مأموریت شورای عالی تمام شده است. باید کمیته‌ای برای بررسی نقدها و اشکالات تشکیل شود؛ در این کمیته به هیچ وجه نباید ذی نفعان حضور داشته باشند. این کمیته باید گزارش کار خود را به شورای هماهنگی بدهد و پس از آن شورای هماهنگی تصمیم می‌گیرد که آن را ادامه بدهد یا اینکه سازوکار دیگری طراحی کند.»[۵]

حجت الاسلام محسن رهامی عضو شورای هماهنگی جبهه اصلاحات هم با انتقاد از شورای عالی سیاستگذاری اصلاح طلبان گفته بود: «عیب شورای عالی سیاستگذاری این است که حضور اشخاص حقیقی و غیرحقوقی بیشتر از افراد حقوقی است. در واقع شورای عالی سیاستگذاری سعی کرده نقش احزاب را کمرنگ کند، حال آن که ما معتقدیم دموکراسی از کانال تحزب محقق می‌شود. وی افزود: من، آقای هادی خامنه‌ای، آقای منتجب نیا، آقای کواکبیان و آقای حکیمی پور معتقدیم احزاب باید میدان دار باشند و اشخاص حقیقی نیز به دعوت احزاب در مجموعه حضور پیدا کنند. اینکه حالا در یکی دو مورد شورای عالی سیاستگذاری موفق عمل کرد، این موفقیت مقطعی است، در بلندمدت به علت استفاده نکردن از ظرفیت احزاب تضعیف می‌شود.»[۶]

سامانه سرا و تشدید اختلافات

 سامانه‌ای که قرار بود مکانیسم انتخاب کاندیداهای اصلاحات در تهران و شهرستان‌ها باشد. اما اختلاف بر سر آن اینقدر گسترده بود که احزاب موثری چون کارگزاران سازندگی و اعتماد ملی و حزب کار به شدت به انتقاد از آن پرداختند.

حزب اعتماد ملی نیز در گزارشی که از جلسه اعضا منتشر کرده است چنین بیان کرده است: «در جلسه هیات اجرایی حزب اعتماد ملی، اعضا، به مغایرت طرح سرا با بند ۸ ماده ۳ اساسنامه شورایعالی سیاستگذاری اصلاح‌طلبان، پشت پرده‌های این طرح، تأثیر احزاب اقماری در تصویب طرح و همچنین بر نتیجه رای‌سنجی، مانور نامفهوم دموکراسی در عین غیردموکراتیک بودن طرح و… اشاره کردند.»[۷]

کار به جایی رسید که این افراد در اصلاح طلب بودن یکدیگر شک کردند. محمود صادقی در توئیتی کارگزارن را از جرگه اصلاح طلب خارج نمود.

روزه سیاسی با صبحـانه، نهـار وشـام

اصلاحات

اگر ظرف این چند روز به اصولگرایان به‌خاطر تعدد لیست‌ها انتقاد شده و در مقابل گفته می‌شد که اصلاح‌طلبان به‌خاطر عملکرد شورای نگهبان در ردصلاحیت برخی کاندیداهای آنها، بنای حضور در انتخابات را ندارند و حتی اگر هم بخواهند در تهران وارد گود شوند امکان ارائه یک لیست ۳۰ نفره برایشان نیست، حالا نه‌تنها یک لیست از آنها پر شده که لیست‌های دوم و سوم‌شان هم به دست مردم رسیده و ممکن است نوبت به چهارمی و پنجمی هم برسد.

مدتی قبل از آغاز فرآیند ثبت‌نام انتخابات، اصلاح‌طلبان خود معترف بودند که به‌خاطر شرایط خاصی که دولت حسن روحانی و فراکسیون امید برایشان رقم زده، امکان موفقیت‌شان در انتخابات آتی به حداقل رسیده و با ریزشی که در بدنه اجتماعی آنها طی یکی، دو سال اخیر رخ داده، راه بسیار دشواری را برای پیروزی پیش‌رو دارند. این را نه اصلاح‌طلبان نزدیک‌تر به دولت که حتی جریان رادیکالی چون اتحاد ملت و اعضای دفتر سیاسی آن هم عنوان می‌کردند، چنانکه بعد از پایان ثبت‌نام انتخابات و قبل از آنکه شورای نگهبان فعالیت خود را آغاز کند، از اتحاد ملتی‌ها تا کارگزارانی‌ها نوشتند و گفتند که با وجود تلاش‌های سیدمحمد خاتمی و با اینکه رئیس دولت اصلاحات دست به تلفن شده و از خیلی‌ها خواسته که ثبت‌نام کنند، اما بازهم چهره‌های اصلاح‌طلب به‌خاطر امید ناچیز به رای‌آوری و پیروزی، از حضور سر باز زده‌اند.

این فرآیند البته تا پیش از جلسه پنجشنبه گذشته مجید انصاری، سرلیست اصلاح‌طلبان در انتخابات آتی، آنچنان دقیق رسانه‌ای نشده بود و در دیدار وی با جوانان حزب ندای ایرانیان بود که این عضو مجمع روحانیون فاش کرد سیدمحمد خاتمی از ۱۱۰ نفر از الیت‌های اصلاحات طلب ثبت‌نام در انتخابات را کرده ولی تنها پنج نفر آنها این مطالبه را پاسخ گفته‌اند و برای نام‌نویسی اقدام کرده‌اند.  با این وضعیت اما باید گفت امروز یک تناقض بزرگ میان اصلاح‌طلبان رخ داده، تناقضی که برخی معتقدند یک پشت ایجاد آن اراده و طراحی نهفته و برخی دیگر مخالفند و می‌گویند جبر زمانه اصلاحات را به این ورطه کشانده است. خلاصه صورت این مساله و تناقض یادشده هم این است که چطور گفته می‌شود اصلاح‌طلبان در انتخابات کاندیدایی ندارند، لذا رسما وارد نمی‌شوند، ولی در مقابل لیست‌ها یکی پس از دیگری به میدان سیاست می‌آیند؟

پاسخ به این سوال چه از نگاه گروه اول باشد یا دوم، مبنای یکسان و ادله بنیادی واحدی دارد که هیچ‌کس آن را انکار نمی‌کند.

اول: اکنون مشخص شده که هسته مرکزی اصلاحات که زیر عبای محمد خاتمی قرار دارند، دستور ثبت‌نام را از وی گرفته و در عین حال اقدام نکرده‌اند. موضوعی که به‌نظر می‌رسد قبل از هر فرد دیگری، شامل محمدرضا عارف هم هست و احتمالا نفر اول آن ۱۱۰ نفر، کسی نبوده جز رئیس شورای عالی و از این‌رو اینکه چرا او و دیگر چهره‌های موجه اصلاح‌طلب که با وجود اطمینان از تایید در شورای نگهبان، نسبت به این کار اقدام نکرده‌اند باید مورد بررسی قرار گیرد.

دوم: چرایی تزلزل در مراجعه به ستاد انتخابات و ثبت‌نام را باید در اظهارات شخص محمد خاتمی جست‌وجو کرد. دقیقا یک‌سال پیش و در اسفندماه سال ۹۷ او در دیدار با اعضای فراکسیون امید حرف مهمی می‌زند و می‌گوید: «دیگر خیلی سخت است که به مردم بگوییم بیایید رای بدهید. آیا فکر می‌کنید در دور آینده انتخابات به حرف من و شما مردم پای صندوق‌ها خواهند آمد؟ بعید می‌دانم مگر اینکه در یک‌سال آینده تحولی رخ دهد.» همین حرف و البته انتقادهای وی از روحانی و حتی آنجاکه از مردمی که شرایط‌شان در دولت‌های یازدهم و دوازدهم بدتر شده بود عذرخواهی کرد، نشان داد او هم از رای‌آوری ناامید شده و می‌داند بدنه اجتماعی اصلاحات تا کجا ناامید شده و دیگر به وعده‌ها اعتماد نخواهد کرد.

سوم: نکته مهم دیگری در این میان قابل‌توجه است. اصلاح‌طلبان مقبولیت سیاسی سابق را از دست داده و حالا به چه کنم، چه کنم افتاده‌اند، این جای خود، اما اینکه چرا با فرمان خاتمی حتی نزدیک‌ترین افراد به وی سرخط نمی‌شوند، از یک فروپاشی تشکیلاتی، متاثر از فروپاشی سیاسی خبر می‌دهد و گویای این است که شاید مدت‌ها زمان نیاز باشد تا اصلاح‌طلبان بتوانند خود را بازیابی کنند و حتی مساله لیدری خود را مرتفع سازند. مساله‌ای که حداقل تا سال ۹۶ مزیت آنها نسبت به اصولگرایان بود ولی حالا آنها هم از این ناحیه دچار مشکل شده‌اند. این حرفی است که کرباسچی، دبیرکل کارگزاران چندی‌پیش بیان کرده بود و البته در برخی نقاط هم تاییدشده و همراهانی یافته بود.

با توجه به این سه نکته، حالا می‌توان به سوال اول رجوع کرد و چینش سیاسی و میدانی امروز اصلاحات را بررسی کرد. تاکنون حداقل انتشار سه لیست از جریان اصلاح‌طلب قطعی است، فهرست یاران هاشمی، فهرست برای ایران و نهایتا فهرستی که عارف قرار است منتشر کند. این در کنار یکی، دو لیست دیگری است که وعده آن داده شده. این وضعیت و تشتت امروز اصلاح‌طلبان حتما امری خودخواسته و طراحی‌شده نیست، بلکه ناشی از یک جبر سیاسی و در اثر ناکارآمدی سنگین دولت، شورای شهر و فراکسیون امید مجلس است و با وجود اینکه چندلیسته شدن اصولگرایان، اصلاحاتی‌ها را قدری به موفقیت امیدوار کرده‌ است اما همچنان آنها درگیر نحوه کنش سیاسی هستند و در این میان از همه مهم‌تر، دوراهی بزرگی است که محمد خاتمی پیش‌رو دارد، یعنی به انتخابات ورود کرده یا به صورتی غیررسمی از لیست‌ها حمایت کند (مانند فهرست کارگزاران که اثر آن روز گذشته روی صفحه یک روزنامه سازندگی دیده می‌شد).

اصلاح‌طلبان امروز محتاج حمایت چهره‌های سیاسی مانند خاتمی هستند، چانکه مجید انصاری به‌صراحت آن را عنوان کرده بود، اما مسیر باز و امکانات فراهم نیست، خاتمی اگر هم بخواهد به‌راحتی نمی‌تواند به انتخابات ورود کند، چراکه خودش هم به‌خوبی می‌داند ۹۸، ۹۴ نیست و تکرار دیگر جواب نمی‌دهد.

رادیکال‌ها بلای جان انتخابات

در حالی که عمده افراد و جریان‌های اصلاح‌طلب تصمیم گرفته‌اند در انتخابات شرکت کنند و نه‌تنها شرکت که با تمام قوا لیست داده و به رقابت سیاسی بپردازند، همچنان برخی اعضای رادیکال این جریان سیاسی منتقد کنشگری فعال در انتخابات هستند و معتقدند با تحریم انتخابات باید نسبت به عملکرد شورای نگهبان و حتی بالاتر از آن یعنی نظام اعتراض کرد.پنجشنبه و جمعه گذشته و در حالی که از مدتی قبل پیش‌بینی می‌شد و خبر آن هم رسانه‌ای شده بود، حزب کارگزاران سازندگی برخلاف تصمیم اعلامی شورای عالی سیاستگذاری اصلاح‌طلبان نسبت به انتشار لیست انتخاباتی اقدام و هر ۳۰ کاندیدای خود را برای تهران معرفی کرد؛ لیستی که نمایه تمام اصلاح‌طلبانه ندارد و به گفته روزنامه سازندگی، تلفیقی از اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان است.

البته این نکته دوم را باید هم‌تراز نکته اول و مهم و در جریان کنش‌های سیاسی اصلاح‌طلبان راهبردی بدانیم، چراکه اساسا نه‌تنها ارائه لیست از سوی سازندگی نوعی مخالفت با افراد رادیکال این جریان بود که ائتلاف دوباره با احزابی چون اعتدال و توسعه و تیم نزدیک به دولت، نفی راهبردی است که اتحاد ملتی‌ها و چند حزب دیگر اصلاح‌طلب در پیش گرفته بودند و هرگونه ائتلاف با احزاب غیراصلاح‌طلب را منتفی می‌دانستند.آنچنان‌که اصلاح‌طلبان در این یکی، دو روز گفته‌اند به‌جز اتحاد ملت و اعتماد ملی، دیگر جریان‌ها و گروه‌های منتسب به این جریان فعالیت‌های خود را آغاز کرده‌اند و لیست‌هایشان هم منتشر شده یا قرار است منتشر شود. در کنار محمدرضا عارف، ریاست شورای عالی که گفته شده لیست اختصاصی خود را برای تهران منتشر خواهد کرد، احزابی چون مجمع روحانیون مبارز، مردم‌سالای، همبستگی، ندای ایرانیان، مجمع اسلامی فرهنگیان و… ازجمله مجموعه‌هایی هستند که اکنون در کنار سازندگی منتقد سکوت و تحریم هستند و لذا فعالانه وارد انتخابات شده‌اند.

همین رفتار هم البته باعث شده طی یکی، دو روز گذشته صدای اهالی تحریم درآمده و انتقادهای بعضا تندی روانه آنها شود.یکی از این انتقادها، یادداشت محمدجواد روح، عضو دفتر سیاسی حزب اتحاد ملت بود که خطاب به کارگزارانی‌ها نوشت: «حق هر حزب سیاسی است که بنابر تحلیل خود از مجموعه شرایط و فضای سیاسی در قبال انتخابات موضع‌گیری کند. کارگزاران هم از این قاعده مستثنا نیست. فقط جا دارد یادآور شویم که این حزب، از انتخابات مجلس پنجم تاکنون، هرگاه بدون ائتلاف و اتحاد با جناح چپ عمل کرده، شکست خورده است. مهم‌ترین آنها هم دو شکست سردار سازندگی در سال‌های ۷۸ و ۸۴ بود. امیدواریم این‌بار هوش هیجانی دوستان درست عمل کرده باشد.» علاوه‌بر روح، محمود صادقی نماینده کنونی مردم تهران در مجلس هم نوشت: «بیانیه کارگزاران سازندگی بار دیگر ذات فرصت‌طلبانه‌ الیگارشی مدعی اصلاح‌طلبی را آشکار کرد.»

او البته پیش از این هم نسبت به سازندگی منتقدانه وارد شده و همان روزهایی که انتقادهای اعضای سازندگی و دیگر گروه‌های اصلاح‌طلب نسبت به شورای عالی سیاستگذاری اصلاحات بالا گرفته بود، گفت: «پیوند کارگزاران با اصلاح‌طلبان از ابتدا بیش از آنکه هویتی باشد، سیاسی بود. بهترین توصیف برای این جریان همان راست مدرن برآمده از راست سنتی است. خاستگاه اصلی الیگارشی در نظام جمهوری اسلامی و بی‌اعتنا و بلکه معارض با عدالت اجتماعی که تبار اصلی اصلاح‌طلبان است.»

پاسخ به این نظرات البته از سوی فعالان سیاسی کارگزاران که حالا می‌گویند بزرگان اصلاحات (که مفهومی جز سیدمحمد خاتمی را در پی ندارد) هم از آنها در جریان انتشار لیست برای انتخابات مجلس حمایت کرده‌اند، شاید تندتر از آن چیزی بود که اعضای اتحاد ملت گمان می‌کردند. اکبر منتجبی، عضو حزب کارگزاران در مطلبی که روز جمعه منتشر کرد و فردایش در روزنامه سازندگی هم چاپ شد، در پاسخ به روح متذکر شد او تاریخ را وارونه روایت کرده است. او نوشت: «شما به‌عنوان یک کنشگر سیاسی مخیر به این هستید که در انتخابات شرکت بکنید یا نکنید؛ لیست بدهید یا ندهید؛ بر بوق تحریم بدمید یا ندمید؛ ناامیدی را ترویج بکنید یا نکنید؛ اما نمی‌توانید تاریخ را وارونه روایت کنید و روز را شب جا بزنید.»

منتجبی که روح را یک فعال رسانه‌ای معرفی می‌کند و نه سیاسی، در یادداشت خود مثال‌هایی ازجمله ماجرای شکست مصطفی معین، کاندیدای حزب مشارکت در سال ۸۴ را آورده و سپس نوشته است: «در اینکه مردم ناامید هستند و دلخور شکی نیست اما بهتر است به‌جای آنکه سوار موج ناامیدی و دلخوری مردم شوید، برگردید و ببینید در چند سال گذشته چه در مجلس و چه در شهرداری چه کردید؟ آقای عارف، رئیس فراکسیون امید یکی از اعضای هیات‌موسس حزب مشارکت بود، چرا او و فراکسیون امید که با حمایت خاتمی به مجلس راه یافتند، این‌چنین منفعل بودند در حالی که جمع قابل‌توجهی از اعضای مجلس را همراه داشتند؟ پاسخ صادقانه به این پرسش‌ها و پرسش‌های مشابه و نیز عذرخواهی از مردم، ممکن است –البته ممکن است- درصدی از اعتبار از دست رفته شما را بازگرداند. در غیر این صورت با وارونه جلوه‌دادن تاریخ هیچ اتفاقی نمی‌افتد.»

اصلاح‌طلبان با ۵ لیست می‌آیند

پنج روز مانده به انتخابات، تحرکات گروه‌های سیاسی به نقطه جوش رسیده و بازار لیست‌های انتخاباتی حسابی داغ شده است. هر روزی که می‌گذرد لیستی جدید سر برمی‌آورد و خروجی دورهمی جمعی از سیاسیون به فهرستی متمایز از بقیه منتهی می‌شود. تکثر لیست‌ها حالا به وجه‌مشترک طیف‌های مختلف سیاسی تبدیل شده و این موضوع صرفا به یک جریان اختصاص ندارد.  پس از آنکه شورای ائتلاف اصولگرایان و جبهه پایداری حساب‌شان را از هم سوا کردند و عدالت‌خواهان و مداحان و وزرای دولت احمدی‌نژاد نیز هریک راه خودشان را رفتند، این‌بار نوبت اصلاح‌طلبان بود که انتخابات را به بستری برای وزن‌کشی گروه‌های مختلف این جریان مبدل سازند.در چنین فضایی کارگزاران نخستین گروهی بود که از لیست اختصاصی خود رونمایی کرد.

چراغ اولین لیست اصلاح‌طلبان در حالی از سوی کارگزاران روشن شد که شورای عالی سیاستگذاری اصلاحات هفته پیش برای احزاب این جریان فرمان آتش به اختیار صادر کرده بود؛ اتفاقی که به‌نظر می‌رسید بیش از هرچیز ریشه در فشارهای اتحاد ملت و اقمار آن –که بیشرین سهم را در شورای عالی به خود اختصاص داده‌اند- به‌علاوه اعتماد ملی داشته باشد. هرچه باشد طیف رادیکال این جریان به‌واسطه ردصلاحیت نیروهای نام و نشان‌دار خود از سویی و ترس از شکست به‌واسطه چسبندگی غیرقابل انکار به دولت و عدم امکان بسیج بدنه اجتماعی از دیگرسو، علاقه چندانی به مشارکت در انتخابات نداشتند. همین باعث شد مثل همیشه اراده آنها در شورای عالی سیاستگذاری به کرسی بنشیند و تصمیم عدم ارائه لیست از سوی این شورا و پای‌کار آوردن رئیس دولت اصلاحات به تصویب برسد.چشم باقی گروه‌های اصلاح‌طلب اما به تصمیم اتحاد ملت و اعتماد ملی دوخته نشده و همان‌طور که در یکی، دو روز گذشته مشاهده شد هریک از آنها ساز خود را می‌نوازند.

بر همین اساس کارگزاران با انتشار فهرستی ۳۰ نفره که عنوان «یاران هاشمی» را یدک می‌کشد اعلام کرد رویکردی فراحزبی را در دستورکار قرار داده و آنچه منتشر کرده، ائتلاف سیاسی تازه‌ای میان اصلاح‌طلبان و اعتدالگرایان را در کشور نمایندگی می‌کند؛ ائتلافی که نیروهایی از احزابی چون اعتدال و توسعه، حزب اسلامی کار، حزب ندای ایرانیان، خانه کارگر و مجمع اسلامی فرهنگیان را در خود جای داده است. در این فهرست مجید انصاری از مجمع روحانیون مبارز، علیرضا محجوب و سهیلا جلودارزاده از خانه کارگر، زهرا ساعی، خسرو رحمانی و حسن قجاوند از حزب اعتدال و توسعه، محمدحسین شیخ‌محمدی و وحید توتونچی از حزب ندای ایرانیان، محمدهادی انتشاری و محمدرضا بادامچی از حزب اسلامی کار، اعظم صمصامی و امیر عسگری از مجمع اسلامی فرهنگیان، داوود محمدی از انجمن اسلامی معلمان، علی‌حسین رضاییان از انجمن اسلامی مدرسین در کنار افشین علاء (شاعر)، سعید باقری (وکیل)، محمدحسین مقیمی (استاندار پیشین تهران)، سیدفرید موسوی، محمدرضا نجفی، لیلا کمانی، محمد آدابی، محمدرضا شریفی، محمدنبی ابراهیمی، محمداحسان متقی و علی صابری به‌عنوان نیروهای مستقل و نیز پروانه مافی، افشین خلیلی، ابوالفضل رباطی، محمدعیسی انصاری و هادی احمدی به‌عنوان نیروهای حزبی کارگزاران حضور دارند.  به فاصله کمتر از ۲۴ ساعت، دومین لیست اصلاح‌طلب نیز که محصول ائتلاف هشت حزب این جریان تلقی می‌شود با عنوان «برای ایران» رسانه‌ای شد؛ لیستی که قدری پر و پیمان‌تر از فهرست کارگزاران به‌نظر می‌رسد و علاوه‌بر سرلیستی مجید انصاری، نیروهایی چون مصطفی کواکبیان دبیرکل حزب مردم‌سالاری، علیرضا محجوب دبیرکل خانه کارگر، داوود محمدی دبیرکل انجمن اسلامی معلمان، محمدحسین مقیمی استاندار پیشین تهران، محمدرضا راه‌چمنی دبیرکل حزب وحدت و همکاری، علی داستانی از اعضای شورای مرکزی حزب همبستگی، سهیلا جلودارزاده عضو خانه کارگر، امیر عسگری از مجمع فرهنگیان ایران اسلامی، افشین اعلاء فعال سیاسی، پروانه مافی عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران، اعظم صمصامی عضو مجمع فرهنگیان ایران اسلامی، محمدرضا بادامچی عضو حزب اسلامی کار، محمدهادی انتشاری فعال سیاسی اصلاح‌طلب، فریده اولادقباد از نمایندگان فعلی مجلس، فخرالدین صابری نماینده ادوار مجلس، سعید باقری فعال سیاسی اصلاح‌طلب، محمدرضا شریفی اقتصاددان، زهرا ساعی از اعضای خانه کارگر و نماینده فعلی مجلس، محمدعلی وکیلی روزنامه‌نگار، سیدفرید موسوی، محسن علیجانی، محمدرضا نجفی، مهدی شیخ و ابوالفضل سروش از نمایندگان فعلی مجلس، محمدحسین شیخ‌محمدی و وحید توتونچی از فعالان سیاسی اصلاح‌طلب، حسن انصاری عضو حزب آزادی، علی‌حسین رضاییان عضو شورای مرکزی انجمن مدرسین دانشگاه‌ها و حبیب پارسا عضو سازمان نظام مهندسی را در خود جای داده است.بازی لیست‌های احزاب اصلاح‌طلب البته به همین‌جا محدود نشد و آن‌طور که محمد سالاری، قائم‌مقام دبیرکل حزب همبستگی اعلام کرده این حزب نیز مانند کارگزاران سازندگی لیست مستقل خواهد داد؛ لیستی که البته قرار نیست الزاما کامل و ۳۰ نفره باشد. سالاری البته درباره شرکت‌نکردن حزب متبوعش در ائتلاف احزاب اصلاح‌طلب توضیح به‌خصوصی ارائه نداده و فقط به همین میزان بسنده کرده که این لیست احتمالا اشتراکات زیادی با لیست‌های موازی خواهد داشت.

این آخرین لیست اصلاح‌طلبی نیست که وارد رقابت‌های انتخاباتی می‌شود و آن‌طور که روزنامه سازندگی دیروز خبر داد، لیست اختصاصی محمدرضا عارف، رئیس شورای عالی سیاستگذاری اصلاح‌طلبان هم در راه است. بر این اساس، گویا محمدرضا عارف به‌عنوان رئیس فراکسیون امید مجلس دهم تصمیم گرفته فهرستی شامل همه نامزدهای فراکسیون در تهران منتشر کند.روزنامه اعتماد هم روز گذشته خبر داد تشکیلات خانه کارگر تصمیم گرفته با یک لیست اختصاصی چهارنفره در این انتخابات شرکت کند؛ لیستی مرکب از علیرضا محجوب، سهیلا جلودارزاده، محمدرضا بادامچی و زهرا ساعی، اعضای شورای مرکزی این مجموعه که اگرچه نام‌شان در فهرست کارگزاران هم به چشم می‌خورد اما گویا تصمیم‌شان برای حضور مستقل جدی است. آن‌طور که اعتماد می‌نویسد ناشناخته بودن اکثر اعضای لیست کارگزاران و غیبت نام‌هایی چون مصطفی کواکبیان، محمدعلی وکیلی و مهدی شیخ احتمالا مردم‌سالاری را هم به صرافت لیستی مجزا خواهد انداخت.

هرچه هست به‌نظر می‌رسد در شرایطی که تا پیش از این، اصلاح‌طلبان، ردصلاحیت‌ها را عامل محدودیت در معرفی کاندیداها تلقی می‌کردند تا اینجای کار دست‌کم با سه لیست قطعی اصلاح‌طلب مواجهیم و احتمالا لیست‌های دیگری هم طی روزهای آینده وارد کارزار انتخابات خواهد شد؛ لیست‌هایی که با انتشارشان بیش از هرچیز شعار انتخابات غیررقابتی و درون‌گروهی رنگ می‌بازد و جریان حامی تحریم و ایده مشارکت چراغ‌خاموش را در جایگاه بازنده انتخابات می‌نشاند.

صدای جریان خاص از تریبون پاستور

قرار است نشست خبری رییس‌جمهوری برگزار شود؛ نشستی که به نظر می‌رسد برای شارژ انتخاباتی یک جریان خاص باشد.

به گزارش مشرق، امروز و در فاصله پنج روز مانده به انتخابات یازدهم مجلس، حسن روحانی، رییس‌جمهوری اسلامی ایران قصد دارد نشستی خبری برگزار کند. اگر پیش از این، فواصل نشست‌های خبری روحانی به یک‌سال و حتی بیش از یک‌سال می‌رسید، اکنون رییس‌جمهوری می‌خواهد این سنت را شکسته و بعد از فقط چهار ماه از آخرین مصافحتش با اصحاب رسانه، مصاحبت دیگری را رقم بزند. این نشست خبری، بی‌شک زیر سایه مستقیم فضای انتخاباتی کشور خواهد بود و به نظر می‌رسد نیت رییس‌جمهوری از برگزاری این نشست، بهره‌برداری سیاسی حداکثری خود و جریان حامی‌اش باشد. اظهارات و ابرازات جهت‌دار رییس‌جمهوری طی هفته‌ها و ماه‌های گذشته نیز این شائبه را تقویت کرده که روحانی قصد دارد از زمین نشست مطبوعاتی امروز، مقاصد خاص خود را برداشت کند.

حملات کلامی پیاپی رییس‌جمهوری و چهره‌های نزدیک به او علیه نهاد شورای نگهبان در ماه‌های گذشته، با جنجال بسیاری همراه شد. روحانی و عناصر دولتی در روایت‌های خاصی، قصد داشتند تا این نهاد را به انحصارگری و حذف عامدانه نامزدها به دلیل حمایت از مواضع دولت متهم کنند.

رییس‌جمهوری حتی در یکی از آخرین اظهارات خود، شورای نگهبان را به غرض‌ورزی و از بین‌بردن فضای رقابت انتخاباتی در مظان حرف و حدیث‌های بی‌پایه و اساس قرار داد. او روز ۷ بهمن در همایش استانداران و فرمانداران سراسر کشور، با ادعای غیرمستقیم دستکاری در آرای مردم مدعی شد: «شماها که در جلسات خصوصی خود می‌گویید مجلس بعدی صددرصد مال ماست، اگر مال شماست چرا غصه می‌خورید. شما که اینجوری در اتاق فکر گفتید مجلس بعدی صددرصد مال ماست الحمدلله مال شماست؛ اگر مال شماست بگذارید یک رقابت شکل بگیرد، مشارکت بالا برود، مجلس هم مال شما باشد، نوش جان شما.» پیش از این، واعظی، رییس دفتر رییس‌جمهوری نیز در اظهاراتی مدعی شده بود که برخی نامزدها به دلیل حمایت از برجام، ردصلاحیت شده‌اند. چنین هجمه‌هایی علیه شورای نگهبان، بارها با ادبیات مستدل متولیان شورا پاسخ داده شدند. شخص عباسعلی کدخدایی، قائم‌مقام دبیر شورا بارها اعلام کرد که برای این نهاد، خط و ربط سیاسی نامزدها کمترین تاثیری در احراز یا عدم احراز صلاحیت آنها ندارد.

فعالیت‌های پشت‌پرده رییس‌جمهوری

روزهای ابتدایی بهمن خبری درباره نشست مشترک حسن روحانی با محمد خاتمی، رییس جبهه اصلاحات و تنی چند از حامیان دولت در کاخ سعدآباد تهران، حرف و حدیث‌های زیادی را برانگیخت. در این نشست، درباره حضور همه‌جانبه اصلاح‌طلبان برای انتخابات پیش‌رو، چگونگی به حاشیه بردن فعالیت انتخاباتی جریان انقلابی و نوع مهندسی افکار عمومی ناراضی از عملکرد دولت، جمع‌بندی به عمل آمد. دقیقا چند روز پس از این نشست بود که روحانی در جمع استانداران و فرمانداران که ذکر آن رفت، حملاتی را متوجه شورای نگهبان کرد. علاوه بر این جریان حامی روحانی نیز چندی پس از برگزاری این نشست در سعدآباد، پروپاگاندای فشار سیستماتیک خود علیه نهادهای نظارتی انتخاباتی را شدت بخشیدند و مدعی همسویی شورا با جریان رقیب خود شدند.

لیست انتخاباتی دولت منتشر شد

با وجود همه این فعالیت‌های نهان و عیان شخص رییس‌جمهوری به نفع بزرگ‌ترین جریان حامی خود یعنی جریان اصلاح طلبی، دو روز پیش حسام‌الدین آشنا، مشاور فرهنگی در توییتی صراحتا مدعی شد که دولت قصدی برای ارائه لیست انتخاباتی ندارد. آشنا ابراز کرد: «دولت نه لیستی دارد و نه از لیست خاصی حمایت می‌کند اما تشکل‌ها و احزاب کشور را دعوت و تشویق می‌کند حتی‌المقدور با مسوولیت‌پذیری، ارائه لیست‌های انتخاباتی و معرفی افراد شایسته کمک‌ کنند تا مشارکت آگاهانه حداکثری محقق شود.»

این اظهارات آشنا پس از آن عنوان شد که برخی نقل‌قول‌ها از تدارک لیست انتخاباتی از سوی دولت تدبیر و امید حکایت می‌کرد. گزارش روز شنبه(۲۶ دی ماه) روزنامه «سازندگی» ارگان مطبوعاتی حزب اصلاح‌طلبِ کارگزاران سازندگی که در آن رسماً از لیست انتخاباتی این حزب برای انتخابات رونمایی شد، دقیقا خلاف ادعای آشنا مبنی بر دست نداشتن دولت در پخت و پزهای انتخاباتی را به اثبات رساند. این روزنامه در گزارش خود اعلام کرد که لیست متبوع کارگزاران سازندگی، به تایید و تصریح جمع زیادی از احزاب از جمله حزب «اعتدال و توسعه» به دبیرکلی محمدباقر نوبخت، رییس سازمان برنامه و بودجه دولت حسن روحانی، رسیده است.

«امیدِ» ناامید

دادن لیست انتخاباتی از سوی دولت حسن روحانی البته امر تازه‌ای نیست. دولت اعتدال، چهار سال پیش و در آستانه انتخابات مجلس دهم نیز دست در دست جریان اصلاح‌طلب، لیست مشترک انتخاباتی داد. پیش از بسته‌شدن نهایی این لیست، مرتضی بانک و علی جنتی از مشاوران رییس‌جمهوری و دو عضو حزب اعتدال و توسعه (حزب نزدیک به دولت) با حضور در جلسات «شورای عالی سیاست‌گذاری انتخاباتی اصلاح‌طلبان» لابی و واسطه‌گری‌های لازم برای گزینه‌های نزدیک به دولت را انجام دادند.

بر همین اساس نیز در لیست انتخاباتی مشترک دولت و اصلاح‌طلبان که با عنوان «امید» منتشر شد، برخی چهره‌های نزدیک به دولت از جمله کاظم جلالی، بهروز نعمتی جای داده شدند.

دولت در آن برهه تلاش کرد با ارائه لیست مشترک با اصلاح‌طلبان، شرایط را برای تشکیل مجلسی همسو با خود تسهیل کند تا خیالش از فشارهای نظارتی پارلمان در آینده آسوده شود؛ هدفی که البته تا حد زیادی به آن نایل شد. با این حال
به نظر می‌رسد تکرار آن کنش این بار برای انتخابات مجلس یازدهم، برای دولت توفیقی به همراه نداشته باشد. دولت می‌خواهد مجلس یازدهم نیز مانند مجلس دهم، مجموعه‌ای اخته و بی‌اثر و منفعل باقی باشد تا در بازه زمانی یک‌سال و پنج ماه تا پایان عمر دولت دوازدهم، شرایط بیش از پیش بر وفق مراد پاستور و پاستورنشینان، جلو برود. با توجه به افت وجاهت اجتماعی دولت و جریان حامی او، این بار بعید به نظر می‌رسد که لیست مشترک دولت و اصلاح‌طلبان، از شانس بالایی برای جلب توجه عموم برخوردار باشد. باید دید خواب دولت برای تشکیل مجلسی مطیع تعبیر خواهد شد یا شرایط جور دیگری رقم می‌خورد.

وقتی اصلاح طلبان در زنگ حساب انشاء می‌خوانند/ بازخوانی قرار انتخاباتی جبهه اصلاحات در ۹۴

این روزها رسانه ها و فعالین اصلاح طلب و برخی دولتمردان در حجمی وسیع، شورای نگهبان را مورد حمله قرار داده اند. بر همین اساس تیتر اصلی و یادداشت ها و گزارش های رسانه های این طیف، مختص به مسئله احراز صلاحیت کاندیداهای مجلس است.

این در حالی است که با توجه به اینکه مجلس دهم در واپسین ماههای فعالیت خود است، طبیعتا اکنون زنگ حساب و موعد ارائه گزارش عملکرد به مردم است. اما در این میان هیچ خبری از گزارش عملکرد نیست؛ گویی اصلاح طلبان اصلا در مجلس دهم حضور نداشته اند!

کارشناسان معتقدند که یکی از علت های اصلی هجمه سنگین به شورای نگهبان، سرپوش گذاشتن بر کارنامه غیرقابل دفاع طیف اصلاح طلب در مجلس دهم است.

** «برجا» (برنامه جامع انتخاباتی ائتلاف فراگیر اصلاح طلبان)

یک سوال، آیا جریان اصلاح طلب در انتخابات مجلس دهم، وعده ای داده بود؟! پاسخ مثبت است. اصلاح طلبان در هفته های منتهی به انتخابات دهمین دوره مجلس شورای اسلامی- بهمن و اسفند ۹۴- از «برجا»(برنامه جامع انتخاباتی ائتلاف فراگیر اصلاح طلبان) رونمایی کردند.

روزنامه اعتماد (به مدیرمسئولی الیاس حضرتی،نماینده اصلاح طلب مجلس دهم)- ۱۳ بهمن ۹۴- در گزارشی با عنوان «قرار انتخاباتی اصلاح طلبان» نوشت: «اصلاح‌طلبان به این راحتی‌ها از انتخابات کنار نمی‌روند، حتی اگر با رد صلاحیت ۹۹ درصدی روبه‌رو شده باشند. این نیت و اراده را می‌شود از عزم و عهد آنان برای تغییر ترکیب پارلمان ایران مشاهده کرد…آمران و عاملان جریان اصلاحات هرچند در این ساعات و دقایق رایزنی‌هایی را برای تایید برخی از کاندیداهای انتخاباتی خود داشته‌اند اما این تنها راهکار اصلاح‌طلبان برای ایفای نقش تاریخی‌شان در انتخابات مجلس دهم نیست. چه آنکه اصلاح‌طلبان فراتر از “امید” برای انتخابات برنامه جامع انتخاباتی دارند».

این روزنامه اصلاح طلب در ادامه نوشت:«روز گذشته(۱۲ بهمن ۹۴) برنامه جامع انتخاباتی اصلاح‌طلبان تحت عنوان “برجا” به تصویب شورای عالی سیاستگذاری انتخاباتی اصلاح‌طلبان رسید. گفتنی است برنامه “برجا”ی اصلاح‌طلبان در پنج حوزه سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و محیط زیست تهیه و تنظیم شده است».

اعتماد در ادامه این گزارش نوشت:«در این برنامه دغدغه‌های جدی ائتلاف فراگیر اصلاح‌طلبان در سه محور اصلی حفظ و افزایش امید در جامعه، تامین و حفظ آرامش جامعه و رونق اقتصادی خلاصه شده است…در برنامه جامع انتخاباتی اصلاح‌طلبان در حوزه سیاست داخلی، محورهایی همچون…نظارت مستمر و مناسب بر عملکرد دولت برای شکل‌گیری «دولت پاسخگو» به عنوان بارزترین مشخصه جامعه مدنی…در نظر گرفته شده است».

این روزنامه اصلاح طلب در ادامه نوشت:«در حوزه سیاست خارجی نیز وضع قوانین با رویکردهای تعاملی برای تسهیل دیپلماسی سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و علمی و تلاش برای ایفای نقش بیشتر مجلس در بهبود کیفیت روابط خارجی مبتنی بر دیپلماسی پارلمانی یکی از مهم‌ترین برنامه‌های این حوزه است…در حوزه اقتصادی ۲۶محور اصلی مورد نظر برنامه‌نویسان قرار گرفته است که یکی از مهم‌ترین آنها تلاش در راستای اصلاح ساختار اقتصادی کشور بر مبنای تخصص و مزیت‌های ملی با تاکید بر قابلیت رقابت در همه حوزه‌ها برای تحقق اهداف سند چشم‌انداز ۱۴۰۴ است».

اعتماد در این گزارش تاکید کرد:«در خصوص برنامه‌های اجتماعی که در ۲۳محور تهیه شده است…اصلاح و بازنگری قوانین و مقررات بیمه‌های اجتماعی در صدر برنامه‌های این بخش قرار دارد».

این روزنامه اصلاح طلب در ادامه نوشت:«اصلاح‌طلبان برای حضور نامزدهای مجلس در لیست انتخاباتی اقدام به ارزیابی تخصصی نامزدهای پیشنهادی این جریان کرده‌اند. هدف از این اقدام ارتقای سطح کیفی کاندیداها و تشکیل مجلسی توانمند، کارآمد و تخصصی است. تبعیت و وفاداری به منشور و راهبردهای شورای عالی اصلاحات و استمرار در حرکت اصلاح‌طلبانه خصوصا در شرایط سخت، حساس و سرنوشت‌ساز یکی از محورهای اصلی ارزیابی کاندیداهای انتخابات مجلس شورای اسلامی است».

اعتماد در پایان گزارش مذکور نوشت:«در فرم ارزیابی نامزدها مولفه‌هایی همچون تحصیلات، سوابق آموزشی، سوابق پژوهشی و علمی، سوابق اجرایی، حضور در احزاب، اتحادیه‌ها و ان‌جی‌اوها، حضور رسانه‌ای، آشنایی با زبان‌های خارجی، قابلیت رای‌آوری، حسن شهرت، روابط عمومی و ارتباطات، جوان‌گرایی، جنسیت، سابقه حضور در جبهه و ایثارگری، سخنوری، فن بیان و آراستگی در پیشینه اصلاح‌طلبی مورد نظر قرار گرفته است. طبق این گزارش، یکی از محورهای اصلی ارزیابی نامزدها، ارزش‌هاست. از سوی دیگر جوان‌گرایی همطراز با سابقه اجرایی در پست معاون رییس‌جمهور ارزش دارد و این نشانه اعتقاد اصلاح‌طلبان به جوان‌گرایی و همین طور حضور زنان در عرصه اجتماعی است».

** قرار انتخاباتی اصلاح طلبان

اصلاح طلبان در قرار انتخاباتی خود در سال ۹۴ به مردم وعده داده بودند که این اقدامات را انجام می دهند:

– افزایش توان تولیدی کشور از طریق بهبود فضای کسب و کار، حمایت از سرمایه­ گذاری بخش خصوصی وجذب خارجی و نوسازی فنآوری تولید ازطریق اصلاح قوانین و مقررات اقتصادی .

– تلاش در جهت تشکیل کمیته هایی متشکل از نمایندگان بخش دولتی و خصوصی باضافه کارشناسان مستقل به منظور وضع مقررات در جهت حفظ حقوق مصرف کنندگان.

– الزام دولت به انضباط پولی و مالی از طریق تقویت نظارت متعهدانه بر عملکرد و اصلاح ساختارهای ناکارآمد اقتصادی و بودجه ­ای.

– الزام دولت به ایجاد و توسعه زیرساختهای دولت کارآفرین در بخشهای مختلف.

– افزایش وفاق در سطح نظام تصمیم ­گیری کلان اقتصادی کشور در خصوص تحقق اقتصاد مقاومتی

– متعهد ساختن دولت به صیانت عالمانه از منابع نفتی و معدنی کشور و کاهش خام فروشی و رعایت عدالت بین نسلی با تغییر نگاه از منابع تامین بودجه به منابع زاینده اقتصاد.

– تصویب و نظارت بر اجرای قوانین حمایتی از نخبگان و کارآفرینان و فراهم سازی تسهیلات و امکانات لازم در راستای پیشگیری از مهاجرت آنان و تسهیل ارتباط با نخبگان سایر کشورها جهت حصول اهداف توسعه بویژه در بخش کار آفرینی.

– ملزم نمودن دولت به اصلاح و توسعه ی زیرساخت‌ها و فرایندهای الکترونیک سازمان امور مالیاتی در ارائه خدمات به منظور ارتقاء رضایت مؤدیان مالیاتی.

– بازنگری قوانین مرتبط با بازارهای مالی(بانک، بورس و بیمه) در راستای توسعه اقتصادی کشور

– حمایت و تقویت ظرفیتهای بازرگانی بین­ المللی کشور و توسعه صادرات غیر نفتی بویژه خدمات فنی و مهندسی و ساماندهی سیستم گمرکی کشور.

– اهتمام در خصوص پیاده سازی کامل شاخص های حکمرانی خوب درحوزه ی اقتصاد

– نظارت بر کار دولت در خصوص اجرای سند تحول آموزش و پرورش کشور

– اصلاح نظام گزینش استخدام بر مبنای نظام شایستگی و رویکرد برابری فرصت ها برای شهروندان

– نظارت بر کار دولت درزمینه ی هدفمندکردن یارانه ها در راستای توانمندسازی اقشار آسیب پذیر و کم درآمد و…

** انشاء خواندن در زنگِ حساب

اصلاح طلبان پس از اعلام نتایج انتخابات مجلس دهم در صفحه اول روزنامه های خود نوشتند:«تَکرار پیروزی» ، «ملت تَکرار کرد»، «تغییر اصلاح طلبانه پارلمان»، «پیروزی امید»، «لیست امید برنده انتخابات تهران»، «لبخند امیدی ها به بهارستان»، «امید مردم، در بهارستان» و…با ذوق و شوق اعلام کردند که اکثریت مطلق مجلس دهم را کسب کرده اند.

حالا و در مقطعی که زنگ حساب مجلس دهم فرا رسیده است، فعالین اصلاح طلب مشغول خواندن انشاء هستند و یکروز ادعای قلع و قمع جبهه اصلاحات توسط شورای نگهبان را مطرح می کنند و روز دیگر مسئله رفراندوم را در صدر اخبار خود منتشر می کنند.

سلفی حقارت، کمیته رفع حصر، کاسب کاری در ماجرای سهمیه بندی بنزین، اروپاگردی، سیاه نمایی و تشویق مردم به آشوب و اغتشاش، قصور و تقصیر در نظارت بر عملکرد وزرای دولت، مردودی در دفاع از حقوق زنان در پرونده قتل «میترا استاد» توسط «محمد علی نجفی»، طرح دوفوریتی برخورد با سوال کنندگان در مراسم های سخنرانی، عملکرد غیر قابل دفاع در نظارت بر عملکرد دولت در حوزه هایی همچون مسکن، خودرو و بازار ارز و…از جمله فاکتورهای کارنامه اصلاح طلبان در مجلس دهم است.

مجلس دهم، یکی از نتایج «تَکرار می کنم» سران اصلاحات است. به عبارت دیگر، سران جبهه اصلاحات یکی از مسببان اصلی وضع موجود هستند، اما این روزها هیچ خبری از این افراد نیست!

در شرایط فعلی، اصلاح طلبان نه کارنامه قابل دفاعی دارند و نه برنامه کاربردی و قابل اجرا برای رفع مشکلات مردم، بنابراین در تلاش هستند تا با ایجاد هیاهو و جنجال، افکار عمومی از این مسئله مهم- ارائه کارنامه و برنامه- غافل شود.

فرجام سخن

اصلاح طلبان از انتخابات ریاست جمهوری ۹۶ بر اختلافات خود اذعان کرده‌اند و اکنون که در آستانه انتخابات مجلس شورای اسلامی قرار داریم با بهانه قرار دادن رد صلاحیت‌ها قصد دارند بر اختلافات خود سر پوش بگذارند. اگر ادعای آنان در مورد نداشتن تعداد کاندیدای مناسب درست است چرا رئیس شورای عالی سیاست گذاری اصلاح طلبان و سرلیست انتخابات گذشته یعنی محمد رضا عارف برای این دوره ثبت نام نکرده است؟ و دیگر چهره‌های برجسته چون پروانه سلحشوری و عبدالرضا هاشم زایی که نمایندگان همین دوره هستند در انتخابات شرکت نکردند؟


۱- https://www.khabaronline.ir/news/۱۳۱۷۷۶۶/

۲- https://www.irna.ir/news/۸۳۴۴۵۶۱۹/

۳- همان

۴- همان

۵- https://www.mehrnews.com/news/۴۰۱۸۸۷۵/

۶- http://khorasannews.com/Newspaper/MobileBlock?NewspaperBlockID=۵۸۰

۷- http://etemadmelli.com/۴۵۰۸۶۱۵-۲/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

لطفا سوال مقابل را پاسخ دهید ؟ *

دکمه بازگشت به بالا