مرگ تدریجی گاوازنگ بیخ گوش زنجانی ها / وقتی “گاوازنگ” جایگاهی در نقشه‌های ماهواره‌ای ندارد + فیلم

روستای گاوازنگ به دلیل قرار‌گیری در موقعیت خاص جغرافیای و با داشتن فاصله کوتاه نسبت به شهر مورد توجه ارگان‌های مختلف قرار گرفته و در طول سال‌های اخیر در این منطقه ساخت‌و‌ساز‌هایی انجام شده است و علاوه بر این منطقه تبدیل به نقطه گردشگری شده است. از سویی دیگر فاصله کمتر از سه کیلومتر نسبت به شهر زنجان نیز سبب شده در راستای توسعه زیر ساخت‌های شهری این روستا کم‌کم متصل به این شهر شده و عملا از نام روستا خارج شود‌.

اما متاسفانه این روستا که دیگر جزئی از شهر زنجان محسوب می‌شود فاقد هرگونه امکانات دولتی از جمله گاز شهری است و بنا به اذعان مردم ارگان‌های مختلف از جمله شرکت گاز استان، سازمان همیاری شهرداری و منابع طبیعی دست به دست هم داده‌اند تا مانع از گاز‌رسانی به روستا شوند، با این حال تسنیم در دوم اسفند ماه سال جاری در گزارشی با تیتر “مرگ تدریجی گاوازنگ بیخ گوش بی‌تدبیری مسئولان زنجانی مشهود است” به معضلات این روستا پرداخت و از مسئولان ارگان‌های دخیل در این منطقه علت عدم چنین بی‌عدالتی در بهره‌مندی از انرژی و امکانات دولتی را جویا شد.

بیشتر بخوانید :

گاوازنگ ، همچنان بلاتکلیف؟ / محرومیت روستائیان از امکانات اولیه و پاس کاری مسئولین!

روستای گاوازنگ چسبیده به شهر زنجان و بدون حداقل امکانات اولیه!

در این راستا موسی احمدلو، مدیرعامل شرکت گاز استان زنجان در واکنش به گزارش تسنیم اظهار داشت: سازمان همیاری شهرداری باید زمین در اختیار شرکت گاز قرار دهد و هزینه لازم را تامین نماید تا گاز‌‌رسانی به منطقه گاوازنگ انجام شود.

وی افزود: ما شهر زنجان را گازرسانی کرده‌ و به اتمام رساندیم. طبق قانون اگر نقطه‌ای به شهر اضافه شود و نیازمند گاز‌رسانی باشد ارگان یا سازمانی که اقدام به تفکیک و واگذاری زمین‌ها کند باید هزینه زیر‌بنایی را از مردم بگیرد.

مدیر‌عامل شرکت گاز استان زنجان گفت: ما نامه‌ای در دست داریم که نباید هیچ خدماتی به روستای گاوازنگ بدهیم زیرا این منطقه نه به عنوان روستا و نه به عنوان شهر مطرح است و هنوز مجوز گازرسانی به این منطقه به شرکت گاز داده نشده است.

از سویی دیگر سعید امیدی، مدیرعامل سازمان همیاری شهرداری‌های استان زنجان نیز در گفت‌و‌گو با تسنیم اظهار داشت: منطقه گاوازنگ تحت مدیریت سازمان همیاری شهرداری قرار ندارد، بخشی از منطقه در مدیریت شهرداری، بخشی نیز مربوط به پروژه گردشگری بوده که بنا به تخلفات انجام گرفته در دهه ۸۰ و ۹۰ قرار‌داد بین سازمان همیاری شهرداری و منابع طبیعی فسخ شده است.

وی افزود: سازمان همیاری شهرداری حتی خارج از حیطه وظایف خود این آمادگی را دارد تا برای احداث ایستگاه گاز، زمین در اختیار شرکت گاز قرار دهد بلکه مشکل گازرسانی به این منطقه حل شود با این حال نامه‌نگاری این موضوع نیز توسط سازمان همیاری شهرداری انجام شده است.

در این زمینه خلیل آقاجانلو، مدیر‌کل منابع طبیعی استان زنجان در گفت‌و‌گو با تسنیم اظهار داشت: قرار‌داد گاوازنگ دارای مشکلات حقوقی است و این موضوع در حال بررسی است با این حال متولی این منطقه نیز فعلا مشخص نیست. اما باید زمین بر اساس طرح مصوب در اختیار شرکت‌های ارائه دهنده خدمات قرار گیرد.

گاوازنگ زنجان
گاوازنگ زنجان

وی افزود: اگر اقدامات متناسب با طرح نباشد و قابلیت اجرایی نداشته باشد باید جایگزین آن ارگان با طرح دیگری شود با این وجود موضوع در حال پیگیری است که سازمان همیاری شهرداری به عنوان ارگان متولی بماند یا اینکه سازمان دیگری با قدرت بیشتر وارد عمل شود تا طرح را اجرا نماید اما باید گفت هیچ مشکل فنی در این راستا وجود ندارد.

عباس راشاد، رئیس شورای شهر زنجان هم در گفت‌وگو با تسنیم، در مورد علت عدم ارائه گاز، آب و برخی خدمات به روستائیان منطقه گاوازنگ بیان کرد: طبق نقشه‌های قدیم و نقشه‌های ماهواره‌ای در آن قسمت از منطقه گاوازنگ هیچ اسکان رسمی وجود نداشته تا به عنوان روستا مطرح شود و کسانی هم که در گاوازنگ اسکان دارند یک اسکان غیررسمی است و به همین دلیل در مورد روستا بودن آن منطقه تردید وجود دارد و اسکان رسمی فقط در روستایی به نام امند که در نزدیکی گاوازنگ قرار دارد بوده است.

وی افزود: در دولت سابق قرار بود کل بناها با توافق روستائیان تملک شود و تکلیف آنها مشخص شود ولی متاسفانه تا با امروز این کار تحقق پیدا نکرد تا هم تکلیف روستائیان و هم زمین‌های منطقه گاوازنگ مشخص شود.

کاوه حقیقی بخشدار مرکزی زنجان در گفت‌و‌گو با تسنیم اظهار داشت: منطقه گاوازنگ روستا نیست و کد روستایی ندارد. این منطقه در حریم شهر زنجان قرار داد و قاعدتا باید شهرداری خدمات‌رسانی نماید. با این حال در سال‌های گذشته بنا به دلایل نامشخص مدیریت منطقه به سازمان همیاری شهرداری‌های استان واگذار شده و مسئولیت صدور پروانه احداث، کنترل ساخت‌و‌ساز، خدمات و غیره بر عهده سازمان مذکور است.

با تمام این‌ها، چنین به نظر می‌رسد که مسئولان امر استانی هیچ عزمی برای ارائه خدمات گاز به روستای گاوازنگ را ندارند و این موضوع در گفته‌های مسئولان کاملا مشهود است. اما امید می‌رود در راستای برخورداری از امکانات دولتی، عدالت لازم در این زمینه برقرار شود و اهالی این روستا نیز بتوانند بدون دغدغه از انرژی گاز استفاده نمایند.

مرگ تدریجی گاوازنگ بیخ گوش بی‌تدبیری مسئولان زنجانی مشهود است

گاوازنگ یا ائل‌داغی واژه‌ای آشنا برای هر شهروند زنجانی بوده و یادآور یک منطقه تفریحی است که در شمال شهر زنجان قرار گرفته و با فاصله کوتاه کمتر از دو کیلومتری به شهر متصل شده است. موقعیت قرارگیری این روستا، چشمه سرچشمه گرفته از ارتفاعات و سایر جاذبه‌های دیگر همچون کوه مشرف به روستا و سد گاوازنگ سبب شده تا در طول سال‌های اخیر این منطقه بیشتر مورد توجه گردشگران قرار گیرد.

بنابراین همین موقعیت روستا سبب شده تا علاوه بر علاقه گردشگران به این منطقه، مسئولان امر استانی نیز علاقه شدید به عدم ارائه حداقل امکانات دولتی همچون آب شرب، گاز شهری، تلفن ثابت، شبکه آب و فاضلاب و خانه بهداشت به این روستا داشته باشند و این روستا را وادار به مرگ تدریجی نمایند.

علاوه‌ بر این در این روستا بهداشت، در حد غیرقابل تصوری پایین است. کوچه و خیابان‌ها پر از زباله‌هایی بوده که هیچ عزمی در طول این سال‌ها برای جمع‌آوری آن‌ها وجود نداشته است، در این راستا فاضلاب هر خانه در کوچه و خیابان پخش و کوچه‌ها محلی برای تخلیه فضولات دامی شده که با همراهی زباله‌ها این محل را تبدیل به مامن و زندگی حیوانات موزی کرده است.

نکته تاسف‌بار و بسیار غم‌انگیز این است که روستای گاوازنگ که بیخ گوش شهر زنجان قرار دارد هنوز که هنوز است آبی برای آشامیدن ندارد و شبکه آبرسانی به این روستا همانند همت بسیاری از مسئولان در حل مشکلات لنگ می‌زند. شیر آب را که باز می‌کنیم حتی قطره آبی داخل آن نیست که در زمان عطش برای لحظه‌ای هم که شده تشنگی را رفع کند.

اما تاسف‌بار تر این است که در داخل حیاط هر خانه چاه آبی حفر کنده شده که فاصله بسیار کوتاهی با چاه فاضلاب خانه دارد و طبق اذعان کارشناسان آب با نفوذ عمقی در بین چاه‌ها در حال تبادل است. بنابراین درک آشامیدن چنین آبی برای بسیاری از ما غیرقابل تصور بوده و هضم چنین موضوعی بسیار سنگین است. این در حالی است که روستائیان به دلیل نبود آب شرب در روستا مجبور هستند هر روز چندین وعده از این آب که شاید آلودگی میکروبی هم داشته باشد برای شرب استفاده کنند که بنابر اذعان آنان این آب‌ها حتی برای آزمایش ارسال شده اما سالم بودن آن مورد تأیید نبوده است، بر این اساس همین مسئله سبب شده تا بیماری‌هایی به سراغ اهالی این روستا بیاید.

روستائیان معتقدند مصرف آب غیربهداشتی از چاه، چشمه و سد گاوازنگ به عنوان شرب دلیلی شده تا در این روز‌ها بروز بیماری دهان بین روستانشینان رواج یابد اما دریغ از اینکه مسئولان بهداشتی توجهی به این مسئله که می‌تواند بحرانی برای روستاییان باشد، نداشته‌ است.

حال اگر این چاه‌های حفر شده در حیاط منازل نیز همسو با مسئولان استان شوند و روی خوش به اهالی خانه نشان ندهند، افراد مجبور می‌شوند در سرما و گرما قریب به یک کیلومتر مسیر سپری کنند و آب خود را با دبه از چشمه‌ای که از دل کوه مشرف به روستا بیرون می‌آید تهیه کنند. به این معضلات باید عدم تأمین آب برای استحمام هم اضافه شود که مردم همانند چند دهه قبل، از چاه منازل یا سد گاوازنگ آب تهیه کنند و در نهایت با گرم کردن آن در بشکه اقدام به استحمام کنند. نکته غیر قابل تصور‌تر این است که مشکل تأمین آب سبب می‌شود گاها تعدادی از اهالی خصوصا آنانی که بیماری داشته و توانایی برای تأمین آب ندارند حتی تا روز‌ها بدون استحمام سپری کنند.

به مشکلات این روستا که در حال حاضر جامعه این منطقه را بکر و مخصوص گردشگری می‌داند باید نبود گازرسانی و ضعف در عملکرد مسئولان این حوزه نیز اضافه شود، مردم این روستا به دلیل نبود گاز شهری ماهانه یک بشکه نفت و چهار عدد کپسول گاز مایع از شرکت نفت دریافت می‌کنند و بنا بر اذعان آنان نفت که به عنوان سوخت برای گرما‌رسانی استفاده می‌شود با گذشت ۲۵ روز از ماه، تمام می‌شود و روستاییان پنج روز باقی مانده یا باید در سرما سپری کنند و یا اینکه همانند کوه‌نشینان به جای استفاده از گاز و نفت از چوب و هیزم برای گرم کردن خانه و کاشانه که هر لحظه احتمال ریزش و آوار بر سرشان ‌وجود دارد، استفاده نمایند.

موقعیت بکر قرارگیری این روستا سبب شده عوامل و ادارات مختلف دست به دست هم دهند و علاوه بر ممانعت از ارائه حداقل امکانات به این منطقه، اهالی روستا را از استحکام منازل خود نیز محروم کنند. بنا بر اذعان اهالی مردم این روستا حتی اجازه این را ندارند که به ترمیم سقفی که هر لحظه احتمال آوار شدن آن وجود دارد اقدام نمایند چرا که اگر آجری روی آجر گذاشته شود عوامل همیاری شهرداری سریعا خود را به روستا رسانده و با فردی که قصد حفظ جان خود و خانواده‌اش را دارد به شدت برخورد می‌کنند که در این راستا متاسفانه در درگیری که در طول سال‌های اخیر بین اهالی روستا و عوامل دستگاه‌های دولتی رخ داده، کودکی در این بین در اثر ترس و ایست قلبی جان خود را از دست داده است.

همین منع ساخت و ساز سبب شده تا بیشتر منازل این روستا روز به روز به سمت تخریب تدریجی برود و اهالی نتوانند برای استحکام آن و حتی برای ممانعت از ورود سارقان دیوار‌های منازل و حیاط خود را بلند‌تر کنند که همین مسئله نیز سبب شده تا در طول هفته‌های گذشته دار و ندار برخی از اهالی با ورود سارقان به یغما برود و هیچ راه چاره‌ای برای آنان نماند.

 

بنا بر اذعان اهالی این روستا مناطق شهرک کارمندان، جاده گاوازنگ، محل کارخانه کبریت، دانشگاه پیام نور، دارالقرآن، مصلی، علوم‌پایه و کوچمشکی از جمله مناطقی است که تحت مالکیت اهالی روستای گاوازنگ بوده که در نهایت در طول زمان به تصرف دولت در آمده و دولت سعی دارد در این‌روزها منطقه کوچک باقی مانده و محل سکونت اهالی را از تصرف روستائیان خارج کرده و آنان را آواره شهر زنجان و اجاره نشینی کند که اتفاقاً بسیاری از اهالی روستا در طول این سال‌ها با فشاری که بر آن‌ها تحمیل شده و امکاناتی که وجود نداشته به اجبار به شهر رفته و در نقاط پایین شهر مجبور به اجاره نشینی شده‌اند، مردم این منطقه اذعان دارند که روستائیان حق فروش ملک خود را در این روستا نیز ندارد و اگر هم اقدام به این امر کنند خریدار جرات خرید آن ملک را ندارد.

با تمام این‌ها نکته‌ای که تاسف‌بار‌تر است و مسئولان باید به آن پاسخگو باشند این است که چرا تمام مجموعه‌های همجوار با روستای گاوازنگ که حتی فاصله ۱۰۰ متری با برخی خانه‌های روستا ندارند، دارای تمام امکانات آب شرب، گاز شهری و تلفن ثابت هستند اما اهالی این روستا باید محروم از این امکانات باشند؟ مسئولان ارگان‌های دولتی چگونه می‌توانند این عدم عدالت در بهره‌مندی از امکانات را توجیه کنند؟ چرا نباید اهالی این روستا به دلیل بی‌درایتی مسئولان استانی امنیت جانی و مالی داشته باشند؟

طبق گفته اهالی، بار‌ها و بار‌ها مسائل و مشکلات روستا به گوش مسئولان امر استانی و کشوری رسیده اما تاکنون نتیجه‌ای از آن حاصل نشده است. بنا به گفته آنان استاندار زنجان سال گذشته به گاوازنگ مراجعه کرده و در ده‌گردشی‌های خود در اطلاع کامل از مشکلات این روستا قرار گرفته اما متأسفانه هیچ قدم مؤثری تا حال حاضر برای حل مشکلات روستا برنداشته است.

مشکلات در روستای گاوازنگ به حدی شدید است که زبان از گفتن آن عاجز است، با این حال خبرگزاری تسنیم سعی کرده در گزارشی هر چند کوتاه، جزئی از مسائل و درخواست‌های روستائیان را در قاب تصویر به نمایش بکشد تا بلکه شاید مسئولان امر برای پاسخ به دادخواهی این روستائیان همت و عزمی از خود نشان دهند و قدم در راستای حل مشکل دیرینه این روستا و اهالی آن بگذارند. امید است حجت‌الاسلام محسن کرمی دادستان زنجان به عنوان مدعی‌العموم به این موضوع ورود کند و با دستگاه‌هایی که در این زمینه کم‌کاری و یا تخلف کرده‌اند برخورد قاطعانه انجام دهد.

تسنیم

برچسب ها
مشاهده بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

لطفا سوال مقابل را پاسخ دهید ؟ *

دکمه بازگشت به بالا
بستن